ไกล
เราไมไ่ด้เข้ามาเขียนในนี้นานมากแล้วเกือบปีกว่าๆ ได้ ทั้งหมดนี่ก็เป็นการเขียนระบายความรู้สึกทั้งนั้น  ครั้งนี้เรามีเรื่องหนักใจอย่างนึง คงหนีไม่พ้นเรื่องความรัก 
เราผ่านประสบการณ์ความเจ็บปวดมาพอควร ความสัมพันธ์ที่ผ่านมาเราค่อนข้างทำตัวแย่ แย่เลยแหละ เราแคร์คนอื่นน้อยไปบางที โดนนิสัยเรา เราเป็นคนที่ทุ่มเทกับงาน กิจกรรม การเรียน และการออกกำลังกาย  ถ้าให้เลือกระหว่างไปกินขนมกับเพื่อนเราขอเลือกไปออกกำลังกาย เป็นต้น  และช่วงเวลาที่มีใครสักคนเข้ามาในชีวิตมักจะเป็นช่วงที่ใกล้สอบ ช่วงที่ต้องทำนุ่นนี่นั่น พูดง่ายๆ ก็คือ ช่วงที่มีเวลาน้อยๆ  แล้วเราก็มักจะให้เวลาตัวเองก่อนเสมอ อย่างเช่นว่า พอมีเวลาว่างเราจะทักเค้าไป พอเค้าตอบช้า หน่อยเราก็ไปออกกำลังกายแล้ว เหมือนชีวิต ไลฟ์สไตล์ไม่ค่อยตรงกัน ขณะที่เค้าตอบกลับมา เราก็กำลังวิ่งอยู่ ซึ่งเราไม่อยากหยุดมาเพื่อพิมพ์อะไรสองสามคำแล้วก็วิ่งต่อ   มันเหมือนเราเห็นแก่ตัว เราต้องการเค้าแค่บางเวลา ก็คงคิดแบบนั้นก็ได้ ฟังดูมันน่าจะจบลง และไม่นานความสัมพันธ์นี้ก็จบลง เพราะตัวเราเอง ยอมรับว่าเราเป็นคนไม่ค่อยแชท ไม่หวานหรืออะไรมากมาย แต่เราใส่ใจเราเป็นห่วง และเราพูดเสมอว่าเราเป็นห่วงยังไง และเมื่อความสัมพันธ์ได้จบลงไปแล้ว เราก็ยังเป็นแบบนั้นเหมือนเดิม นี่คือเรื่องของปีที่แล้ว 
ส่วนปีนี้ เราได้ลองให้โอกาสกับตัวเองสักครั้ง เหมือนว่ามันจะดีนะ ในช่วงแรก ๆ  และมาถึงเดือนนี้หลายๆ อย่างเริ่มชัดเจนและเข้ารอยมากขึ้น เราเรียนยังไม่จบ ส่วนพี่เค้าใกล้จะจบแล้ว และเค้าต้องไปต่างประเทศช่วงนึง ซึ่งช่วงนั้นก็ตรงกับช่วงที่เรากำลังจะฝึกงาน ชีวิตทั้งสองฝ่ายเหมือนอยู่ในช่วงที่ต้องพิสูจน์ตัวเอง ต้องตั้งใจ และทุ่มเทกับมัน  เราเพิ่งรู้ไม่กี่วันที่ผ่านมานี้เองว่า พี่เค้าจะต้องไปอเมริกา และเราจะต้องห่างไกลกันถึงอีกขั้วโลกนึง 
เราไมไ่ด้กลัว long distance relationship เพราะเราเคยผ่านมันมาแล้วครั้งนึง เรารอเค้านานถึง 13 เดือน เมื่อ6 ปีที่แล้ว ยังจำความเจ็บปวดในการรอได้ไม่หาย แต่ยอมรับว่าครั้งนั้นมีความสุขมากแค่ไหน กว่าจะได้คุยกันแต่ละคำ แล้วมาวันนี้ เราแค่ต้องรอไม่กี่เดือน แต่มันต่างกันตรงที่ ชีวิตของเราทั้งคู่ก้าวสู่ชีวิตการทำงานแล้ว หลังจากที่เค้ากลับมา ก็ต้องทำงาน แล้วชีวิตของพวกเราจะเดินไปยังไงต่อ  มันเกิดคำถามขึ้นในหัวเราว่า ถ้าเค้าทำงานไกลเราจะได้เจอกันอีกมั้ย เราไมไ่ด้นึกถึงเรื่องนอกใจเลย เพราะเราไม่ใช่คนนอกใจอะไร และถ้าพูดถึงเรื่องรอ เราว่าเราทำได้ดีไม่น้อยกว่าใครๆ แต่สุดท้ายมันขึ้นอยู่กับว่า คุณอยากให้เรารอมั้ย อยากมีเราคอยสนับสนุนอะไรหลายๆ อย่างต่อรึเปล่า ทุกวันนี้เราเริ่มคุยกันน้อยลง เราเข้าใจเพราะเค้าบอกว่าเค้าทำงานเพื่อจะเก็บตังค์ เราไม่รู้ว่านั่นคือเหตุผล ของคนที่ไม่ต้องการเรา หรือเหตุผลของเค้าจริงๆ ทีแรกเราเข้าใจว่ามันคือความจำเป็น แต่ช่วงหลังๆ มานี้เรารู้สึกว่า เค้าไม่อยากให้เรามารอเค้า หรือพูดง่ายๆ คือเค้าคงยังไม่ต้องการใครสักคน เราเข้าใจว่าเค้าเริ่มผลักไสเรา แต่สิ่งที่เราพยายามทำมาตลอด ตั้งแต่แรก คือ เราแค่สนับสนุนเค้าในเรื่องที่เราช่วยได้ เราเข้าใจว่าเค้าทำงานทำกิจกรรมเยอะด้วย เราไม่เคยทำตัว คอยเช็ค คอยตาม หรือทักไปถาม เราปล่อยให้เค้าทำหน้าที่ของเค้าเต็มที่  คือต่างคนต่างให้เกียรติกัน ไม่ใช่ว่าเราไม่สนใจ แต่เราอยากให้เค้าใช้ชีวิตของเราในแบบที่เค้าเคยเป็นมากกว่า เราอยากเป็นแค่ส่วนนึงที่คอยพลักดัน ที่คอยเป็นกำลังใจให้เค้ามากกว่า ก้าวก่ายและทำให้เค้ารำคาน เราพยายามมีเหตุผล และเข้าใจในสิ่งที่เค้าทำ และสำหรับคนๆ นี้แปลกมากที่เราเข้าใจเค้าทุกอย่าง ต่างจากคนก่อนๆ คือเราใช้อารมณ์ เราก็ไม่รู้ว่าการเป็นคนมีเหตุผล รับฟังเค้า แนะนำเค้า มันทำให้ความสัมพันธ์ดูน่าเบื่อรึเปล่านะ แต่ก็อย่างที่เล่ามา หลังๆมานี้ มันเป็นความรู้สึกที่เรา เริ่มเหนื่อยแล้ว เรารุ้สึกว่าเค้าทำตัวห่างออกไป ซึ่งเราก็ไม่รุ้ว่าจะต้องทำยังไง 
" เราไมไ่ด้กลัวที่ต้องไกลกัน เรายินดีที่จะพิสูจน์ตัวนะ "
และเราก็ไม่ได้อยากปล่อยมือเค้าไป เรารู้สึกว่า เราอยากเข้าใจเค้ามากกว่านี้ทั้งสุขหรือเศร้า 
มันฟังดูเป็นความสัมพันธ์ที่ค่อนข้างเหนื่อย เพื่อนเราบอกเราว่า เราถอยออกมาและเริ่มใหม่ได้แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่เราอยากทำ เราไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมจะต้องทุ่มเท แต่พอกละบไปนึกถึงเมื่อ 6 ปีที่ผ่านมา เรารอเค้าก็จริง แต่สุดทายเราเลือกที่จะถอยออกมา ด้วยเหตุผลที่ว่า ไม่ว่ายังไงสุดท้ายแล้วเราก็ต้องไกลกัน และคราวนั้นเป็นเราที่ต้องไกล 
มันเป็นลูปเดิมๆ เป็นเหตุการณ์ที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นอีก และมันเจ็บปวดมากเมื่อนึกถึงเรื่องเก่าๆ บวกกับเรื่องใหม่ ที่มีแนวโน้มว่าจะคล้ายๆ กัน 

ไม่มีอะไรที่เราคาดหวังหรือคาดการณ์ได้เลยในความสัมพันธ์  ไม่มีอะไรที่เราจะไม่เสียมันไปด้วย 
 

และถึงตอนนี้เราก็ไม่รู้ว่าเราจะต้องไปต่อ หรือหยุดทุกอย่างให้มันเป็นอดีตไป ไม่รู้ว่าอันไหนจะเจ็บปวดมากกว่ากัน และเราก็ไม่รู้ว่า อันไหนไกลกว่ากัยระหว่างความรู้สึกของเค้าที่มีต่อเรา และระยะทางที่เราต้องไกลกัน
SHARE
Written in this book
Fire 
long distance relationship

Comments