เมื่อเราเริ่มรักตัวเองน้อยลง
ฉันมาที่นี่ในวันนี้เพื่อที่จะเริ่มเขียนให้ตัวเองอ่านและจำเอาไว้
 
สักวันนึงที่ฉันพบใครที่ทำให้ฉันรู้สึกใจเต้นแรง
จงจำเอาไว้ว่า 
อย่าปล่อยให้ความสุขของตัวเองแขวนไว้กับรอยยิ้มของใคร
อย่าปล่อยให้ความทุกข์ของฉันเกิดขึ้นเพียงเพราะความคาดหวังอีกต่อไป
น้ำตาและรอยยิ้มของฉัน มีค่ามากเมื่อยังเป็นเด็ก
พ่อแม่รักและทนุถนอมมันยิ่งกว่าสิ่งใด ๆ ที่ท่านมี

ในวันนี้เมื่อสองสิ่งนั้นมันเป็นของเราทั้งหมด ฉันไม่ปล่อยให้มันไร้ค่าในสายตาของคนไม่เห็นค่าฉันอีก วันนี้ฉันจะเก็บความผูกพันสุดท้ายของเราให้เป็นเพียงแค่คนรู้จัก 
ฉันจะถอยออกมา ให้เรามองภาพของกันและกันผ่านหมอกบาง ๆ ที่กั้นผ่านเรา

โลกที่ใช้ร่วมกัน ขอให้เหลือเพียงไว้แค่ความทรงจำ

การพยายามเข้าไปครั้งที่สองของฉัน
มันก็ยังพังไม่เป็นท่าอยู่ดี
แต่ก็ดีนะ ที่ตอนนี้ฉันก็ได้เข้าไปใกล้มากพอที่จะรู้ว่า
อะไรไม่ใช่ ต่อให้ผ่านไปนานแค่ไหน
มันก็คงไม่ใช่อยู่ดี

SHARE

Comments