ความสัตย์ซื่อ
นี่ชอบสเตตัสของเพื่อนคนหนึ่ง...

กล่าวว่า
"ลองคิดดูนะ

ถ้าคบกับใครสักคน ที่เขา(เรา)บอกว่ารักเรา(เขา)มาก
แต่ไม่ปล่อยให้เรา(เขา)ไปไหนเลย...แม้แต่บ้าน

กลัวจะนอกใจ กลัวไปมีคนอื่น ถ้าเขาไม่ซื่อสัตย์ ก็ปล่อยเขาไปเถอะ
อย่าเสียความเป็นตัวเอง ถ้าคนดีเขาจะทำให้เราเห็นเอง
ว่าเขาจริงใจ ซื่อสัตย์

งั้นก็คิดเอาละกันนะ
ว่าเขา(เรา)รักตัวเอง หรือ เขา(เรา)รักเรา(เขา) กันแน่

มันอาจจะมีความสุขในช่วงแรก แต่พอหลังๆมันคงจะมีแต่ความระแวง น่าเบื่อ และน่ารำคาญ

ทุกความสัมพันธ์ต้องมีระยะห่างระหว่างกันที่พอดี

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็เลิกคบเหอะ เพราะ คนแบบนั้น จะสนใจแต่ตัวเอง คงจะดูแลคนอื่นคงไม่ได้...

อ่านแล้วอาจจะงง แบบ เขาๆ เราๆ ไปนิดนึง
เจ้าของสเตตัสอาจจะต้องการสื่อในอีกแง่มุมหนี่ง
แต่สรุปใจความแบบที่เข้าใจ และเข้ากับตัวเองก็ประมาณว่า
     
"จะมัวระแวงไปทำไม ถ้าเขาซื่อสัตย์ เขาก็จะทำให้เราเห็นเอง โดยที่เราไม่จำเป็นต้องคอยตามคอยห้าม"

และอีกอย่าง ที่คิดว่าเป็นเรื่องที่สำคัญมากอย่างหนึ่งคือ
     "ถ้าเขารักเราจริง เขาจะไม่ทำให้เราเสียใจ"
SHARE
Writer
SilverFox
Writer
มุมมอง "ความรัก" ของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีต่อ "ผู้หญิงคนหนึ่ง" ที่ไม่มีโอกาสได้บอก 💧

Comments