เรื่องเล่าของไม้ยมก ( ๆ )
เคยมีคนบอกฉันว่า
จริงๆแล้วไม้ยมกต้องมีเว้นวรรค
นั่นแปลว่าประโยคข้างบนนี้
การเขียนตามหลักภาษาที่ถูกต้อง จะต้องพิมพ์ว่า
จริง ๆ แล้วไม้ยมกต้องมีเว้นวรรค
หลังจากเวลาผ่านเลยไป 
ฉันก็ลืมคำพูดนั้นไปเสียสนิท
จะมีบ้างเวลาเขียนรายงาน
ซึ่งฉันก็วรรคบ้าง ไม่วรรคบ้าง
แล้วแต่ความใส่ใจของฉันในการเขียนรายงาน
ถ้ารีบหน่อยก็ใส่ไม้ยมกไปรัวๆ
ถ้าเป็นรายงานที่จริงจังหน่อย
ฉันก็พอมีเวลามาตกผลึกว่า 
จริง ๆ ไม้ยมกต้องมีเว้นวรรค

จนวันนี้ที่ฉันนอนอ่านหนังสือฉันก็เพิ่งสังเกตุเห็นว่า 
อ้าวเห้ย เค้าไม่เว้นวรรคกันนี่หว่า 

ฉันจึงไปหาคำตอบในกูเกิ้ล
สถานที่ที่ฉันมักจะได้คำตอบเสมอ 
มีกระทู้หนึ่งเขียนไว้ว่าตามหลักเกณฑ์การเว้นวรรคของราชบัณฑิตยสถาน ไม้ยมกต้องมีการวรรคทั้งข้างหน้าและข้างหลัง จริง ๆ นะ 

ทว่าก็มีกระทู้มาตอบอีกมากมาย 
บ้างก็เห็นด้วยให้ทำตามหลัก
บ้างก็เห็นต่่าง บอกว่าการเคาะแบบนั้นมันทำให้รูปประโยคดูขาดตอน เช่น แม่ ๆ วันนี้อากาศร้อน ๆ เราไปหาอะไรเย็น ๆ ทานกันเล่น ๆ มั้ย 
... มันก็จริงอย่างที่เค้าว่านะ

บ้างก็บอกว่าผมฝึกใช้จนชิน ถึงมันจะแปลก ๆ หน่อยแต่มันก็ถูกต้องตามหลักนะครับ ในการเขียนวิทยานิพนธ์ก็ต้องเขียนแบบนี้นะครับ
อีกคนบอกว่าอย่าไปเชื่อเลยครับราชบัณฑิตฯ 

ตลกดีที่คนเรามานั่งเถียงกันได้เป็นเรื่องเป็นราว
กับเรื่องของไม้ยมก 

แต่จริง ๆ แล้ว เรื่องของไม้ยมกก็เป็นเรื่องเล็ก ๆ
ที่เรามองข้ามไม่ได้เหมือนกัน
เพราะมันสะท้อนหลาย ๆ อย่าง
สะท้อนความมักง่ายของบางคน 
สะท้อนความสุดโต่ง บ้ากฏเกณฑ์ของคนบางคน

ท้ายที่สุดแล้ว การถกเถียงมันไม่จบไม่สิ้นหรอก
ความคิดเห็นของแค่ละคนมันแตกต่างกันออกไป
ใครที่ใช้แบบเว้น ๆ ว่าดีก็ว่าแบบนั้น
คนที่ถนัดแบบติดๆกันก็คิดว่่ามันไม่ผิด

จะดีกว่ามั้ย ถ้าเราจะให้ไม้ยมก ได้อยู่ในที่ ๆ มันอยากอยู่ ให้ไม้ยมกได้มีพื้นที่หายใจบ้าง เวลาที่อยู่ในวิทยานิพนธ์เครียด ๆ ให้ไม้ยมกได้อยู่ติดกับเพื่อนๆบ้างในแชทสนทนา

เราแค่ต้องปรับตัวเข้าหากัน เข้าใจกัน
ยืดหยุ่นในบางเวลา
รู้จักกาลเทศะในบางสถาณการ์ณ


เล็ก ๆ น้อยๆ แค่นั้นเอง 





SHARE

Comments