เที่ยงคืนสี่สิบห้านาทีของฉัน
ความสัมพันธ์ของฉันและพี่คงจะเหมือนกับช่วงเวลาเที่ยงคืนสี่สิบห้านาทีของทุกวัน

ช่วงเวลาที่ฉันกำลังอาบน้ำ ในขณะที่พี่กำลังร้องเพลงโปรดของฉันอยู่


ทุกๆเที่ยงคืนสี่สิบห้านาที ช่วงเวลาที่ฉันรอคอยที่สุดของวัน

ช่วงเวลาที่ฉันจะได้อาบน้ำ


แต่ไม่หรอก ฉันไม่ได้รักการอาบน้ำ



แต่มันคือช่วงเวลาที่นักร้องของร้านอาหารในละแวกบ้านของฉันขึ้นมาร้องเพลง

และเกือบทั้งหมดล้วนเป็นเพลงโปรดของฉัน


คุณคิดดูสิ มันจะเป็นช่วงเวลาที่วิเศษขนาดไหนกันนะ ที่ในขณะที่คุณกำลังอาบน้ำ คุณก็ได้ฟังใครคนหนึ่งขับร้องเพลงโปรดของคุณ


Hotel California , Right here waiting ,Goodbye และอีกมากมาย ทีีซึ่งถูกขับร้องออกมาในเวลาเที่ยงคืนสี่สิบห้านาทีของทุกวัน


นับเป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขที่สุดของวัน


ฉันสามารถปล่อยกายไปกับสายน้ำ ปล่อยใจไปกับเสียงเพลง ความเครียดมากมายที่สะสมในแต่ละวันก็เลือนหายไปอย่างน่าแปลกใจ


นี่แหละ ความวิเศษของเที่ยงคืนสี่สิบห้านาที
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับพี่หละ



ในเวลาเที่ยงคืนสี่สิบห้านาที


ฉันก็คือฉันผู้ซึ่งกำลังอาบน้ำอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง


พี่ก็คือนักร้องผู้ซึ่งกำลังร้องเพลงอยู่ในร้านอาหารร้านหนึ่ง

แต่นับเป็นโชคดีของฉันที่


หนึ่ง เพลงที่พี่ร้องล้วนเป็นเพลงโปรดของฉัน

และ

สอง เสียงของพี่มันดังพอที่จะทำให้ฉันได้ยินและมีความสุขไปกับเสียงเพลงเหล่านั้น

นั่นหมายถึง

เพลงโปรดของฉันทั้งหลายที่ถูกขับร้องออกมาจากพี่นั้น พี่ไม่ได้ตั้งใจจะร้องให้ฉัน และพี่ก็คงไม่รู้หรอกว่าเพลงเหล่านั้นเป็นเพลงโปรดฉัน


แต่เพียงแค่ฉันบังเอิญได้ยิน และฉันหลงรักเสียงนั้นก็แค่นั้นเอง


ก็เหมือนกับความสัมพันธ์ของฉันและพี่ตอนนี้ไง


ฉันตกหลุมรักในสิ่งที่พี่เป็นและสิ่งที่พี่ทำแทบทุกอย่าง

ทั้งๆที่ทุกอย่างที่พี่ทำนั้นจะไม่ได้ทำเพื่อฉันเพียงคนเดียว

ทั้งๆที่พี่อาจจะไม่รู้ว่ามีใครคนหนึ่งกำลังตกหลุมรักในความเป็นพี่อยู่

หรือแม้กระทั่ง

ทั้งๆที่สิ่งที่พี่ทำมันคือหน้าที่ของพี่ มันคือสิ่งที่พี่ต้องทำ

แต่

ฉันก็ขอบคุณพี่นะ ขอบคุณจริงๆที่อย่างน้อยพี่ก็ทำให้ฉันมีความสุข มากถึงมากที่สุด

วันนี้ฉันมีโอกาสได้เห็นเจ้าของเสียงผู้ซึ่งขับร้องเพลงโปรดของฉันในเวลาเที่ยงคืนสี่สิบห้านาทีของทุกวัน

เขาไม่รู้จักฉัน และเขาก็ไม่คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันคือคนที่ฟังเขาร้องเพลงและตกหลุมรักเสียงของเขาในทุกๆวัน

แต่ฉันก็ไม่รอช้าที่จะเดินเข้าไปหาเขา

“ขอบคุณนะคะ”

“เรื่องอะไรครับ”

“ขอบคุณที่ทำให้เวลาเที่ยงคืนสี่สิบห้านาทีของฉันเป็นช่วงเวลาที่วิเศษที่สุด”

นี่แหละนิยามความสัมพันธ์ของฉันกับพี่
ทุกสิ่งที่พี่ทำแม้จะไม่ได้ทำเพื่อฉันและพี่อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีฉันคอยแอบมองพี่อยู่ แต่น่าแปลกใจที่สิ่งเหล่านั้นกลับมีอิทธิพลต่อหัวใจของฉันอย่างถึงที่สุด


อย่างที่บอก พี่ก็คงจะทำหน้าที่ของพี่ต่อไป เหมือนกับนักร้องคนนั้นที่จะยังคงร้องเพลงในเวลาเที่ยงคืนสี่สิบห้านาทีต่อไปทุกวัน

พี่ก็คงจะไม่รู้ว่ามีใครบางคนกำลังตกหลุมรักในสิ่งที่พี่ทำ เหมือนกับนักร้องคนนั้นที่คงจะไม่รู้ว่า มีใครคนนึงที่กำลังแอบฟังเพลงที่เขาร้อง และตกหลุมรักเสียงนั้น อยู่ในจุดเล็กๆจุดนึงบนโลกใบนี้

และถ้าฉันได้เจอพี่อีกครั้งละก็

ฉันก็คงจะเดินไปขอบคุณพี่เหมือนกับนักร้องคนนั้นนั่นแหละ

พี่ไม่ต้องงงนะว่าฉันขอบคุณพี่เรื่องอะไร

เพราะ ฉันก็ขอบคุณในทุกๆสิ่งพี่ทำนั่นแหละ

ขอบคุณที่เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำที่วิเศษที่สุดในชีวิตฉันนะ :)

แด่ มิสเตอร์_ของฉัน



SHARE
Writer
Apisaraa
The youngest sister
LIVING ON MY PLUTO

Comments