เราอยากให้พี่ผ่านมาอ่านจัง
เราฟอลโลวพี่คนหนึ่งในเฟซบุ๊คตั้งแต่ช่วงประมาณม.5 เริ่มรู้จักพี่เค้าเพราะมีคนเอารูปไปโพสต์ในเว็บและด่า(เริ่มไม่ค่อยดีแฮะ)
แต่เราก็เข้าไปดูนะเออ พี่คนนี้หน้าตาน่ารักดีชอบโพสต์อะไรบ้าๆบอๆตลกโปกฮา แต่พอตามไปนานๆเพิ่งรู้พี่เค้าไม่สบายเป็นโรคที่เป็นมาตั้งแต่เกิดและต้องทนฟังคำพูดแย่ๆจากคนที่ไม่รู้จักมาก่อนเอารูปไปโพสต์และจากนั้นก็มีคนมาตามด่าพี่แกเยอะแยะ 

ในฐานะคนที่ติดตามพี่เค้ามานาน(กว่าคนที่ไปด่าแก)ก็อยากออกไปปกป้องนะ แต่ด้วยกระแสของสังคมที่ในตอนนั้นมันรุนแรงเกินกว่าที่เราจะก้าวออกไปต่อสู้ได้สิ่งที่ทำได้คือแค่อินบอกซ์ไปหาแล้วบอกว่า"เป็นกำลังใจให้นะคะพี่"
 สองสามวันผ่านไปพี่่เค้าก็ใช้ชีวิตได้ปกติ โพสต์ขายของทำงานไปเราก็ดีใจ 
มีช่วงหนึ่งที่เราเลิกเล่นเฟซบุ๊คไป ก็ไม่ได้ติดตามพี่เค้าจากช่องทางหรือโซเชียลอื่นเลยจนเมื่อไม่นานมานี้เราไปเจออินสตราแกรมพี่เค้าโดยบังเอิญ
เลยรู้ว่าที่ผ่านมา พี่เค้าได้ผ่านช่วงชีวิตที่ยากลำบากมามาก
พี่เค้าป่วยเป็นโรคที่คนปัจจุบันเรียกกันว่าโรคยอดฮิต "ซึมเศร้า"
แต่โชคดีที่พี่มีคนรักที่ดีที่คอยอยู่เคียงข้างมาโดยตลอด
พี่เค้าบรรยายสิ่งที่เจอแทบทุกวัน สิ่งที่เราทำได้คือตามอ่านและกดไลก์ให้อย่างเงียบๆ

เราไม่รู้ว่าเราควรจะให้กำลังใจหรือคอมเมนท์ไปในทิศทางใหนดีแต่ที่เรารู้คือเราอยากให้พี่สู้กับมันเราอยากเห็นพี่ที่เรารักกลับมาสดใสเหมือนเดิมเหมือนเมื่อก่อน
เรารู้ว่าสิ่งที่เกิดกับพี่คือเกี่ยวข้องกับร่างกาย แต่เราอยากให้พี่รู้ว่าพี่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะ ยังมีคนที่คอยซัพพอร์ทพี่อยู่ข้างๆพี่เสมอแม้เราจะไม่ค่อยแสดงตัวก็ตาม เราอยากให้พี่มาอ่านสตอรีอันนี้ของเรามากเลยนะ
สู้ๆนะพี่...

อ้อ คนอื่นๆด้วยนะ เราอยากให้ทุกคนสู้กับมันให้ได้แม้มันอาจจะยากหน่อย

ปล. ไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนแต่ติดตามเพราะเฟซบุ๊ตล้วนๆเลย
SHARE
Writer
MyblueLunar
nothing
เธอรับรู้แค่ความเฉยชาจากฉันอย่างนั้นหรือ

Comments