ระยะห่างของความสัมพันธ์และแม่เหล็ก

ฉันและเขาก็เหมือนแม่เหล็ก แม่เหล็กที่ไม่ได้อยู่ห่างไกลกัน แต่ก็ไม่ได้อยู่ใกล้ชิดกัน แค่ต่างคนต่างรับรู้ถึงการมีตัวตนของกันและกัน พอจะนึกออกมั้ย


ในวัยเด็กแม่เหล็กเป็นนับเป็นหนึ่งในสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุดในตอนนั้น 


เราไม่มีทางรู้เลยว่าแม่เหล็กแต่ละแท่งจะดูดหรือผลักกัน จนเมื่อเราได้เอาทั้งสองแท่งเข้ามาใกล้กันมากขึ้น มากขึ้น

ในตอนนั้นฉันจะรู้สึก บิงโก! ในใจถ้าฉันทำให้ทั้งสองแท่งมันดูดกัน 

และแน่นอนว่าฉันจะต้องรู้สึกเฟลมากๆถ้ามันผลักกัน 

ฉันรู้ว่าคุณก็เคยที่พยายามจะผลักแม่เหล็กให้เข้าหากันเมื่อคุณพบว่ามันผลักกัน โดยคุณมีความหวังเล็กๆว่า คุณจะสามารถเอาชนะมันได้ คุณจะสามารถทำให้มันดูดติดกันได้ แต่คุณก็คิดผิด

นี่สินะความสุดโต่งทางอารมณ์ 

และฉันก็สรุปได้เลยว่า ถ้าหากคุณไม่อยากดีใจมากเกินไป หรือ เฟลมากเกินไป เอ่อ เรียกง่ายๆว่า หากคุณต้องการลดพิสัยทางอารมณ์ 

ฟังดูยากกว่าเดิม


เอาเป็นว่านั่นแหละ หากคุณต้องการแบบนั้น ต้องการความเรื่อยๆทางอารมณ์ คุณควรจะเว้นระยะห่างระหว่างแม่เหล็กคู่นั้นซะ ไม่ไกลไปจนมองไม่เห็นกัน แต่ก็ไม่ใกล้ไปจนอาจทำให้เกิดการดูดหรือผลักกัน ระยะห่างที่พอจะทำให้ต่างคนต่างรู้สึกถึงการมีตัวตนอยู่ ก็แค่นั้นเอง

แม่เหล็กสองแท่งเดินทางมาเป็นระยะเวลานาน ทั้งสองตกลงกันว่า เราจะไม่เข้าใกล้กันมากกว่านี้ เพราะถ้าหากมันดูดกันหรือผลักกัน ทั้งสองจะไม่เหมือนเดิม

ทั้งสองมีความสุขกับระยะห่างนี้

แม่เหล็กสองแท่งเดินกันไปเรื่อยๆด้วยระยะห่างเท่าเดิมๆ

ตลอดทางทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน การสนทนาดูไหลลื่น มันเหมือนกับว่าทั้งคู่ไม่ต้องพยายามอะไรในการคิดหัวข้อสนทนาในแต่ละครั้ง

แต่

คุณคิดว่าระยะห่างเท่านี้จะสามารถกั้นความรู้สึกของใจได้หรอ

แน่นอนมันไม่ได้

แม่เหล็กแท่งหนึ่งเริ่มรู้สึกไม่เหมือนเดิม

ไม่เหมือนเดิมในที่นี้หมายถึง มันเริ่มไม่มีความสุขกับระยะห่างระยะนี้

ความต้องการที่จะเข้าใกล้มากขึ้น เพิ่มขึ้นมาในความคิดของมัน

แต่ด้วยความกลัว ความกลัวที่จะไม่เหมือนเดิมระหว่างแม่เหล็กทั้งสอง นั่นไม่ได้หมายถึงการดูดกันของแม่เหล็ก เพราะใครๆก็หวังที่จะอยู่ใกล้ชิดกันกับคนของใจ

แต่มันกลัวถ้าหากมันผลักกัน นั่นหมายถึง มันจะต้องห่างไกลออกไป จนอาจจะไม่รับรู้ถึงการมีตัวตน


และตอนนี้เป็นฉันเองที่กระหายความใกล้ชิดกันระหว่างเขาและฉัน มากขึ้น

จริงๆด้วยความสัมพันธ์ที่ไม่ใกล้ไม่ไกลระหว่างฉันกับเขา ก็ดูมีความสุขดีนะ

แต่ไม่รู้ทำไม ฉันถึงอยากใกล้เขามากกว่าตอนนี้


และแล้วสิ่งที่ฉันกลัวตอนนี้ ก็เหมือนกับสิ่งที่แม่เหล็กกลัว

ฉันกลัวความไม่เหมือนเดิม


ฉันไม่มีทางรู้ได้เลยว่าเขาจะมีขั้วบวกหรือขั้วลบ


ฉันไม่มีทางรู้ได้เลยว่าถ้าฉันเข้าใกล้เขามากขึ้นและจะเราจะเข้าหากันมากขึ้น หรือ ถอยห่างกันไกลออกไป


ฉันไม่รู้เลยจริงๆ


แม่เหล็กกำลังตัดสินใจว่าจะยอมเสี่ยงดีมั้ย


การเดิมพันเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นเสมอ

ถ้าหากสิ่งที่เดิมพันไม่ได้มีค่าอะไรมากมาย

แต่การเดิมพันจะกลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด ถ้าสิ่งเดิมพันคือของสำคัญ

และแน่นอนแม่เหล็กแท่งนั้นกำลังหวาดกลัวในการเดิมพันครั้งนี้อย่างที่สุด

บางทีความสัมพันธ์ของคนเราก็เป็นเรื่องที่น่าขันไม่มีใครรู้ว่าจะเป็นอย่างไรถ้าหากความสัมพันธ์ต่างเข้าใกล้กันมากขึ้นๆ

ความสัมพันธ์ของคนสองคนก็เหมือนแม่เหล็กสองชิ้น ไม่มีใครรู้ว่าจะดูดกันหรือผลักกันถ้าไม่ลองเข้าหากัน
แม่เหล็กก็คิดอย่างนั้น ไม่ลองก็ไม่รู้สินะ ไม่แน่ทั้งสองอาจจะดูดกันก็ได้

แม่เหล็กหยุดเดินแล้วหันหน้ามาเผชิญกับแม่เหล็กอีกชิ้นนึง มันค่อยๆขยับไปอย่างช้าๆ ช้าๆ

และฉันก็ตัดสินใจทักเขาไป

:)

 


SHARE
Writer
Apisaraa
The youngest sister
LIVING ON MY PLUTO

Comments