เพื่อน(ไม่จริง)


โกรธตัวเองทุกที ทำไมต้องเป็นคนที่หวั่นไหวง่ายขนาดนี้
แค่ได้ใกล้ชิดกันช่วงสั้นๆ ก็ทำให้เราไม่อาจหยุดคิดถึงเธอได้...
รู้ทั้งรู้ว่าความสัมพันธ์ของเราไม่มีทางที่จะผ่านเส้นที่เธอขีดไว้ว่าเพื่อนไปได้หรอก
แต่ก็ยังอดเพ้อฝันถึงวันที่เราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้
คงอยู่กับเธอได้แค่ในฝันแหละนะ
มันเป็นฝันที่ไม่อยากตื่นเลย.. 

หลายทีที่ก็อิจฉาผู้หญิงคนนั้น คนที่มีสิทธิ์ได้ครอบครองหัวใจเธอ คนที่มีสิทธิ์ที่จะยืนข้างเธอ
แต่ก็แล้วยังไงหล่ะ ก็ทำได้แค่แอบอิจฉาอยู่ในใจลึกๆ
จะโทษใครได้ ก็เรามันไม่ใช่คนที่เธอเลือกเองแหละ
เธอไม่มีทางมองเราเป็นมากกว่าเพื่อน
เรารู้ดี...รู้อยู่ตลอด
 
หวังว่าการห่างกันครั้งนี้จะทำให้ใจเราแกร่งขึ้นนะ
เราขอเวลาหน่อย
คงไม่นานเกินไป ที่เราจะสามารถพับเธอเก็บไว้ในซอกใจได้ 
ถ้าเราทำได้เมื่อไหร่ เราจะกลับมาหาเธอนะ...
พร้อมกับคำว่าเพื่อน ที่เราจะสามารถเอ่ยได้อย่างจริงใจสักที

(รักนะ)
จาก เพื่อน(ไม่จริง)








SHARE
Writer
Justsaying
Reader
Nothing, just some pages of my life

Comments