แผนทุกอย่างมีการเปลี่ยนแปลงกันได้เมื่อได้ลงมือทำจริงๆ
ก่อนขึ้นปี4 เทอม1 : วางแผนตารางเรียนทั้งเทอม1-2ไว้อย่างดี วางแผนล่วงหน้าไปเลย 1 ปี ปี4 เทอม2 ดูไม่ค่อยมีอะไรเรียนละ ตารางดูโล่งๆ กะจะลงวิชานั้นวิชานี้ที่มันดูยากๆหน่อยด้วยความใฝ่รู้ใฝ่เรียน

หลังจากได้เรียนปี4เทอม1 : พอกันที ให้กุจบๆไปเหอะ เทอม2 กุจะไม่ใฝ่รู้ใฝ่เรียนอะไรทั้งนั้น กุจะไม่ลงยากๆแล้ว ของ่ายๆโง่ๆ เหนื่อยบอบ งานเยอะ สอบเยอะ วัดนั่นนี่ จนบางทีอยากdie

ทุกวันนี้ตั้งแต่ขึ้นปี4มา เดินห้างนับครั้งได้ ทั้งๆที่จุฬาฯก็อยู่ใกล้ๆแหล่งช้อปปิ้งมากมาย จะว่ายุ่งก็ไม่ได้ยุ่งขนาดนั้น มันก็มีทั้งช่วงที่แกว่งเท้าหาเสี้ยน หาเรื่องใส่ตัวเองหลายครั้ง เลยทำให้ชีวิตยุ่งเหยิงจนไม่มีเวลาเฮฮาปาร์ตี้ หรือช้อปปิ้ง จะซื้ออะไรก็สั่งแต่เน็ตตลอดจนกล่องกระดาษไปรษณีย์เต็มห้องละเนี่ย ล่าสุดแม่ขอไปห่อของขวัญวันคริสต์มาสแจกเด็กแล้วว เออ ค่อยยังชั่วหน่อย กล่องดูมีประโยชน์ขึ้นมา55555

ตอนนี้อยู่ในช่วงสอบ Skip ไปช่วงคริสต์มาสเลยได้มั้ย ไฟมา แสงมา บรรยากาศมา นี่ไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือใดๆทั้งสิ้นแล้ววว อยากชิล อยากดูหนัง อยาก escape from everything that i am facing right now!!!!!

เป็นสอบครั้งแรกที่ ทั้งๆที่อ่านไม่ทัน ก็ยังใจเย็น มันหมดไฟแล้วจริงๆ ล่าสุดเมื่อวานซืนสอบเสร็จไปวิชาเดียวเอง หลังจากนั้นก็เหลวไหลอยู่วันครึ่ง กินๆ นอนๆ ไถๆ มือถือ ฮือๆๆ จะจบมั้ย 4 ปีนี้

ต้องการกำลังใจสุดๆถึงขั้นที่ ต้องให้แม่ขึ้นมาเฝ้าเราอ่านหนังสือ ต้องให้แม่มากระตุ้น ไม่งั้นไม่รู้จะผ่านช่วงเวลานี้ไปยังไง แล้วคือพอเมื่อวานซืนแม่กลับไป ทุกอย่างก็กลับไปแย่ลงเหมือนเดิม

ขอโทษแม่จริงๆนะคะที่มีลูกแบบนี้ แม่คงคาดหวังกับเราให้เราเรียนจบ มีการงานดีๆทำ เป็นความภูมิใจนั่นนี่ ขอโทษจริงๆนะคะที่เป็นได้แค่นี้ แงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ😭😭😭😭😭😭😭

ขอบคุณที่ยอมเหนื่อยลางานขึ้นมาดูแลเราตอนที่เราบอกให้ขึ้นมา เพราะเราไม่มีแรงบันดาลใจในการอ่านหนังสือ แล้วไม่รู้จะผ่านช่วงเวลานี้ไปยังไง ถ้าไม่มีกำลังใจจากใครซักคน กลัวเรียนไม่จบ4ปีมากๆเหมือนกัน เพราะตั้งแต่ขึ้นปี4 มานี้ เวลาใครชวนไปทำอะไรที่ดูแล้วต้องแบ่งเวลาไปทำเยอะพอสมควร เราจะบอกไปเลยว่า ไว้เรียนจบนะคะ กลัวไม่จบ 4ปี พูดงี้เลยจริงๆ

ล่าสุดเมื่อเร็วๆนี้อาจารย์คนนึงก็พูดตัดกำลังใจมากๆใส่อีกToT เค้าทำให้เราคิดว่าเราจะผ่านมันไปได้มั้ย ฮือออออ 

เคยคิดว่าปี4 สบายมาตลอด เพราะไม่ค่อยเห็นพี่ปี4 ที่มหาลัย คิดว่าพี่เค้าคงว่างๆกัน ไม่ค่อยมีอะไรให้เรียน นอนอยู่บ้านไป ตอนนี้รู้แล้วว่าปี4หายไปไหนกัน ได้รู้ความจริงที่แท้ทรูก็ตอนที่ได้มาเป็นปี4เอง

หวังว่าเทอม2 จะชิลนะ พยายามลงเบาๆละ หวังว่าจะไม่มีอะไรให้ต้องมาหมดกำลังใจหรือเหนื่อยเหมือนเทอม 1 อีกเลยย ให้เราได้ทำตามความฝันตัวเอง หรือทำอะไรที่อยากทำบ้างเถอะ

วันนี้มาบ่นเฉยๆ ขอพื้นที่ระบายบ้างง
SHARE

Comments