อย่าไปเสียใจมันคือความจริง.....Phases of love
เมื่อไหร่ที่เหนื่อยสุดหัวใจแหงนหน้ามองขึ้นไปบนฟ้า  คืนนี้พระจันทร์สวยจังอยากให้คนอีกคนหนึ่งเห็น    นานเท่าไหร่แล้วนะที่เราพยายามที่จะไม่เข้าไปเกี่ยวในโลกของเขาแต่สุดท้ายก็เผลอหลุดเข้าไปอีกครั้ง  คำเพียงบางคำที่เขาพูดมาเพียงเพื่อให้กำลังใจเรื่องราวที่เราต่างพบเจอไม่รู้ว่าเพราะอะไรที่เพียงแค่ได้คุยกับเขาไม่กี่ประโยคเรากลับสบายใจอย่างบอกไม่ถูก  อบอุ่นอย่างประหลาดเพี่ยงได้เห็นรอยยิ้มของเขา  ใช่การกลับเข้ามาในครั้งนี้เราเตรียมใจมาเสมอว่าเราไม่มีทางจะเป็นคนที่ใช่สำหรับเขา แล้วเราเอาก็ไม่เคยคิดจะล่วงเข้าไปในใจเขาขอแค่ได้ห่วงใย  ได้ถามถึงความเป็นไปบ้างก็สุขใจ  "จริงๆใช้ชีวิตให้ง่ายๆแค่ไม่อยากให้คนอื่นทำอย่างไงก็อย่าทำแบบนั้นกับเขา"  แต่ถ้ามันง่ายแบบนั้นมันคงไม่ใช่ชีวิตสินะ  ในคืนที่ความจริงที่เราเก็บเอาไว้จะระเบิดออกมาเพียงได้เห็นคำบางคำในโลกแห่งการสื่อสาร  บวกกับความคิดเห็นของเพื่อนอีกเล็กน้อยทำให้เราเลือกที่จะพยายามติดต่อเขาทั้งที่ดึกมาก ทางสุดท้ายที่เลือกทำคือบอกบางอย่างที่เก็บไว้ออกมาแม้ไม่ใช่คำว่ารักแต่สิ่งที่เราเลือกจะบอกออกไปก็คือสิ่งที่ทำให้เขาคงอึดอัดกว่าเดิม  หลังจากนั้นแม้แต่การพูดคุยปกติยังไม่เกิดขึ้น  เราพยายามจะออกมาให้ได้โดยทำงานให้มากขึ้นเพื่อที่จะไม่มีเวลาคิดแต่ยิ่งพยายามยิ่งลึกลงไป  เลยเลือกที่จะบอกตรงๆว่าทำไม่ได้ไม่ฝืนแล้วนะให้ทำเหมือนคนไม่รู้จักกันไม่ทักทายไม่พูดคุุยด้วยทำไม่ได้จริงๆ   รู้ไหมเราได้พบเจอแต่ความเงียบความเฉยชา  เหมือนเป็นอากาศ เขาจะรู้ไหมว่าทุกคนที่เข้ามาหลังจากเกิดเรื่องในรอบแรกพูดประโยคเดียวกันคือเรามีคนใจอยู่แล้วทั้งที่พยามเริ่มใหม่ตอนนี้ทุกอย่างชัดเจนแล้วว่ามันจริง  สิ่งที่อึดอัดคือปฏิเสธสักคำยังง่ายกว่าการที่เลือกจะเงียบแบบนี้ เราไม่มีน้ำตาออกมาในครั้งนี้แต่นั้นกลับทำให้เรารู้สึกว่าตัวเองไม่มีค่าทั้งที่ไม่เคยอยากเป็นคนสำคัญเลยสักครั้งเราอยากเป็นแค่คนธรรมดาที่สามารถห่วงใยเขาได้ และวันนี้เป็นวันที่เราจะเลือกฝืนใจตัวเองเดินออกมาทั้งที่เราไม่เคยมีความคิดในเรื่องการทำร้ายตัวเองสักครั้งแต่ครั้งนี้เรากลับอยากนอนแล้วไม่ต้องตื่นขึ้นมารับรู้อะไรอีกเลย    ไม่เคยเสียใจที่ได้ห่วงใย  ได้มอบความรู้สึกดีๆให้  เพราะมันคือความจริงแม้จะไม่เคยได้อยู่ในสักเสี้ยวของความรู้สึกของเธอก็ตาม  
SHARE

Comments