ความสับสนและความโหยหา  Chapter2
    สวัสดีครับผมนนเองครับต้องขอโทษด้วยนะครับที่ผมไม่ได้มาเล่าประสบการณ์ต่อ ช่วงนี้ผมยุ่งๆครับ และพอดีไปดูรูปเก่าๆสมัยมอปลายที่เก็บในคอมไว้ครับ มันมีความทรงจำเยอะจริงๆครับโดยเฉพาะรูปบนหัวเรื่องรูปนี้เป็นรูปความทรงจำของผมเลยครับ อยากรู้ติดตามอ่านได้เลยครับ
   ผมเล่าเรื่องที่ผมมีความรู้สึกดีกับผู้ชายสองคน คนแรกต้นเป็นความรักแรกพบความรู้สึกดี และคนที่สองนิดเป็นความผูกพันของเพื่อนจนไปถึงแอบชอบ ไปคร่าวๆในบทความที่แล้ววันนี้ผมจะมาเล่าต่อถึงเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับความรู้สึกและจุดจบของความเจ็บปวดนะครับ

                                                เรื่องสมัยมอปลาย(ต่อ)
    ผมกับนิดเราสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆครับ จากหลายๆปัจจัยเราเรียนห้องเดียวกันและนิดก็ชอบเต้น(เพื่อนจังหวัดของผม)ทำให้เราปรึกษาอะไรกันมากมาย ผมชอบปรึกษาเรื่องต้นกับนิดเพราะนิดก็เล่นกับกลุ่มผู้ชาย เราชอบคอลไลน์หากันบ่อยครับแต่ความรู้สึกผมในตอนนั้นไม่ได้ชอบนิดเลยแม้แต่น้อยครับเห็นเป็นแค่เพื่อนสนิทเท่านั้น และเรื่องต่างๆมันลากยาวจนมาถึงผมอยู่มอ4เทอม2 ช่วงนั้นเป็นปลายเดือนพฤษจิกายน มีคอนเสิร์ตพี่ตูนดึก จัดที่ข้างหนอง นิดชวนผมไปคอนเสิร์ตครับผมก็ถามว่าต้นไปหรือป่าว นิดบอกว่าไปผมก็เลยได้ตกลงไปคอนเสิร์ตกับนิดครับ ตอนอยู่คอนเสิร์ตผมไม่เจอกับต้นเลยครับเพราะอยู่คนละมุมเวทีได้เจอแต่เจ้านิดกับเต้นและเพื่อนคนอื่นๆครับ พอคอนเสิร์ตเลิกนิดได้ไปส่งเต้นและไปส่งผม บ้านผมค่อนข้างไกลนะครับแล้วก็ช่วงนั้นเป็นฤดูหนาวนิดเลยขอนอนค้างที่บ้านผมครับ พวกเราถึงบ้านและก็พากันอาบน้ำเสร็จก็พากันเข้านอนครับเตียงของผมเป็นเตียงใหญ่ 8ฟุตครับนิดมันก็เลยเอาหมอนข้างมากันไว้มันบอกกลัวผมทำไรมัน5555ตอนที่ผมเข้านอนกันนิดมันก็ชวนผมคุยไปเรื่อยครับจนมาถึงจุดพีค 
"นนมึงว่ามือกูนุ่มไหมวะ"
"ไม่รู้สิ ทำไมถึงถาม"
"กูก็แค่อยากรู้ ลองจับมือกุดิ" แล้วมันก็ยื่นมือมาให้ผมจับ
"อือๆ ก็ได้" วินาทีนั้นผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมมันถึงให้ผมจับมือ และตอนนั้นหัวใจของผมเต้นแรงมากจนผมรู้สึกได้หน้าผมร้อนไปหมด ผมก็ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ผมได้จับมือมันแบบแตะๆครับเพราะผมไม่กล้จับเยอะ ตอนนั้นยังรักษาความใสๆครับ
"มือก็นุ่มดีนะ แล้วมือกูละเป็นไงนุ่มไหม"ผมก็ตอบไปแบบเจือนๆ และพร้อมถามมันกลับเพื่อเปลี่ยนเรื่องไปจากมือของมัน 
"มือมึงสากมากเลยเพื่อน55"ผมก็ได้แต่ขำๆ ไปไม่อยากพูดไรต่อ 
"งั้นเรานอนกันดีกว่ากูง่วงละ"ผมตัดบทไปแบบนั้น แต่ในใจผมตอนนั้นสับสนมากว่าทำไมมันให้ผมจับมือ ทำไมต้องทำแบบนั้นมันเป็นผู้ชายนิชอบผู้หญิงนิ ผมก็เริ่มเก็บมาคิดตั้งแต่ตอนนั้น

     พอเวลาประมาณ7โมงเช้าผมตื่นมาเข้าห้องน้ำผมเห็นนิดยังหลับอยู่ผมจึงแอบมองหน้ามันชัดๆ หน้านิดเป็นผู้ชายที่หวานมาก คิ้วหนา จัดฟันดั้งโด่ง ตอนนั้นมันนอนหลับแถมยังนอนเอามือปิดหูตัวเองด้วยครับ ผมจึงแอบถ่ายมา รูปที่มันหลับก็คือรูปที่หัวเรื่องแหละครับเป็นรูปความทรงจำมากเลยครับ ตอนนั้นผมยังคิดกับมันแค่เพื่อนคนหนึ่งไม่มีอะไรพิเศษไปกว่านั้น พอผมเข้าห้องน้ำเสร็จยังเห็นมันนอนผมจึงไม่รบกวนและผมก็นอนต่อครับ
    ประมาณ10.00โมง ผมนูสึกว่านิดตื่นขึ้นมาและก็นั่งฟังเพลงอยู่คนเดียวมันคงเห็นผมนอนอยู่
"นน มึงตื่นยัง 10โมงแล้วนะ"มันเขย่าตัวผม
"ขอ11.30น.ละกันกูยังไม่ตื่นเลย" ผมตอบมันไปพร้อมกับหลับต่อครับมันก็ฟังเพลงและก็ร้องเพลงให้ผมฟัง ผมอยากจะบอกว่าเสียงของมันเป็ดมากครับ555พอผมตื่นมันก็ขอตัวกลับบ้านครับ ผมกับมันสนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ ครับพร้อมกับผมก็อยากรู้เรื่องคืนนั้นมันเป็นยังไงผมก็ได้แต่เก็บมันไว้ในความรู้สึก ตอนนั้นผมยังบอกตัวเองเสมอว่าผมชอบต้นนะ ผมชอบต้นนะ อยู่ตลอด 

     พอถึงช่วงวันปีใหม่ประมาณวันที่ปลายเดือนธันวาคมโรงเรียนผมมีการจัดงานแลกของขวัญกันในงานห้องเรากินเลี้ยงกันลากยาวมาจนถึงค่ำ ผมก็ไม่รู้จะกลับยังไงก็เลยได้ให้นิดไปส่งบ้านตอนนั้นมีเพื่อนคนหนึ่งครับชื่อ โน๊ตเป็นเพื่อนในห้องบอกว่าไปนอนค้างบ้านผมด้วยคนสิ ผมได้นอนค้างกับนิดและกับโน๊ตสามคน โน๊ตช่วงนั้นมันกำลังคุยกับสาวต่างห้องเลยไม่ค่อยสนในผมกับนิดเท่าไร มันก็คุยแต่โทรศัพย์ ตอนั้นผมกับนิดก็ไม่มีไรทำกันครับผมได้แกล้งกันไปกันมา จับเอวกันบ้าง บอกว่าเห้ยมึงกูชอบมึงนะแบบขำๆอะครับ เราก็ขำๆแต่ความรู้สึกข้างในของผมทำไมมันแปลกๆก็ไม่รู้ครับคืนนั้นเรานอนด้วยกันสามคน นิดนอนกลางผมนอนซ้ายโน๊ตนอนขวา555

   และคืนสิ้นปีก็มาถึงครับมันเป็นอีก1คืนที่สำคัญกับความรู้สึกผมมากๆเป็นคืนสิ้นปี2556ไปปีใหม่2557 วันนั้นผมกลับบ้านต่างจังหวัดอยู่กับครอบครัวครับผมทานข้าวกับครอบครัวประมาณถึงสองทุ่มผมก็ขอตัวเข้าห้องนอนครับ คืนนั้นผมได้คอลไลน์ไปหานิดเราโทรคุยกันตั้งแต่สองทุ่มครับ ในสายผมโทรคุยกับนิดหลายเรื่องมากครับคุยเรื่องเพื่อนบ้าง แต่สิ่งที่มันทำให้ผมคิดคือมันร้องเพลงให้ผมฟังครับเสียงมันเป็ดมากครับ 555 มันบอกกับผมว่าผมเป็นคนที่สองที่มันยอมร้องเพลงให้ฟังผมก็ถามมันว่าคนแรกคือใคร มันบอกว่าไอ้บอลครับไอ้บอลบังคับมันให้ร้องเพลง555 ตอนนั้นผมก็งงว่าทำไมมันถึงยอมร้องเพลงให้ผมฟังโดยที่ผมไม่ได้ขอ ผมคุยโทรศัพย์กับมันนานมากครับลากยาวไปจนถึงเที่ยงคืนคืนข้ามปีจะบอกว่าผมคุยกับนิดข้ามปีก็ได้ครับ5555 ผมเริ่มรู้สึกดีกับมันมากๆ โดยไม่ใช่ความรู้สึกของเพื่อน แต่ทำไมในสมองของผมบอกตัวเองว่าผมชอบต้นนะ ผมชอบต้นนะ ผมก็ได้เก็บความรู้สึกกับนิดไว้ต่อไปครับ 
    หลังจากปีใหม่ผมกับนิดก้ไม่ค่อยไปไหนด้วยกันบ่อยๆแล้วครับ ด้วยเหตุผลที่ว่าเต้นมันได้มีแฟนเป็นตัวเป็นตน ผมกับนิดกับเต้นก็ไม่ค่อยได้ไปด้วยกัน นิดมันก็ไปเล่นกับกลุ่มเพื่อนผู้ชายมากขึ้น ผมก็ไปเล่นกับกลุ่มเพื่อนผู้หญิงมากขึ้นครับ แต่เราก็ยังคุยกันในห้องนะครับ 
   จนมาถึงก่อนวันวาเลนไทน์ปี2557 หนึ่งวัน ผมได้ชวนเพื่อนผู้หญิงในกลุ่มไปซื้อของให้ต้นครับ ผมจำได้ว่าผมไปซื้อผ้าเช็ดหน้า และกล่องกระดาษรูปหัวใจให้ต้นครับ พอมาถึงวันวาเลนไทน์ผมได้มอบดอกกุหลาบกับกล่องรูปหัวใจที่มีผ้าเช็ดหน้าให้กับต้นแต่ต้นบอกกับผมว่า
เอาผ้าเช็ดหน้าตัดแบ่งให้เพื่อนๆ ในห้องเถอะ
   คำพูดของต้นตอนนั้นตัวผมชาไปทั้งหมดเลยครับผมอึ้งไม่รู้จะทำยังไง เหมือนความหวังความรู้สึกมันพังไปผมซึมไปเลยครับ แล้วช่วงเย็นผมให้เพื่อนพาขับรถไปที่หนองครับผมได้ลอยกล่องพร้อมกับผ้าเช็ดหน้าลงในหนองครับ ผมคิดตอนนั้นผมไม่อยากเอาเก็บไว้มันเจ็บอะไรประมาณนั้นครับ ผมไม่ค่อยไปโรงเรียนครับ ไปวันสองวันก็ขาด ไม่ค่อยคุยกับใครอยู่ตัวคนเดียว 
  และวันหนึ่งผมไปเรียนครับเพื่อนในห้องก็ถามว่าไหวไหมเป็นไรหรือป่าว ผมก็บอกว่าไม่สบายนิดหน่อยไม่เป็นไรมาก ตอนผมนั่งรถสายกลับบ้าน จู๋ๆมีสายโทรศัพย์โทรเข้าครับเป็นสายของนิด ครับตอนนั้นคนในรถสายมีเยอะครับผมจึงไม่ได้รับสายของมัน แต่พอคนเริ่มน้อยผมจึงโทรกลับครับ


 เรื่องของผมขอค้างไว้ตอนนี้ก่อนนะครับเพราะว่าดึกมากแล้ว ถ้าอยากให้ผมเล่าให้ฟังต่อฝากติดตามและคอมเม้นให้กำลังใจด้วยนะครับ ขอบคุณมากครับ

SHARE
Writer
ToF85
writer
เขียนเรื่องราวของตัวเอง

Comments

pstoryx
2 years ago
อยากอ่านต่อครับ ;—-;
Reply