I've just confused to myself.
ฉันได้แต่เฝ้าสงสัยว่า เรานั้นเกิดมาทำไม เรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไร ทุกวันนี้สิ่งเหล่านั้นยังคงเป็นคำถามที่ค้างคาใจฉันมาตลอด

ในช่วงหนึ่งของชีวิต เราต่างเคยเจ็บปวด ไม่ว่าจากทางกาย หรือทางใจ จากตัวเรา หรือคนรอบข้าง 

ชั่วขณะที่มีความสุข ฉันอยากได้.....ฉันต้องมี....และฉันต้องได้...

 เพราะฉันได้ทิ้งความทุกข์ความเจ็บปวดทั้งหลายไวข้างทาง.... เมื่อใดที่ความสุขเริ่มจางหาย ความทุกข์จะมาแทรกซึมอยู่กลางใจ เสียงปีศาจก้องกังวาน

ทำไมตอนที่มีความสุข ฉันมีแต่พลังแห่งความต้องการ ฉันลืมสิ้นทุกสิ่งอย่าง ลืมว่าฉันเกิดมา ฉันมีความเจ็บปวด และฉันต้องจากไป 

พูดให้ฟัง หรือเขียนให้อ่านอาจรับรู้ แต่ฉันอาจไม่เคยเข้าใจอย่างแท้จริง 

ฉันหวังเพียงสักคราที่ฉันจะเข้าใจอย่างแท้จริง


SHARE
Written in this book
ณ. วันหนึ่ง

Comments