กลัว...
ฉันอยากย้อนเวลาได้มากเลย ถ้าย้อนกลับไปได้ ตลอดหลายเดือนมานี้ ฉันจะไม่ตัดสินใจผิดๆ ห่างจากคุณไป

อะไรทำให้ฉันคิดว่านั่นเป็นทางเลือกที่สุดนะ

บ้าชะมัด!

ฉันไม่น่าทำอะไรแบบนั้นลงไปเลย ไม่อย่างนั้น วันนี้เราคงได้อยู่เคียงข้างกันเหมือน 7 ปีที่ผ่านมา

คุณหมดรักฉันแล้วจริงๆ หรือเปล่า เรื่องนั้น...ฉันเองก็ไม่แน่ใจหรอกนะ คุณอาจจะหมดรักจริงๆ หรือคุณอาจจะเหนื่อยกับเรื่องของเราจนเกินไป

และไม่ว่ามันจะเป็นแบบไหน

ฉันก็เสียใจเหลือเกินที่เป็นแบบนั้น...

สายตาของคุณที่มองฉันเมื่อวันก่อน มันยังเต็มไปด้วยความห่วงใย เต็มไปด้วยความผูกพัน และน่าเศร้าที่ฉันไม่มีพลังวิเศษจะอ่านใจคุณได้ เลยต้องมานั่งเดาเองแบบนี้

แต่เอาเถอะ แค่ได้รู้ว่าคุณยังคงเป็นคนเดิม ไม่ได้เย็นชากับฉัน คุณยังยิ้มให้ฉัน ยังหัวเราะให้ฉัน ฉันโทรไปหาคุณก็ยังรับสาย ฉันส่งข้อความไปคุณก็ยังเปิดอ่าน

ถึงคุณจะไม่ตอบก็ไม่เป็นไร แค่ความรู้สึก ความห่วงใยของฉันส่งถึงคุณก็เพียงพอ และเอาจริงๆ มันเจ็บอยู่นะที่คำขอบางคำของฉัน คุณไม่ตอบรับมัน

คุณมีกำแพงกับฉันแล้ว กำแพงที่ไม่เคยมีมาก่อน วันนี้มันปรากฏขึ้นแล้ว ฉันกลัวเหลือเกิน กลัวมากเหลือเกิน

จากอาทิตย์ก่อนที่เราคุยกัน คุณพยายามทำน้ำเสียงเย็นชากับฉัน คุณพยายามพูดให้ฉันตัดใจ แต่พอเจอกันเมื่อวันก่อน คุณไม่เห็นเป็นแบบนั้นเลย ไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำแพงมันสูงขึ้นหรือลดต่ำลง

แต่ว่า...อย่าเปิดใจให้ใครเลยนะคุณ เก็บพื้นที่ในใจของคุณไว้ให้ฉันก่อน

ขอโทษนะ นอกไปจากคำขอโทษ ฉันก็เหลือเพียงคำขอบคุณที่จะให้คุณได้ คุณดีกับฉันและรักฉันเสมอมา นั่นเป็นความจริงที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงได้

สองวันมานี้ ฉันกลัวจริงๆ ว่าคุณจะเปิดใจให้คนอื่น กลัวมากจริงๆ นะ

คุณรอฉันก่อนได้ไหม รอวันที่เราสองคนพร้อมจะเริ่มต้นทุกอย่างด้วยกันอีกครั้ง

ฉันเสียใจนะ ตอนที่คุณบอกว่าก่อนหน้านี้คุณพยายามแล้ว พยายามที่จะรู้สึกเหมือนเดิมกับฉันแล้ว แต่คุณทำไม่ได้

แน่ล่ะ... คุณจะทำได้ยังไง ในเมื่อตอนนั้นฉันยังทำตัวแย่ๆ กับคุณอยู่เลย ฉันมันเลวจริงๆ ที่หลงคิดว่าคุณจะรักษาสัญญาที่ให้ไว้เมื่อ 7 ปีก่อน จนคิดจะทำอะไรก็ได้ 

เลว...และร้ายอย่างไม่น่าให้อภัย

แล้วฉันก็เลือกจะห่างจากคุณไป มัวเดินตามความฝันจนละเลยคนที่อยากให้อยู่ด้วยกันตอนความฝันนั้นสำเร็จ


ฉันขอโทษนะ

ถ้ามันจะสำเร็จ เราควรพยายามไปด้วยกัน พยายามประคับประคองความรักของเราไปด้วยกัน

ขอบคุณสำหรับบทเรียนครั้งนี้นะที่รัก ไม่อย่างนั้น จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดไม่ได้

แต่ว่า...ให้โอกาสฉันนะ ให้โอกาสฉันได้กลับไปแก้ไขเรื่องราวของเรา ให้โอกาสฉันได้ชดเชยความผิด

สักวันหนึ่งนะ...กลับมาเริ่มกันใหม่นะ ในสักวันหนึ่ง



จะรอจนกว่าคุณจะกลับมา ... คุณ ผู้เป็นเหมือนโลกทั้งใบ
SHARE
Written in this book
จนกว่าโลกจะหมุนกลับมาหาพระจันทร์อีกครั้ง
จะรอนะ ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็รอ 🙂
Writer
TheMermaid
ถึงกลายเป็นฟองอากาศก็ยังคงรักเจ้าชาย
ขอบันทึกทุกอย่างที่อยากบอกคุณไว้ในนี้แล้วกันนะ จะเป็นเหมือนนางเงือก ที่ยินดีมอบความรักทั้งหมดที่มีให้เจ้าชาย แม้สุดท้าย... ต้องกลายเป็น ฟ อ ง อ า ก า ศ

Comments

khaikung
7 days ago
สู้ๆนะฮะ 
Reply
TheMermaid
6 days ago
ขอบคุณนะคะ 🙂
applepppp
5 days ago
สู้ววววว
Reply
TheMermaid
5 days ago
ขอบคุณมากๆนะคะ :)