01 The pain of December
ตอนที่วาวแดดเจ็ดโมงเช้าสะท้อนกับผมสีน้ำตาล
เธอตกหลุมรักเขา


ตอนกลิ่นดัชท์ช็อกโกแลตฟุ้งฟ่องในอากาศ
เธอตกหลุมรักเขา


ตอนเปียโนคอนแชร์โต้ไร้ผู้ประพันธ์ดังขึ้น
เธอตกหลุมรักเขา


มากกว่านั้นเป็นหมื่นๆวินาที 
เธอตกหลุมรักเขาจากเรื่องราวสามัญธรรมดา 
สิ่งละอันพันละน้อยที่มนุษย์ต่างๆบนดาวโลกนี้หลงลืมและเมินเฉย 
เธอกลับตั้งใจรักมันอย่างหนักแน่น 

เกินกว่าหญิงสาวคนนึงจะรักได้

และหากรักของเขาเป็นยอดเขา 
เป็นก้อนเมฆ เป็นดาวเคราะห์ เป็นกลุ่มก้อนของจักรวาลที่อยู่ไกลแสนไกล


เธอจะไป จะไปให้ถึง จะปีนขึ้นไปเพื่อเอื้อมแตะหัวใจของเขา

เมื่อถึงเวลานั้น
เธอยินยอมจะร่วงหล่นลงมาแต่โดยดี




—แต่ใครไม่รู้บอกไว้

ว่ารักแล้วคงต้องมีเจ็บ
ว่าหวังแล้วต้องมีผิดหวัง
ว่าปีนป่ายต้องมีร่วงตก

เธอตกลงมาสู่พื้นโลกอย่างเชื่องช้า


อย่างทรมาน และแหลกสลาย

และสุดท้ายมนุษย์แบบเธอจะพังเละเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยปานใด

เธอให้สัญญา

จะปีนขึ้นไปใหม่เพื่อร่วงหล่นลงมาอีกอยู่ดี

—เพราะรักเขา





เพิ่งเขียนหนังสือออกในรอบเดือน พิการทางความรู้สึกนึกคิด บางทีเหมือนเป็นไบโพลาร์ต่างๆ แต่ความจริงคือเป็นเอ๋อ ช่วงนี้พังเก่งมาก แต่ก็ซ่อมเก่งเหมือนกัน ขอบคุณที่นายอยู่ ขอบคุณที่นายหายใจ อะไรแบบนั้นสำหรับธันวาคม 

SHARE
Writer
charrotss
kodaline — The one
let her (grow)

Comments