- คุณเป็นแสงแดดอ่อนๆที่ทำฉันรู้สึกเหมือนโดนแผดเผามากกว่าอบอุ่นใจ -

ดาวดวงเดิมในตำแหน่งที่ต่างไปในแต่ละคืนยังคงลอยละล่องให้ฉันได้เงยหน้าจดจ้องอยู่แบบนั้น 

เธอกับฉันสร้างความทรงจำด้วยกันมากมาย
สิ่งเหล่านั้นตกค้างอยู่ในใจ
ตกตะกอนและขุ่นมัวทุกครั้งที่ฉันคิดถึงเธอ

ใจดวงเดิมกับความรู้สึกที่ยังคงเปี่ยมล้นไปด้วยเธอ
สีที่เธอชอบ อาหารที่เธอทำ งานที่เธอรัก หนังที่เธอดู

ภาวนาทุกครั้งที่เงยหน้ามองกลุ่มดาวที่ส่องแสงริบหรี่
ว่าฉันต้องการลืม
ไม่ใช่เธอ
แต่เป็นความรู้สึกที่ฉันให้เธอไป

ฉันยังต้องการจดจำเธอไม่ว่าจะในสถานะใด
แค่อยากลืมว่ารักเธอ เคยรักเธอมากขนาดไหน

แต่ดวงดาวคงอยู่ไกลเกินไป 
ไกลเกินที่จะได้ยินเสียงภาวนาอันแผ่วเบา

ค่ำคืนที่ลมพัดมาต้องตัวจนหนาวเหน็บ
ฉันยืนสั่นสะท้านท่ามกลางความหนาวเย็นด้วยความชาชิน

มันก็เหมือนกับความเย็นชาที่เธอมอบให้ฉัน
เงียบเหงา หนาวเย็น สั่นสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ

วันแล้ววันเล่า 
วันเวลาทำหน้าที่ของมันจนผ่านมานานหลายปี
ในที่สุดเราต่างก็รักษาความสัมพันธ์ที่แสนจะคลุมเครือนี้ไว้ไม่ได้ 
ฉันไม่มั่นใจว่าเราพยายามจะรักษามันไว้ตั้งแต่แรกหรือเปล่าด้วยซ้ำไป

น้ำตาที่เสียไปมากพอกับเหล้าเบียร์ที่ฉันโหมกระหน่ำเข้าไปในร่างกาย
ฉันค้นพบว่าสิ่งเหล่านั้นไม่ได้ช่วยอะไร
เพราะอย่างไรเมื่อสร่างเมาฉันก็รักเธออยู่ดี

จุดแตกหักเกิดขึ้นเมื่อวันแห่งความรักที่ชาวโลกตั้งตารอคอยวนมาถึง
เห็นรูปของเธอกับเขาอยู่ด้วยกันแล้วดูมีความสุขดี
อดไม่ได้ที่จะยินดีที่เธอได้เจอกับใครที่ตรงใจเธอทุกอย่าง
เจอกับใครที่ทำให้เธอรักได้อย่างเต็มหัวใจ

แต่เป็นความยินดีที่ทรมานเกินไปสำหรับคนๆนี้


มันจบลงแล้ว
จบลงตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา


เมื่อพระอาทิตย์โผล่ขึ้นทักทายท้องฟ้าในยามเช้า
ฉันมักปิดผ้าม่านเพื่อหลบเลี่ยงไอร้อนนั้น

ฉันยังหลงไหลกับแสงจันทร์ที่สาดแสงในความมืดท่ามกลางหมู่ดาว
และรอคอยให้สีดำปกคลุมท้องฟ้าเสมอ

เช้าวันนั้นพระอาทิตย์ยังคงขึ้นที่ทิศตะวันออกเช่นเดิม
ก่อนที่ฉันจะปิดผ้าม่านเฉกเช่นกับที่แล้วมา
หางตาดันเหลือบไปเห็นเงาสีส้มอ่อนสะท้อนแสงสวยสดใส

ฉันเพ่งมองความสวยงามนั้นแน่นิ่ง 

สวยดีเหมือนกันนะ
ฉันรำพึงกับตัวเอง

แสงแดดยามเช้าเป็นไออุ่นกำลังดีมีลมพัดผ่านตัวบ้างพอผ่อนคลาย
เมื่อยามบ่ายอ่อนแสงแดดร้อนแรง 
ความสว่างไสวมากพอที่ทำให้ฉันเห็นทุกอย่างชัดเจนอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

เหมือนคุณ

เหมือนคุณชะมัด

ฉันนั่งคิดถึง 'คุณ' อยู่บนเก้าอี้หินอ่อนลายไม้ 
บนโต๊ะมีกาแฟเย็นและหนังสือเล่มโปรดที่หยิบมาเองจากบ้าน

.ใช่ จีบ ตรงๆ แมนๆ
นึกถึงคำพูดนั้นทีไรก็อดตัวชาไม่ได้สักที

ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นรู้สึกอะไร
ไม่ดีใจ ตกใจนิดหน่อย แล้วก็ กลัวนิดๆ

คุณเป็นคนดูดี 
อัธยาศัยดี
รสนิยมดี

ฉันประทับใจ
และฉันก็บอกกับคุณไปแล้วว่าฉันไม่ได้รังเกียจ
ขอเพียงเวลาสักหน่อย
เพราะบาดแผลฉันยังไม่หายดี
และมีแววว่าจะอักเสบลุกลาม

ฉันกับคุณคุยกับบ่อย 
เราสนิทกันค่อนข้างไว
เพราะเรามีอะไรหลายอย่างคล้ายกัน

คุณรู้อดีตของฉัน
ฉันรู้อดีตของคุณ
เรารู้อดีตของกันและกัน

ฉันเริ่มใช้ชีวิตท่ามกลางแสงสว่างในยามเช้ามากขึ้นกว่าแต่ก่อน
แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็เหม่อคอยให้พระอาทิตย์คล้อยตกดิน
รอแสงจันทร์สาดส่องร่ำไรพร้อมกับจุดสีขาวที่ละลานตาเต็มท้องฟ้า

ฉันเคยชินกับความเย็นชาที่แสนเย็นยะเยือกจากเธอ
ใครจะว่าหนาวเหน็บเพียงใด แต่ฉันเฉยๆ 

และไออุ่นจาก 'คุณ' ทำให้ฉันอบอุ่นดี
แค่ฉันไม่คุ้นเคย

คุณเป็นแสงสว่างที่เจิดจ้า 
ทำให้ฉันมองเห็นทุกอย่างชัดเจนอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

คุณมีความรักที่แน่วแน่ ความรู้สึกที่มั่นคง
จนฉันรู้สึกละอายแก่ใจ

ทำไมไม่เป็นคุณ
ทำไมฉันไม่รักคุณ
ทำไมฉันถึงคิดถึงแต่เรื่องราวเก่าๆอยู่ได้

สัญญากันได้ไหม ว่าถ้าเขากลับมา คุณจะไม่กลับไป

ฉันชะงักไปกับประโยคนั้น
คุณเคยรู้ตัวไหมว่า
แดดที่ร้อนระอุอยู่ตอนนี้ยังสู้คุณไม่ได้เลย

ฉันอ้ำอึ้งอยู่พักใหญ่ 
ฉันไม่กล้าตอบหรือสัญญาอะไรทั้งนั้น

จิตใจที่โลเลอยู่ตอนนี้ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิด
ผิดมาก
มากขึ้นทุกที

อย่าไปไหนเลย ผมต้องการคุณมากกว่าที่คุณคิด

ฉันเหมือนโดนแดดยามบ่ายแผดเผาไม่มีชิ้นดี

" ร้อน "
ฉันบอกกับเขา

" ชินได้แล้ว "
เขาตอบกลับมา

ไม่รู้ทำไม
ณ ตอนนั้นฉันถึงยิ้ม
ยิ้มอย่างที่ไม่เคยยิ้มมาก่อน

ฉันหันไปมองเขา
เขาก็กำลังยิ้มเหมือนกัน

ความหนาวเหน็บที่เกาะกุมหัวใจยาวนานจนเป็นเกล็ดน้ำแข็งหนา
กำลังถูกไอแดดค่อยๆละลายอย่างช้าๆ

บางครั้งอบอุ่นเหมือนแดดยามเช้า
บางครั้งร้อนแรงแผดเผาเหมือนแดดยามบ่าย

บ้างยินดี
บ้างต้องสู้อดทน

ไม่รู้ว่าฉันจะพร้อมก้าวเดินต่อไปกับคุณเมื่อไหร่
เพียงแต่รู้ว่า
การที่มีคุณอยู่ทำให้รู้สึกว่าแสงสว่างตอนกลางวันถึงจะร้อนไปสักหน่อยแต่มันก็เห็นอะไรๆชัดเจนดีหมือนกัน

ถึงบางครั้งฉันจะทนไม่ไหวจนต้องถอยห่างออกไปหลบในที่ร่มบ้าง
แต่ทุกครั้งที่ฉันรู้สึกว่าลมหนาวพัดมาแรงเกินไป

อย่างน้อยฉันยังขออนุญาตอิงแอบแนบชิดตัวคุณได้
แม้คุณจะรู้ว่าฉันยังไม่มั่นคงกับความรู้สึกของตัวเองเท่าไหร่นัก

แต่คุณยังอยู่ตรงนี้
ซึ่งฉันขอบคุณเหลือเกิน
ขอบคุณจริงๆ



ฉันได้รับความหนาวเหน็บจากเขาคนนั้นมากจนชินชา 
พอคุณเข้ามาเป็นแสงแดดอ่อนๆฉันจึงรู้สึกเหมือนโดนแผดเผามากกว่าอบอุ่นใจ

แต่สิ่งที่ฉันจะบอกคือ

ฉันยินดีที่จะค่อยๆเรียนรู้การอยู่กับคุณ 

แม้จะทำให้ฉันไม่สบายไข้ขึ้นเพราะแดดจัด 
หรือเพราะสิ่งต่างๆความรู้สึกต่างๆที่คุณมอบให้
มันทำให้ฉันเกือบหัวใจวายตายมาหลายต่อหลายครั้ง 
เพราะใจฉันเต้นรุนแรงเหลือเกิน



















แด่ 
ดวงอาทิตย์ที่ขึ้นทางทิศตะวันออกทุกเช้า
และโอบล้อมหัวใจฉันให้อบอุ่นอยู่ ณ ขณะนี้
























ขอบคุณที่เลือกเดินเข้ามาในชีวิตของฉันนะ



















10.04.18 03.23 
SHARE

Comments

theloststar
6 months ago
ดีใจด้วยค่ะ :)
Reply
น่ารักกด
Reply
nameno
6 months ago
ชอบรูปจังเลยคะ
Reply