someone you meet at the wrong time, then re-meet at the right one
Since you've stepped into my life
Like someone brought the vision to the blind


คือข้อความที่ฉันเขียนลงบนการ์ด เขียนด้วยลายมือที่ไม่ได้สวยงามนักแต่อ่านได้ง่ายพอเป็นระเบียบตามประสาคนเรียนสถาปัตย์ บนกระดาษแผ่นบางๆที่แนบไปพร้อมไอดีไลน์พร้อมให้ติดต่อในวันแรกที่เจอเขา




พายุ
ไม่ว่าจะน้ำเสียงที่เคยใช้เรียกชื่อเขามาตลอด หรือสีหน้าเวลาที่เขาหันมาตอนที่ถูกเรียก ฉันเองยังจำได้ขึ้นใจแทบทุกครั้ง ใบหน้าคมคายเปื้อนรอยยิ้มน่ามองทันทีที่ฉันส่งยิ้มให้ หรือจะเสียงขานรับในลำคอในตอนที่เขาเงยหน้าขึ้นมาหาไม่ได้

ฉันจำได้ขึ้นใจว่าช่วงเวลานึงที่เขาจะน่ามองที่สุดคือช่วงเวลาที่เขากำลังตั้งใจทำงานหรืออะไรสักอย่างที่อยู่ตรงหน้า ส่วนมากของช่วงเวลาเหล่านั้นฉันมักจะนั่งอยู่ใกล้ๆโดยที่ไม่รบกวน คอยเฝ้ามองเขาอยู่จากมุมที่อาจจะเห็นหน้าเขาชัดเจน หรือมุมที่จะไม่เกะกะน่ารำคาญกับเขา สายตาที่กำลังจดจ่อตั้งใจกับอะไรที่อยู่ตรงหน้า สำหรับฉันเป็นสายตาอีกแบบหนึ่งที่ฉันชอบมองเอามากๆรองลงมาจากสายตาเวลาที่เรานอนมองกันให้อีกคนเป็นภาพสุดท้ายก่อนจะหลับไป

ริมฝีปากของคนเราจะน่าจูบที่สุดตอนเปื้อนอะไรได้อีกนอกจากรอยยิ้มที่เป็นธรรมชาติ ฉันเฝ้าตอบคำถามกับตัวเองทุกครั้งที่เขาส่งยิ้มบางๆมาให้ รอยยิ้มมากมายหลายแบบปรากฎให้เห็นตลอดระยะเวลาที่เราคบกันมาหลายปี

แม้แต่วันสุดท้ายที่เราได้อยู่ด้วยกัน วันที่ฉันตัดสินใจบอกกับเขาให้ความสัมพันธ์ของเราจบลง

ริมฝีปากของเขายังคลี่ยิ้มบางๆ

แม้จะเป็นรอยยิ้มจากปากเขาที่น่ามองที่สุด
..แต่ในขณะเดียวกันมันก็เป็นรอยยิ้มที่ดูเศร้าที่สุด

When you stand by my side
I want to hold you tight and stop the time

ถ้อยคำบางคำที่อาจไม่ได้ถูกพูดออกไป ความรู้สึกบางอย่างที่ไม่เคยได้แสดงออกให้รู้ ไม่ได้หมายความว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น

ฉันเป็นคนไม่เชื่อเรื่องพลังหรือสัมผัสเหนือธรรมชาติ โลกสอนให้เราอยู่กับปัจจุบัน โลกที่เคยโหดร้ายและไม่ได้สวยงามจนเขาเข้ามา

บางครั้ง และหลายครั้งที่เรายืนข้างกัน น่าแปลกใจที่อยู่ดีๆสมองที่คิดแต่เรื่องที่มีหลักการตามความเป็นจริง อยู่ๆก็เกิดอยากหยุดเวลาขึ้นมาซะให้ได้

คนบางคนอาจเปลี่ยนทั้งการใช้ชีวิต การพูด การกระทำ หรือแม้แต่ความคิดของเราได้อย่างน่าปวดหัวเพียงแค่ในวันแรกที่เขาเดินเข้ามา เขาพิสูจน์แล้วว่ามันเป็นเรื่องจริง เพราะตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็น อยู่ๆฉันก็เข้าใจประโยคที่ว่า 'เหมือนมีผีเสื้อนับร้อยบินวนไปมาในท้อง'



You are the only one who can rewrite my story
the only one who can rearrange my heart beat... is you

คำว่าคุณคนเดียวและคุณเท่านั้น อาจเคยเป็นหนึ่งคำที่ฉันจัดมันอยู่ในหมวดของถ้อยคำหวานที่ไม่มีจริงบนโลก ฉันไม่เคยเชื่อว่าบางเรื่องก็มีแค่คนบางคนหรือคนคนเดียวเท่านั้นที่สามารถทำได้ จนกระทั่งได้เจอกันกับเขา น่าขำเอามากๆที่อยู่ๆตัวเองก็ยอมรับและยกถ้อยคำนี้มาใช้เพราะเขาได้ซะดื้อๆแบบนี้


แต่ถ้าไม่ใช่พายุก็คงไม่ใช่ใครทั้งนั้น

หลายครั้งที่ีฉันเฝ้าตอบคำถามที่ฉันสงสัยมากมายในใจกับตัวเอง ฉันมักตั้งคำถามเกี่ยวกับโลก ชีวิตประจำวัน ท้องถนนในกรุงเทพฯในช่วงเวลาเร่งด่วน และถามตัวเองเกี่ยวกับเรื่องของพายุ พายุที่ไม่ใช่ลมหมุนรุนแรงที่พร้อมพัดเอาทุกอย่างพังทลายไปกับมัน พายุที่เป็นเขา

ถึงแม้ความจริงบางครั้งฉันจะคิดว่าเขาเป็นเหมือนพายุแบบนั้นเหมือนกันก็เถอะ

เพราะในบางครั้งที่เขามองมา สายตาของเขามันเหมือนกำลังช่วงชิงทุกอย่างที่เป็นของฉันไปไม่เว้นแม้แต่หัวใจหรือความรู้สึกรัก ไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงรู้สึกว่าเขากำลังเอามันไปจนหมด

จากวันนั้นจนถึงวันนี้ความรู้สึกทุกอย่างยังคงอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง พายุคือคนที่ใช่ แต่ในเวลาที่ไม่ถูกต้อง ฉันโกรธตัวเองทุกครั้งเมื่อนึกถึงวันที่ฉันบอกเลิกเขาไป ได้แต่หนีตัวเองซ้ำไปซ้ำมาในขณะที่ขาสองข้างก็พาตัวเองเดินหนีเขาในวันที่เขาพยายามมาเจอหน้า

บางทีฉันก็คิดว่ามันอาจเป็นเพราะฉันกลัว กลัวเขา กลัวพายุ กลัวสายตา กลัวน้ำเสียง กลัวว่าเขาจะทำให้ฉันต้องกลับไปหาอีกครั้ง

ฉันจะบอกไปได้ยังไงว่าฉันเป็นคนไม่ดี
ว่าฉันเป็นคนเห็นแก่ตัว ที่แม้แต่ความจริงที่ว่าตัวเองเป็นคนไม่ดียังไงก็ยังไม่กล้าบอก

ไม่กล้าบอกเพราะกลัวเขาจะเปลี่ยนไป กลัวว่าสายตา รอยยิ้ม ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเป็นของฉันมันจะหายไปหมด เพราะอย่างนั้นถึงได้บอกเลิกไป



If one day we have to say good bye
My love will belong to you until the day I die


ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ไม่ใช่การจากกันที่ดีเท่าไหร่นัก ถึงแม้ฉันจะพูดออกไปไม่ได้แต่แน่นอนว่าใจยังรู้สึกอยู่เสมอ ทั้งรัก ทั้งคิดถึง มันยังไม่ใช่วันนี้ที่จะสามารถพูดออกไปได้ทุกอย่างที่อยากพูด

จนกว่าจะถึงวันนั้น ที่ฉันมั่นใจว่ามันจะเป็นเวลาที่ถูกต้อง ฉันมั่นใจว่าความรู้สึกทั้งหมดที่ฉันเคยมีให้เขาจะยังอยู่เหมือนวันแรกไม่เปลี่ยนแปลง

จนกว่าจะถึงวันนั้นที่ฉันดีพอจะกลับไปเผชิญหน้ากับเขาอีกครั้ง

เพื่อให้เขาเองก็ยังหลงเหลือความรู้สึกรักอยู่เหมือนกัน 
ในตอนนี้ฉันยอมเป็นคนเห็นแก่ตัว
SHARE

Comments

wannabestronger
3 months ago
เเงง
Reply
Minmo
3 months ago
💖
Reply
ApriIcot
3 months ago
ชอบไหม เราคงจะดีใจถ้าเธอชอบ
narun741
3 months ago
แล้วเกิดอะไรขึ้น?
Reply
ApriIcot
3 months ago
then re-meet again at the right one :)
shabuuu
3 months ago
คล้ายเรื่องในชีวิตเรามากๆเลย ต่างแค่เราเป็นแค่คนคุยกัน
Reply
ApriIcot
3 months ago
ขอให้ในท้ายที่สุดเธอได้กลับมาเจอกันอีกนะ