Talking to myself 2 : เติบโตจึงได้เรียนรู้


ถึงตัวฉันในอนาคต..
นี่เป็นจดหมายฉบับที่สองแล้ว
ที่ฉันเขียนถึงตัวฉันในอนาคต
หวังว่าคุณจะได้อ่านมันนะ..

ฉันในตอนนี้กำลัังจะอายุ20แล้วนะ คุณคงคิดว่าฉันดูโตเป็นผู้้้ใหญ่บ้างแล้วใช่มั้ยล่ะ 

ฉันก็ยังเหมือนเดิมนั่นแหละ ไม่ต่างจากตอนอายุ18เท่าไหร่ ชีวิตยังวุ่นวายเหมือนเดิม แค่ภาระหน้าทีต่างๆมันมากขึ้น 

วันนี้เหนื่อยกว่าทุกวัน อยากกอดคุณเหลือเกิน เหนื่อยจนแทบทนไม่ไหว อยากหายไปจากโลกใบนี้เร็วๆจัง คุณในตอนนี้อายุเท่าไหร่แล้วนะ ยังเจอเรื่องเดิมๆแบบนี้อีกหรือเปล่า

ฉันอยากเห็นตัวเองตอนนั้นจัง เกิดมาจะ20ปีแล้ว ไม่รู้สึกว่ามันนานเลย ผ่านไปวันแล้ววันเล่าก็ยังคาดหวังว่าสักวันมันจะดีแต่ก็แค่ความคาดหวังนั่นแหละ

'อย่าเศร้าไปเลย'
คุณคงจะบอกฉันแบบนี้ใช่ไหม ?

นั่นสินนะ มันก็คงจะผ่านไปเหมือนทุกครั้งนั่นแหละ แต่คุณรู้สึกไหม ยิ่งเราเจอเรื่องทุกข์ใจมากเท่าไหร่เหมือนเวลาหมุนช้าลง ช้าลง วนลูปอยู่แบบนั้น 

เหมือนโชคชะตากำลังทดสอบว่าเราจะอดทนได้นานแค่ไหน ใช่! ฉันยอมแพ้แล้วจริงๆ

วันนี้ฉันยอมแพ้แล้วจริงๆ 
ได้ยินไหม
มาพาตัวฉันไปที
ฉันยอมแล้ว ..

ฉันคิดแบบนั้นวนอยู่ในหัวมาทั้งวัน คุณคงคิดว่าฉันต้องบ้าแน่ๆ แต่ไม่รู้สิ ฉันคงเด็กเกินกว่าจะเข้าใจโลกใบนี้

อย่าว่าฉันเลย สุดท้ายแล้วชีวิตก็ถึงจุดจบไม่ว่าช้าหรือเร็ว ในสักวันต้องมาถึง แค่ฉันทำมันให้เร็วขึ้นเท่านั้นเอง

 ฉันยอมรับบางครั้งฉันก็อ่อนแอ ขอโทษนะที่ร้องไห้อีกแล้ว มันอดไม่ได้จริงๆ

บางครั้งการที่เก็บเงียบไว้คนเดียวนานๆจนมันเริ่มมีรอยร้าวแล้วระเบิดออกมาในที่สุด กลายเป็นเราเองที่เจ็บที่สุด เพราะอะไรรู้ไหม การที่เราเงียบมาตลอด แต่พอถึงขีดสุด เราระเบิดมันออกมากลับกลายเป็นคนที่ขาดสติ คำพูดเวลาที่โกรธจัดก็เหมือนมีดที่คอยทิ่มแทงคนฟังและมันอาจหันกลับมาแทงเราในท้ายที่สุด

ฉันก็เป็นมนุษย์เทาๆคนนึง บางทีโลกอาจไม่ได้ต้องการคนแบบฉันมากนัก ฉันได้แต่ตัดพ้อน้อยใจอยู่คนเดียว นิสัยที่แก้ไม่หาย ความใจร้อนที่เก็บซ่อนไม่อยู่ ความคิดที่ฟุ้งซ่าน นี่คือตัวฉันที่พยายามเก็บซ่อนมันไว้ แต่มันก็ออกมาทุกครั้งในเวลาที่มืดมนของชีวิต เวลาแบบนี้ไง 

ฟังแต่เรื่องของฉันอย่างเดียวคงน่าเบื่อใช่ไหม ฉันเองยังเบื่อเลย (:

ชีวิตตอนนี้เป็นยังไงบ้าง หวังว่าคุณจะสบายดี 
นี่เพิ่งผ่านปีใหม่มาได้ไม่นาน ฉันก็เอาเรื่องทุกข์ใจข้ามปีมาอีก แย่จริงๆเลยเนาะ 

แต่ไม่ต้องห่วงนะ แค่รู้ว่าคุณสบายดี ฉันก็มีแรงจะเดินต่อแล้วล่ะ ^^

คงจะมีแต่คุณนี่แหละที่ฉันเล่าเรื่องราวในชีวิตให้ฟัง ขอบคุณที่รับฟังนะ อย่ารำคาญฉันเลย ฉันก็มีแค่คุณนี่แหละที่ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน

ในวันที่คุณมีเรื่องไม่สบายใจเขียนมาเล่าให้ฉันฟังบ้างสิ ฉันก็อยากรู้บ้างนะว่าฉันในอนาคตเป็นยังไงบ้าง 

นี่คุณ ฉันเพิ่งเจอเพลงนึงฟังแล้วดูอบอุ่นใจ ฟังแล้วนึกถึงคุณเป็นคนแรกเลย แถมทำให้เราใจเย็นลงนิดนึง ลองไปหาฟังนะ ถ้าคุณมีเวลา




" ฉันอาจเป็นสายฝน เมื่อเธอร้อนใจ
อบอุ่นเหมือนไฟ เมื่อเธอเหน็บหนาว
อาจเป็นดนตรีกล่อมเธอเมื่อเหงา
อาจเป็นแสงดาว เมื่อเธอแหงนมอง "

สายลมที่หวังดี ..


สวัสดีปีใหม่นะคุณ เข้มแข็งเข้าไว้นะ ฉันอยู่ตรงนี้ก็จะพยายามเข้มแข็งให้มากกว่า ตัวฉันในอนาคตจะได้ไม่ต้องมีเรื่องทุกข์ใจแบบนี้ ขอบคุณที่ไม่หายไปไหนนะ ขอบคุณ..ตัวฉันเอง ขอบคุณที่ยังอยู่ดูการเติบโตของฉัน ยิ้มเยอะๆนะ (:

จาก ตัวฉันในปัจจุบัน..


SHARE
Written in this book
AC118 -
Writer
9h
September
" แม้จะอยู่ท่ามกลางผู้คน เราก็ยังโดดเดี่ยว "

Comments