"รักที่ไม่ได้ครอบครอง"
เรื่องราวของชายหนุ่มคนนึงเป็นเรื่องราวความรักที่จัดเป็นคำนิยามที่เรียกว่า..รักที่ไม่ได้ครอบครอง....
....รักที่ไม่ได้ครอบครอง......
ความรักของผมเริ่มต้นบนโลก...อินเตอร์เนตครับคนที่ผมรักเค้ากำลังมีโครงการจะแต่งงานในปีหน้าครับ...เราทั้งคู่คุยกันถูกคอคุยไปคุยมากลายมาเป็นความรักซึ่งผมเองก็งงๆกับรักที่มันเกิดขึ้นกับเราสองคนเหมือนกัน
เราคุยกันทุกวันแทบเหมือนกับคู่หนุ่มสาวกำลังจีบกันใหม่ๆเลยก็ว่าได้ครับเช้าตื่นมาคุยเวลาผมจะไปทำงานก็คุยระหว่างงานก็คุยกันบ้างเลิกงานก็คุยแต่คุยในที่นี้เราพิมพ์คุยกันซะมากกว่าครับจนวันนึงผมเริ่มสงสัยว่าคนที่ผมคุยด้วยนี้เค้าเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายกันแน่ผมก็เลยรวบรวมความกล้าพิมพ์ขอดูหน้าเค้าไปครับใจนึงก็กลัวจะเป็นผู้ชายใจนึงก็กลัวว่าไอ้ความรู้สึกที่เรารู้สึกอยู่นี้มันจะเรียกความรักจริงๆรึป่าวพอผมทักเธอไปเธอก็ส่งรูปมาครับเธอบอกผมว่าไม่เชื่อใจเธอเหรอแล้วเธอไม่ชอบโทรคุยทางวีดีโอกับใครเธอไม่ชอบถ่ายรูปเดี่ยวเธอมีอะไรที่บางทีผมก็งงกับตัวเธอเหมือนกันมีหลายเรื่องที่เรื่องราวชีวิตประจำวันของเธอไม่เหมือนใครความคิดของเธอก็ไม่เหมือนใครไว้ผมจะค่อยๆเล่าไปนะครับหลังจากที่ผมขอเธออยู่นานเรื่องวีดีโอเธอก็ยอมใจอ่อนคุยกับผมผมยังจำหน้าเธอที่อายเวลาผมคุยด้วยวันนั้นจนวันนี้ไม่มีลืม....ในทุกๆวันผมเฝ้ารอคุยกับเธอรอเธอว่างจากการทำงานเธอจะว่างจากการทำงานหรือการดูแลครอบครัวถึงจะโทรหาได้ผมไม่สามารถโทรหาก่อนได้หรือไม่สามารถส่งข้อความอะไรให้เธอได้เลยเพราะผมไม่รู้ว่ามือถือเธอใครจะถือหรือเธอจะวางไว้ตรงไหนกลัวไปสารพัดกลัวเธอมีปัญหากับครอบครัวปละกับคู่หมั้นของเธอกลัวต่างๆนานาแต่ทุกๆครั้งที่กลัวผมก็ได้ฉุกคิดว่าเราน่าจะถอยออกมาจากชีวิตเธอเราไม่ควรให้เธอมามีความผิดอะไรเกี่ยวกับรักของเราครั้งนี้ผมเฝ้าแต่คิดโทษตัวผมเองนี่แหละเป็นคนผิดเองที่รู้ทั้งรู้ว่าเธอกำลังจะแต่งงาน(เธอมีคู่หมั้นคู่หมายแล้ว) ผมก็ยังไปยุ่งไปคุยกับเธอ นับวันเรายิ่งคุยกันเยอะขึ้นแทบจะเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันช่วงแรกๆผมมีงงๆอยู่หลายครั้งเฝ้าคิดทบทวนว่าสิ่งที่เราทำอยู่มันคืออะไรทั้งความรู้สึก คำพูด ความห่วงใย ทุกๆอย่างเหมือนเราเป็นคู่รักกันถ้าตัดทุกอย่างที่มีอยู่รอบๆตัวเรา2คนคิดแต่เรื่องของเรา2คนมันก็มีความสุขแบบสุขมากๆๆๆเลยนะครับแต่ถ้ากลับสู่ความเป็นจริงแล้วมันสวนทางกันมากๆเพราะเรา2คนไม่มีทางเดินมาโคจรกันได้เลยเราไม่เข้าใจกันหลายครั้งแทบนับไม่ถ้วนกับเรื่องของการไม่เข้าใจกันผมชอบถามเธอหลายต่อหลายครั้งว่าถ้าย้อนกลับกันเธอมาเป็นผมหรือผมมีคู่หมั้นคู่หมายแบบเธอเธอจะรับแบบที่ผมรับได้อยู่มั้ยเธอก็ตอบกลับมาว่าถ้าจะให้ตอบตามความรู้สึกจากใจจริงๆเธอก็จะตอบว่าไม่ได้ขนาดที่ผมถามตอนนี้เธอรับรู้ได้ว่ามันทรมานเธอก็ทรมานเพราะเธอไม่เคยมีประวัติเรื่องแบบนี้และไม่เคยมีปัญหากับครอบครัวหรือคู่หมั้นของเธอเลยเธอสารภาพกับผมว่าเธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใครเธอก็ไม่เข้าใจกับความรู้สึกที่เธอเป็นอยู่เหมือนกันเธอรู้แต่ว่าเธอแคร์ผมเธอนึกถึงผมทุกครั้งที่จะทำให้ผมไม่สบายใจบางทีก็ดูเหมือนว่าเรา2คนหลอกตัวเรากันเองซื้อเวลาเรา2คนให้นานเท่านานแม้ว่าจะไม่เคยเจอกันก็ตามแต่ผมก็มีความรู้สึกรัก หวง หึง เหมือนคู่รักทั่วไปแต่ติดตรงที่ว่าผมไม่เคยเจอเธอไม่เคยแม้แต่จะจับมือไม่เคยกินข้าวไม่เคยทำกิจกรรมเหมือนคู่รักอื่นๆมีเพียงช่องทางเดียวที่เราติดต่อกันคือเฟสบุ๊คเท่านั้นเธอยอมอดหลับอดนอนรอผมเลิกงานเพื่อจะนอนพร้อมกับผมเธอยอมทำทุกทางเพื่อให้ผมสบายใจ....
ผมก็เช่นกันอะไรทำให้เธอไม่สบายใจผมยอมทำทุกทางเพื่อให้ได้มีเธอเพื่อไม่ให้เธอจากไปไหน....
แค่คุยกันทุกวันนี่มันเกิดจากความผูกพันหรือความรักกันแน่(ผมเฝ้าถามตัวเอง)...แต่ผมไม่มีอะไรเกินเลยกันนะครับเพราะผมไม่เคยเจอเธอตัวเป็นๆด้วยซ้ำไปแต่ผมกับเธอรับรู้ถึงความรู้สึกของกันและกันได้บางมุมเธอก็ทำเหมือนว่าเธอขาดผมไม่ได้ผมหายไปเกินครึ่งชม.ถ้าไม่ได้บอกเธอว่าจะทำงานหรือไปไหนเธอจะงอลจะต่อว่าผมต่างๆนานาแถมร้องไห้อีกตะหากบอกว่าผมไม่รักเธอบ้างล่ะไม่สนใจเธอบ้างล่ะหรือมีคนอื่นบ้างล่ะพอเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นผมก็ต้องหาเวลามาอธิบายถึงเหตุผลที่หายไป เธอก็ฟังนะครับแต่ช้าหน่อยผมก็มีความสุขในแบบฉบับของผมละครับผมไม่คิดเลยว่าผู้ชายหาเช้ากินค่ำผู้ชายธรรมดาๆอย่างผมจะมีคนแบบเธอมารักหรือมามีความรู้สึกดีๆให้แรกๆผมก็น้อยใจและงอลเธอบ่อยๆในเรื่องของการคิดไปก่อนล่วงหน้าของตัวผมเองแต่เธอก็จะคอยอธิบายให้ผมฟังมีบ่นบ้างงอลกลับบ้าง
แต่ผมกับเธอก็มีความสุขมากครับ



ผมไม่รู้หรอกว่าอนาคตผมและเธอจะเป็นอย่างไร
"รู้แต่ว่าผมกับเธอจะทำวันนี้ให้ดีที่สุดและไม่ทำให้ใครเดือดร้อนกับความรักของเราสองคน"รักที่ไม่ได้ครอบครอง ชายคนหนึ่งเล่าด้วยน้ำเสียงที่สั่น...แววตานิ่งบ่งบอกถึงความมั่นคงและหนักแน่นกับความรักของเขาในครั้งนี้
ฉันได้แต่ถ่ายทอดความรู้สึกและอารมณ์ของชายคนดังกล่าวผ่านตัวหนังสือถึงแม้จะเป็นเวลาที่ไม่นานมากนักในการรับฟัง...แต่สำหรับฉันก็สัมผัสได้ถึง...ความรักที่เค้าทั้งสองมีให้ต่อกันมันเป็นความรักที่ยากจะอธิบายและเป็นรักที่ไม่ได้คิดอยากจะครอบครองกันและกันแต่จะมีกันและกันอยู่ในใจตลอดไป
SHARE
Writer
Storyloveyou
loveyou story
0635626191

Comments