ฉันขอปฏิญาณว่าตนเป็นศิลปินที่เเท้จริง
"ฉันขอปฏิญาณว่าตนเป็นศิลปินที่เเท้จริง"


ศิลปินที่ขายจิตวิญญาณให้กับความรู้สึก

ศิลปินที่ขายจิตวิญญาณให้กับความละโมบไม่เคยพอ

ศิลปินที่ขายจิตวิญญาณให้กับความเศร้าโศกอันเเสนมืดมิด


เเต่พวกเขามักจะไม่ได้ตายสบายๆนักหรอกนะ (หัวเราะ)

ปีศาจกล่าว


เพราะโลกนี้ไม่เคยให้อะไรใครฟรีๆ

ชีวิตต้องการการเเลกเปลี่ยนอยู่เสมอ

เหมือนกับผู้ใช้เด็ธโน้ตที่ต้องอยู่กับความว่างเปล่าเดียวดายหลังการตายชั่วนิรันดร์

ศิลปินก็ต้องเเลกเช่นกัน


รูปหนึ่งใบเเลกกับหัวใจครึ่งหนึ่ง

เพลงหนึ่งเพลงเเลกกับความสามารถในการหายใจ

บทกวีหนึ่งบทเเลกกับความเป็นเจ้าของจิตวิญญาณ



"เจ้านั้นเเสนละโมบ ศิลปินเอ๋ย"

ปีศาจกล่าว

"นั่นคือสิทธิของข้า ปีศาจ นั่นคือสิทธิ"

ศิลปินโต้

หากต้องการเเลกข้าก็จะยอม ปีศาจบอก


"ฉันขอปฏิญาณว่าตนเป็นศิลปินที่เเท้จริง"

ศิลปินกล่าว


นั่นคือคำกล่าวสุดท้ายของศิลปิน


ศิลปินถูกค้นพบในร่างอันเปลื่อยเปล่า

ร่างกายคืออาภรณ์ชิ้นสุดท้ายของศิลปิน

ผู้คนต่างเเซ่ซ้องในผลงานอันวิจิตรของเขา

ปีศาจจ้องมองผลงานชิ้นสุดท้ายของศิลปิน


งานชิ้นโบเเดง


"ความละโมบ" ปีศาจคิด

"ความสำเร็จ" ปีศาจกล่าว

"ภาพตัวเเทนของเจ้าตลอดกาล"


ผู้คนร่ำไห้ สูญเสีย

ศิลปินปลดเปลื้องหน้าที่


"บอกฉันสิว่าฉันทำดีเเล้ว"


เจ้าทำดีเเล้วสหาย

ทุกการตัดสินใจนั้นเป็นสิทธ์ของเจ้า

สิทธ์ของเจ้าเเต่เพียงผู้เดียว

ปีศาจกล่าว

SHARE

Comments