;(
ทุกๆครั้งที่พูดจาไม่ดีใส่พ่อแม่ เราจะโหยหาบ้าน
ทั้งๆที่เราอยู่บ้าน 
เราอยากรักพ่อแม่ได้เหมือนเดิมแต่เรากลับไม่รู้สึกแบบนั้น
เกลียดจัง เกลียดตัวเองมากๆ 
เราพยายามจะเรียนรู้ว่าทำไมเราถึงไม่สามารถสลัด
ความว่างเปล่าและกำแพงที่ก่อขึ้นออกไปได้
เกลียดตัวเองทั้งๆที่ไม่รู้ว่าทำไมต้องเกลียด 
มันคงดีกว่าที่เราจะเกลียดบุพการีหล่ะมั้ง 
เข้มแข็งนะ มีสติ 
SHARE
Writer
Jmulp
Survivor
There is nothing in this square

Comments