คริสต์มาสอีฟ วันที่ฉันรู้ถึงการมีชีวิตของตัวเอง
ฉันจำไม่ได้หรอกค่ะ ตอนออกจากท้องแม่มันรู้สึกยังไงในนาทีแรก
แต่แม่คงปวดมาก เราเป็นเด็กน้อยคนนึงที่เกิดหลังกำหนด

จากวันนั้น จนถึงวันนี้ 22  ปีแล้ว
เป็นวันเกิดที่ตรงตามวันและวันที่ ส่วน พ.ศ.ก็เปลี่ยนไปตามกาลเวลา
วันอาทิตย์ ที่ 24 ธันวา 

ชีวิตผ่านอะไรๆมา ทั้งปัญหา ทั้งความสุข ทั้งความทุกข์
 
วันเกิดปีนี้ เป็นปีที่เหงา เพราะเราอยู่หอพัก ปกติช่วงนี้จะทำให้เราได้อยู่บ้านกับครอบครัว
แต่ภายหลังทางมหาลัยได้ปรับเปลี่ยนเวลาการเปิดเทอมปิดเทอม

ทำให้ปีนี้ และปีที่แล้วไม่ได้อยู่กับครอบครัว. (จริงๆ ปีที่แล้วปิดเทอมแล้วนะ แต่ติดทริปไปต่างจังหวัดกับสาขา555)

ตื่นเช้ามา ยังไม่ทันที่จะแปรงฟัน ก็คว้ามือถือ แล้วกดเบอร์มือถือเบอร์หนึ่ง
 
เบอร์ของคนที่รักมากๆ  เบอร์ของพ่อแม่

โทรคุยได้เกือบๆ ชั่วโมง 
ปลายทางบอก 
"ต้องไปทำสวนแล้ว เป็นเด็กดีของพ่อแม่ตลอดไปนะ จุ้บๆ"

ดูเป็นประโยคบอกเล่าทั่วไป แต่ทำไมคนฟังถึงน้ำตาไหลพราก

เรารู้มาตลอดว่าพ่อแม่ทำงานหนักเพื่อนให้เราได้เรียน เราใช้จ่ายถือว่าประหยัดมาก ตกเดือนละ 3,000 โดยเฉลี่ย รวมทุกค่าใช้จ่าย

เรามักถามตัวเองนะ เมื่อไหร่จะจบ  จบแล้วอาชีพในอนาคตของเราจะประมาณไหน เพราะนโยบายรายวันที่ออกมามากมาย ทำให้เราเครียดในระดับหนึ่ง. เพราะเราเรียนสายตรง มาทางอาชีพนั้นโดยเฉพาะ ความกังวลเลยเพิ่มมาอีก

แต่ช่างเถอะ  

22. แล้ว เลขสวย ครบรอบด้วย. 

ชีวิตก็เรื่อยๆ  แต่อยากบันทึกไว้

ปล.เขียนไว้ตั้งแต่ 24/12/60 แต่ความขี้ลืมก็ทำให้มาต่อนิดหน่อย(อ่านก็รู้เลยว่าไม่ปะติดปะต่อ) ในวันส่งท้ายปี55
SHARE
Writer
Noel_Mika
writer
ชอบบ่น ชอบดราม่า

Comments