For me, he's my everything


แด่เขา ー ผู้อยู่ในใจ, เติบใหญ่, และผลิบานเสมอมา


ในเช้าบางวัน, ตื่นขึ้นมาพร้อมกับนึกถึงเขาเป็นคนแรก


ในอีกหลายๆ วัน, เขาเป็นเรื่องแก้เบื่อในยามสาย


ในวันเวลาแย่ๆ ที่ยิ้มไม่ออก, เขาเป็นเหมือนเครื่องมือบรรเทาทุกข์อันดับหนึ่ง


เป็นเหมือนยาที่ใช้เยียวยาจิตใจ


เขาผู้เป็นเจ้าของความคิดถึงที่แสนคะนึงหา


รอยยิ้มของเขา, สวยงามและเปล่งประกายอย่างที่สุด ー ก็แน่ล่ะ, ก็เพราะเธอหลงรักมันน่ะสิ


ตั้งแจ้งเตือนในทุกแอปพลิเคชั่นที่เขา Active


ยิ้มเมื่อเห็นรอยยิ้มของเขา


ขำไปกับมุขตลกฝืดๆ ที่เขาโพสต์


เธอยิ้ม, เมื่อเห็นเขายิ้ม


เขา ー ผู้เป็นแรงบันดาลใจของการใช้ชีวิต
เธอ, เขาไม่รู้จักเธอหรอก อาจไม่รู้ถึงการมีอยู่ของเธอเสียด้วยซ้ำไป


มันอาจจะดูน่าเศร้าแต่แปลกที่มันไม่ได้เศร้า 
เธอ ー เต็มใจให้ความสัมพันธ์ระหว่างเขาและเธอเป็นเช่นนั้น


เขาอยู่ในที่ของเขา, เช่นกัน, เธออยู่ในที่ของเธอ


ไม่ใกล้, แสนไกล
เอื้อมมือไปไม่ถึง, ไม่อาจสัมผัสถึงตัวตนแต่มองเห็นได้ด้วยตา


กาลเวลาที่ผันผ่านเธอที่เติบโต, เขาเองก็เช่นกัน


เส้นขนานเส้นเดิม, ความสัมพันธ์รูปแบบเดิมที่คนหนึ่งคน (หรืออาจจะไม่กี่คน) รับรู้ถึงการมีอยู่ของมัน อาจมีบางเวลาที่เธอหลงลืมเขาไปแต่สุดท้ายเธอรู้ ー รู้ว่าตัวเธอเองหนีไปไหนได้ไม่ไกลหรอก


สุดท้ายก็ต้องเดินกลับมาอยู่ดี, มาอยู่ในระยะที่สายตาของเธอมองเห็นเขาได้


เช่นเดิม, ไม่ใกล้, แสนไกล
มันคือความรักรูปแบบที่เธอมีต่อเขา 
มันไม่เคยมากไปกว่านี้ ไม่เคยต้องการอะไรนอกจากให้เขามีความสุข
เพราะเมื่อเขาเศร้า, เธอเองก็เช่นกัน


ท้องฟ้าสีฟ้าที่ไม่อาจสวยงามเช่นเดิมเมื่อเธอเห็นแววตาของเขามืดมน, มันเป็นเช่นนั้น
อาจเป็นความรักที่ดูแสนโง่เขลาสำหรับใครต่อใคร, ความรักที่ไม่ได้ต้องการการครอบครอง
ไม่ได้ต้องการอะไรมากไปกว่าการเห็นเขามีความสุข


เพราะความสุขของเขาคือแรงบันดาลใจ


ขอแค่เขาคนนั้นของเธอ กินอิ่ม นอนหลับ มีความสุขในแบบที่เขาควรมี
เธอรู้ว่าเขาเองก็ต้องพบเจอความทุกข์ในรูปแบบของมนุษย์ธรรมดาๆ คนหนึ่ง
ー ถึงเป็นเช่นนั้นเธอก็เฝ้าภาวนาขอให้เขาเองค้นพบเส้นทางที่จะนำพาไปสู่ทางออก


ขอให้เศร้า, แต่ไม่เจ็บช้ำ
ถึงแม้บุบสลาย ー ก็ขอให้ได้รับการเยียวยา


เธอดีใจเสมอเมื่อเห็นเขาลุกขึ้นยืนได้อีกครั้ง, อีกครั้ง, และอีกครั้ง
หลายๆ ครั้งในชีวิตที่เขาและเธอต้องเผชิญกับความล้มเหลว
แต่สุดท้าย, แม้จะผ่านความเจ็บปวดมามากมาย, ระหว่างการใช้น้ำตารินรดเมล็ดพันธุ์จนเติบใหญ่ผลิบาน เธอได้เห็นการต่อสู้โดยไม่ยอมแพ้ที่นั่น ー ในแววตาคู่นั้นที่สะท้อนมาให้เห็น
ของตัวเธอเอง, รวมไปถึงของเขา, ในระยะสายตาที่เธอมองเห็นก็ด้วย


เธอเฝ้าภาวนา
ขอให้เขาเป็นมนุษย์คนหนึ่ง, ที่ได้มีความสุข, ความสุขแบบธรรมดา
เพราะแค่เขาเป็นตัวเขาก็เป็นความหวือหวาที่มากเกินพอแล้ว


เธอไม่รู้ว่ามันเป็นเช่นไร หากวันนึงเขาไม่อยู่ตรงนี้
ไม่อยู่ในที่ที่เธอสามารถมองเห็นเขาได้อีก


ส่วนเสี้ยวใหญ่ของพื้นที่ในหัวใจของเธอ, อาจแหลกสลายไปพร้อมกับการหายไปของเขา
เพราะไม่ว่าจะพูดด้วยความจริงในรูปแบบใด, เธอเติบโตมาพร้อมๆ กับการมีอยู่ของเขา


แต่ในตอนนี้เธอมีความคิดอยู่ความคิดหนึ่ง
เธอคิดว่าเธออยากจะบันทึกเอาไว้ ณ ที่แห่งนี้
ณ ห้วงเวลาในระบบสุริยะจักรวาลแห่งนี้
ที่ที่เธอ ー มนุษย์โลกตัวเล็กๆ ที่เขาไม่เคยรับรู้ถึงการมีอยู่คนนี้จะได้เฝ้าภาวนา
กระซิบบอกในความเงียบงัน


ถ้ามีโอกาสเธออยากจะพูดกับเขาสักประโยคหนึ่ง
มันไม่เชิงเป็นประโยคบอกรัก
มันอาจเป็นประโยคบอกเล่าธรรมดาๆ 


" ยิ้มได้ก็ยิ้ม ไม่อยากยิ้มก็ไม่ต้องฝืน จะร้องไห้เมื่อไหร่ก็ได้ตามแต่ที่ต้องการ จงกอดและเก็บทุกเศษเสี้ยวความเป็นตัวตนเอาไว้ ตัวตนที่แสนรักหรือแม้แต่แสนเกลียด ー เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ตามทั้งหมดนั่น, มันคือตัวตน "


มันคือตัวตนของเขา, ที่เธอแสนรัก


ขอบคุณที่ทำให้ยิ้มได้เสมอมา
ขอบคุณรอยยิ้มที่ลบล้างรอยน้ำตาให้จางหาย
ขอบคุณสำหรับการมีอยู่, ขอบคุณที่เติบโต, ขอบคุณที่มีความสุข


Smiles, Don't cry.
Be delightful as you are.
Be shine, be kind & keep patient.
Don't give up, Do your best, Do as you can.


สุดท้ายนี้, จงมีชีวิต
SHARE
Written in this book
Dear, Diary
Me Myself & I
Writer
ibearinmind
Sea
Everything around myself.

Comments

thalassophile
2 years ago
ขอบคุณนะคะ เราประทับใจในงานเขียนชิ้นนี้ของคุณมาก ๆ เลยค่ะ
Reply
Nu_Bell
2 years ago
ดีมากเลยค่ะ
Reply
Wunkathi
2 years ago
เราอ่านไปไม่กี่ประโยค คนหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัวของเรา... งานเขียนดีมากๆ เลยค่ะ เหมือนแทนความรู้สึกของเราในขณะนี้เลย 👍🏻
Reply
Leaveme
2 years ago
ชอบภาษาการเขียนมากเลยค่ะ แวะมาเขียนบ่อยๆนะคะ
Reply
bbbampp
2 years ago
ชอบมากเลยค่ะ เขียนได้ดีมาก ประทับใจนะคะ :)
Reply