1
ในร้านกาแฟ ที่เงียบเชียบ ไม่มีเสียงการกระทบกันของถ้วยชาม เสียงของเครื่องปั่น เสียงของพนักงานที่ขยับปากพูดกัน แต่กลับมีเสียงของหัวใจที่ดังพอๆกับเสียงเพลงที่เปิดอยู่ในหูฟังสำหรับฟังเพลงร็อคแต่กำลังส่งเสียงเพลงอิเล็คโทรนิคป็อปส่งผ่านมาที่ยังหูของหญิงสาว เธอแค่สงสัย กับความรู้สึก ที่เธอควรจะรู้สึก ไม่ได้หนักหนาอะไร เพราะนี่เป็นเรื่องที่ปกติธรรมดาที่เกิดขึ้นกับเธอ



การนั่งแช่ในร้านมานานกว่าสามชั่วโมง ไม่ได้ทำให้ความหนาของใบหน้าที่ต้องทนต่อสายตาพนักงานเพิ่มมากขึ้นแต่อย่างใด


เธอกำลังรอคอย


หากการพลัดพราก ย่อมนำมาซึ่งการรอคอยการกลับมานั้น ก็อาจจะไม่ถูกสำหรับเธอ เธอแข็งแรงมากกว่านั้น แต่ก็ไม่ได้ขนาดนั้น ความเปราะบางที่สามารถเห็นได้ชัดในหญิงสาวทั่วไป ถูกซ่อนมันไว้ได้แนบเนียน จนไม่มีใครค้นเจอ แม้กระทั่งตัวเธอเองก็ไม่เคยได้รู้สึกถึงการมีอยู่ของมัน จนกระทั่งเธอได้รับแผนที่ในการตามหามัน จากนักเดินทาง ผู้เป็นสาเหตุในการรอคอยของเธอ ณ ตอนนี้ ที่ร้านเดิมที่ได้พบกับเขา


ถึงจะเป็นเวลา11โมง ท้องฟ้ากลับอึมครึม ทำให้แสงที่ผ่านเงาไม้เข้ามาปรากฏบนพื้นไม้และผนังลายหินอ่อนไม่เป็นเส้นที่ชัดเจนเหมือนทุกๆครั้งที่เธอสังเกต ร้านกาแฟนี้ตกแต่งด้วยพื้นผิวสองแบบ ถ้าไม่นับกระจก หากวัตถุชิ้นนั้นวางเป็นแนวขวางจะถูกทำด้วยไม้ แต่ถ้าเป็นแนวตั้งจะถูกทำด้วยหินอ่อน อาทิเช่น โต๊ะที่มีขาโต๊ะเป็นหินอ่อนแต่ตัวโต๊ะเป็นไม้ ต้นเฟิร์นสไบนางถูกแขวนลงมาจากเพดานไม้ด้านบน เฟิร์นข้าหลวงถูกจัดวางเป็นมุมๆให้ดูเป็นสวนย่อมๆ ที่โต๊ะของเธอมีแจกันใสใส่นำ้แต่มีต้นพลูด่างใส่ไว้ในแก้ว เพลงจากแผ่นเสียงที่กำลังถูกเล่นไม่เป็นที่สนใจของคนในร้านมากนัก ท่ามกลางบรรยากาศดังกล่าว ด้วยการแต่งตัวพิถีพิถันแต่ไม่อยากให้ดูว่าตั้งใจเกินไป หน้าที่ถูกแต่งอย่างปราณีตบางๆ ผมเปียที่ถูกถักไว้อย่างแน่นแต่ถูกดึงให้มีลักษณะที่หลวมขึ้น ชุดเดรสสีเทาตัวโครงดีเทลสวย ถุงเท้าสีดำลายสก็อตสลับขาว และรองเท้าผ้าใบมือหนึ่งที่ถูกทำให้กลายเป็นสภาพเหมือนมือสอง เธอเลือกสั่งอเมริกาโน่เย็น แทนที่จะสั่งโกโก้ร้อนที่สั่งเป็นประจำ
SHARE
Written in this book
หนังสือที่มีแต่ตอนเริ่มต้น
รอคอยการเติมเต็ม และไม่แน่ไม่นอนจะมีวันนั้น
Writer
gradarng
after rain waiter
กระด่าง ผู้รอคอยฟ้าหลังฝน กระด้างไม่อ่อนโยน กับกระบนหน้าที่เหมือนรอยด่างจากกรดอ่อนๆของหยาดเหงื่อ

Comments