บันทักการเดินทาง
บันทึกการเดินทาง : เชียงราย 
28.12.60

ทุกอย่างกะทันหัน และทำให้นอนไม่หลับมาตลอดสามสี่วัน การมางานศพในช่วงสิ้นปีนี้ ทุกอย่างมันเร็วไปหมด 
ตั้งแต่การตัดสินใจว่าจะมาหรือไม่มา   การพยายามเคลียร์งานให้เสร็จ  ความรู้สึกผิด และเป็นห่วงเพื่อนถาถมเข้ามา  

. . . สุดท้ายก็ตัดสินใจมาในเวลา  17.15 น. และด้วยภารกิจ ต้องกลับทันทีในเวลา  6.15 น. ของวันถัดไป
ซึ่งมาถึงพระก็สวดเสร็จแล้ว  ทำอะไรไม่ทัน  ได้แค่มาเจอหน้า ถือว่าก็ได้มาแล้ว มาให้กำลังใจ  และไว้ใจได้แล้วว่า  สมาชิกครอบครัวของเธอคงทำหน้าที่นี้แทนฉันได้ ฉันคงทำหน้าที่เพื่อยได้ดีที่สุด ณ เวลานี้ ได้เท่านี้

. . . ฉันต้องเดินทางกลับแล้ว เวลาที่อยู่ด้วยแค่   5 ช.ม. ก็ยังดี แต่ในจังหวัดที่ห่างไกลแบบนี้ ทั้งๆที่มี  บริการสาธารณะเยอะมาก  แต่กลับไม่มีใครเลย 

. . . ในเวลา  05.30 น.  ฉันได้แต่เดินตามทาง   โบกรถ  เรียกแอพ  โทรไปหาแท้กซี่คอลเซ็นเตอร์  โทรหาวินมอเตอร์ไซค์   ขอร้องด้วยการจ้างวาน  

. . . แต่เปล่า ไม่มีใครสนใจรับเงินนั้นหรอก ทุกคนต้องมีภาระของตัวเองที่ต้องทำ และใครจะรับคยแปลกหน้าที่ดูไม่เหมือนคนแถวนี้แหละ  

. . . ฉันร้องไห้  สิ้นหวังสุดๆ ได้แต่อ้อนวอนต่อเทพยดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์  หรือแม้แต่ พ่อของเพื่อนที่เสียชีวิต จนวินาทีสุดท้าย

. . . 6.14 น. ฉันก้โบกได้รถของลุงคนนึง ฉันบอหว่ารู้ตัวว่าไม่ทัน แต่ยังไม่อยากถอดใจ ด้วยความสิ้นหวัง จึงขอร้องคุณลุงให้ไปที่ไหนก็ได้ ขอเป็นถนนหลัก เส้นที่ใกล้ที่สุด คุณลุงดูร้อยรนกับฉัน ตัดสินใจ และถามไถ่อยู่นาน จนหระทั่งท่านเอ่ย ออกมาว่า "ไกลเหมือนกันนะ  ไม่เป็นไร เดี๋ยวลุงไปส่งเอง" วินาทีนั้น  ถ้าฉันมีเงินหมื่นล้านฉันอยากจะโอนให้แกทันที  หรือตอบแทนอะไรก็ได้ แต่สุดท้ายแกก็ไม่ยอมรับเงิน ไม่รู้จะตอบแทนยังไงกับน้ำใจผู้ชายคนนี้  
.
.
.
และอีกครั้ง  ที่ขอบคุณในความไม่ตรงต่อเวลาของคนไทย
ที่ทำให้ฉันสามารถขึ้นรถขากลับจากเวลาในตั๋ว  06.15 น.  เป็น 06.30 น. และจะจำไว้ว่า  เงิน ซื้อทุกอย่างไม่ได้จริงๆ   :(
SHARE
Written in this book
koong
Writer
niiramon
the storyteller
lonely girl in the big world Dream's Recoder

Comments