กลัวก็เลยหนี
วันก่อนไปทำความผิด จริงๆมันก็ไม่ได้ผิดอะไรมากเว้ย อารมณ์คนทำจานแตก ทำของหาย แล้วนีก็กำลังไปบอกเจ้าของว่า เห้ย!เราทำเองแหละ ขอโทษค่ะ 

แต่รู้ไรป่ะ เพื่อนๆเราอ่ะ หลายคนบอกให้เราเงียบเว้ย เราแม่งโคตรสงสัยเลยว่า เห้ย! ของมันเสียหาย สักวันเขาก็ต้องรู้ป่ะวะ ?
ถามไถ่ได้ความจากน้องคนหนึ่งก็ได้คำตอบว่า น้องกลัวว่าเราจะโดนตำหนิ เอออันนี้ก็เข้าใจได้ว่าเป็นห่วง ส่วนคนอื่นๆก็ยังไม่ได้ถามไถ่กัน 
แต่ส่วนตัวเรา เราไม่ได้คิดว่ามันคือเรื่องใหญ่ อย่างมากก็คือชดใช้ด้วยเงิน ซื้อใหม่ให้เขา น่าจะไม่มากไปกว่านี้ หรือความผิดของเรามันจะทำให้คนในทีมดูไม่ดีหรอ? ความผิดไม่ได้ร้ายแรงถึงขั้นนั้นป่ะวะ 555+

นี่ก็ไม่ได้ห้าวหาญขั้นว่า เอ้อ ! กุมีตังค์จ่าย จ่ายๆไปก็จบ ก็ไม่ใช่แบบนั้น
แต่เราคิดว่าการบอกความจริงไปเลย ยืดอกรับแมนๆว่าเราทำและพร้อมยอมรับความผิด แบบนี้มันโอเคกว่า ถ้าเกิดเขามารู้ทีหลัง เรื่องมันจะมากมายไปมากกว่านี้

นี่ก็ไม่เคยคิดว่าทำไมกับเรื่องเล็กๆถึงต้องมากมายกันขนาดนี้ ทุกคนดูตระหนกอ่ะ ไม่รู้จะใช้คำพูดยังไงจริงๆ คือ ส่วนตัวเราก็ตกใจ แต่ก็เออะ ถามเขาก่อนว่าทำยังไงได้บ้าง หาทางแก้ปัญหา แต่การเลือกที่จะเงียบและไม่พูด คงไม่ใช่อ่ะ สำหรับเรื่องนี้

#บ่น
SHARE
Writer
rainnycool
...
ผู้หลงรักธรรมชาติ ชื่นชอบการอ่านและชอบบอกเล่าเรี่องราวต่างๆผ่านตัวอักษร ชอบฟังเพลงPOPและR&B นอกจากนี้ยังรักการดื่มกาแฟเป็นชีวิตจิตใจอีกด้วย

Comments