[OS] Miss Valentine (Chaeyeon x Eunbi)


สองขาก้าวออกจากรถแท็กซี่หลังจากจ่ายค่าโดยสารให้กับคนขับรถเสร็จแล้วสับตรงไปยังชั้นโรงหนังของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง หญิงสาวยื่นสมาร์ทโฟนที่หน้าจอเปิดรูปบาร์โค้ดของตั๋วหนังที่ได้ทำการจองและจ่ายเงินเรียบร้อยแล้วให้กับพนักงานเพื่อทำการสแกนก่อนที่จะเข้าไปด้านใน

เธอทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้โซฟาที่ไม่ได้ซื้อไว้ เพราะราคาที่แพงหูฉี่เธอจึงเลือกที่จะซื้อตั๋วที่นั่งธรรมดาแล้วค่อยเนียนมานั่งที่โซฟาแทนโดยไม่ต้องกลัวว่าจะมีเจ้าของที่มาทวงที่คืน เนื่องจากหนังรอบนี้เป็นรอบมิดไนท์แถมยังไม่ค่อยได้รับความนิยมสักเท่าไหร่นัก แทบไม่ต้องเดาก็รู้เลยว่าในโรงตอนนี้คงจะมีแค่เธอเพียงคนเดียวอย่างแน่นอน

สองมือยกขึ้นกอดอกพลางเอนหลังพิงกับพนักพิง และขยับหามุมนั่งให้สบายอีกนิดหน่อยก่อนจะต้องหลับตาลงเมื่อเห็นว่าบนจอภาพยนตร์ขนาดยักษ์ด้านหน้าตอนนี้กำลังฉายตัวอย่างหนังผี แนวหนังที่เธอเกลียดแสนเกลียด

จริง ๆ ต้องบอกว่ากลัวแสนกลัวต่างหาก

แม้แต่จะยกมือขึ้นมาอุดหูก็ยังไม่กล้า ด้วยความกลัวที่มีมากเกินไปทำให้เป็นเรื่องยากที่จะขยับตัว ทำได้แค่นั่งตัวเกร็งและหลับตาปี๋ ภาวนาอยู่ในใจให้ตัวอย่างหนังรีบ ๆ จบไปเสียที

ในหัวของเธอกำลังคิดถึงใครบางคนที่ตอนนี้ควรจะอยู่ด้วยกันและกอดเธอไว้เพื่อให้รู้สึกกลัวน้อยลง แต่ใครคนนั้นตอนนี้กำลังไปเที่ยวอยู่ที่ต่างประเทศกับครอบครัวและกำหนดกลับเมื่อไหร่ก็ยังไม่รู้

ให้ตายเถอะ มาดูหนังคนเดียวเหงา ๆ ในคืนวันวาเลนไทน์ก็เกินพอแล้ว แถมยังเจอแจ็คพอตตัวอย่างหนังผีอีก จังหวะดีจริง ๆ

ตัวเธอเกร็งมากขึ้นกว่าเดิมในตอนที่รู้สึกว่าที่ว่างข้าง ๆ ยุบลงไป ความรู้สึกกลัวจากที่มีมากอยู่แล้วก็ยิ่งมากเข้าไปใหญ่ จากนั้นก็รู้สึกได้ว่าไหล่ของเธอถูกโอบเอาไว้ คิดเอาเองว่า ‘คน’ หรือ ‘อะไรสักอย่าง’ ที่อยู่ข้าง ๆ กันนั้นนั่นแหละที่โอบเธออยู่


“ถ้าเกิดว่าอีแชยอนคนนี้ไม่อยู่กอดปลอบควอนอึนบีตอนกลัวผีแล้วจะทำยังไงน้าา”


จากที่นึกกลัวจนไม่กล้าลืมตาหรือขยับตัวในตอนแรก พอได้ยินประโยคเมื่อครู่เธอก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจและหันหน้าไปทางต้นเสียงเพื่อเช็คดูทันทีว่าเธอไม่ได้หูฝาด เธอไม่คิดว่าแฟนสาวที่ตอนนี้ควรจะอยู่ที่ต่างประเทศจะมานั่งอยู่ข้าง ๆ เธอได้

“กลับมาเมื่อไหร่เนี่ย”

“เมื่อบ่าย”

“แล้วทำไมไม่บอก”

“เซอร์ไพร์สไง”

เธอมองคนตรงหน้าที่พอพูดจบก็ยักคิ้วให้หนึ่งทีก่อนจะฉีกยิ้มกว้างที่เธอคิดว่ามันน่ารักมากจนต้องยิ้มตาม เธอคิดเอาเองว่าเขาอาจจะมองหน้าเธอนานจนพอใจแล้วถึงได้ดึงตัวเธอเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดแบบที่กำลังรออยู่เสียที


“คิดถึงพี่จัง”


พอพูดจบแฟนเด็กของเธอก็ผละออกและยิ้มให้เธอแบบเดิมพลางใช้มือจัดทรงผมให้

“รู้ได้ไงว่าพี่จะมาดูหนัง”

“ถามแชวอนน้องรักพี่ไง”

“แล้วไหนบอกว่าถึงตั้งแต่บ่าย ไม่มาตั้งแต่ตอนนั้นเลยอะ”

“ให้เรานอนบ้างเถอะ นั่งเครื่องตั้งหลายชั่วโมงมันเหนื่อยน้าา”

เธอบุ้ยปากเพื่อบ่งบอกให้คนตรงหน้ารู้ว่าเธอไม่พอใจในคำตอบ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมากลับเป็นเสียงหัวเราะและมือของเขาที่เลื่อนขึ้นมาเพื่อลูบหัวเธอ

“รู้ว่าพี่ไม่พอใจ แต่เราเหนื่อยจริง ๆ อะ”

“พี่เข้าใจ แกล้งไปงั้นแหละ”

“ขอโทษที่ไม่ได้อยู่ด้วยในวันวาเลนไทน์นะ”

“ตอนนี้ก็อยู่แล้วหนิ ยังไม่เลยเที่ยงคืนซะหน่อย”

“อ่าา เรามีของขวัญจะให้พี่ด้วยแหละ”

“ไหน”

“หลับตาก่อน”

เธอหรี่ตามองแฟนเด็กด้วยความไม่ไว้ใจว่าเขาจะเล่นอะไรพิเรนทร์รึเปล่า แต่สุดท้ายก็ยอมหลับตาลงโดยดีหลังจากถูกคะยั้นคะยอเอามาก ๆ








จุ๊บ








เธอลืมตาขึ้นมาพร้อมกับเลิกคิ้วมองคนตรงหน้าอย่างสงสัย

“แค่นี้ ?”

“ก็น่าจะเป็นของขวัญที่ดีที่สุดในสองอาทิตย์นี้รึเปล่า ไม่ได้เจอกันพี่คิดถึงเราจะแย่เลยดิ”

“ใครบอก”

คราวนี้เป็นฝ่ายแฟนเด็กบ้างแล้วที่เลิกคิ้วขึ้นและมองหน้าเธอ เธอหัวเราะเล็กน้อยก่อนจะแกล้งเขาต่อด้วยการหันไปสนใจโฆษณาที่กำลังฉายอยู่ตอนนี้

“จริง ๆ มีของขวัญที่ใหญ่กว่านี้นะ”

“...”

“แต่มันก็ชิ้นเดิมนั่นแหละ แค่ใหญ่ขึ้น”

ได้ยินดังนั้นเธอจึงต้องหันกลับมาให้ความสนใจเขาอีกครั้งทั้ง ๆ ที่เพิ่งให้ความสนใจกับจอหนังยังไม่ทันถึงสิบวินาทีดีเลยด้วยซ้ำ

“แต่มีข้อแม้”

“ลีลา”

“แล้วอยากได้มั้ย ?”

เธอเงียบไปหลังจากจบประโยค ไม่เข้าใจว่าถ้าอยากจะจูบก็ไม่เห็นจะต้องอะไรมากมายขนาดนี้เลย แต่เธอก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป ทำเพียงแค่นั่งมองหน้าอีกฝ่ายนิ่ง ๆ เท่านั้น

“พี่ยังไม่บอกคิดถึงเราเลย”

“ทำไมต้องบอก”

“ไม่คิดถึงเราหรอ”

“...”

“ไม่คิดถึงเลยหรอ”

เห็นอีกคนทำคิ้วตกปากคว่ำเธอเองก็เริ่มจะใจอ่อน แต่จะให้พูดอะไรตรง ๆ แบบนั้นมันก็เขินอยู่ไม่ใช่น้อย ถึงแม้ว่าจะพูดบ่อยแล้วก็เถอะนะ แต่ก็ยังไม่ชินอยู่ดี

เธอหันใบหน้าไปทางจอหนังเพื่อเลี่ยงการสบตากับคนตรงหน้า ทำใจรวบรวมความกล้าเพื่อพูดคำที่อีกคนอยากได้ยิน แต่ในขณะที่กำลังจะพูดออกไปนั้น


“ถ้ามันยากก็ไม่ต้องก็ได้”


“...”


“เป็นแบบนี้ตลอดเลยน้าาา พี่เนี่ย”


“...”


“ไม่เป็นไรหรอก เราเข้าจะ..”


“แชยอนนา”


“...”








“พี่คิดถึงเธอนะ”


.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“หันหน้ามารับของขวัญเร็วพี่อึนบี”

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“อื้อ พอแล้วแชยอน”

“ไม่ต้องกลัวมีคนเห็นหรอกน่า นี่รอบมิดไนท์นะ”

“แล้วจะจูบจนหนังจบเลยรึไง”

“ได้นะ”



























“ก็คนมันคิดถึงหนิ”








THE END.

สุขสันต์วันแห่งความรักค่ะ :)
ปล. สำหรับใครที่รอพี่บีมน้องเชียร์อยู่ ไม่ต้องรอแล้วนะคะ ไม่เขียนต่อแล้วค่ะ ขี้เกียจ




ร้อเร่นค่าาา




พี่บีมน้องเชียร์อิสคัมมิ่งนะคะ รอหน่อยน้าา (จริง ๆ อาจจะไม่หน่อยค่ะ ขอเวลาตบตีกับตัวเองอีกนิด)

ถ้าใครงงหรือไม่รู้ว่าพี่บีมน้องเชียร์คือใคร แล้วสงสัยอยากรู้และหาคำตอบ ก็นี่เลยค่ะ จอยลดา ——> #นะค่ะมีอยู่บนโลก

ไม่ได้ขายของนะคะ ไม่เลยค่ะ ไม่เล้ยยย

อิอิ

ขอให้มีฟามสุขกับการอ่านกันถ้วนหน้า

สำหรับวันนี้ ลาค่ะ สวัสดี

SHARE

Comments

Bbaebae25
8 months ago
น่ารักมากเลยค่า🥰
Reply
Esta
8 months ago
น่ารักกกกกก แต่เกียสควัมขี้แกล้งของไรท์ค่ะ 55555555555555
Reply