โดดเด่นแต่โดดเดี่ยว
โดดเด่น แต่โดดเดี่ยว
ถ้าหากวันนี้ไม่ใช่วันสำคัญ
ผู้คนข้างล่างก็คงไม่แม้แต่จะสนใจพระจันทร์หรอก


หมู่ดาวมากมายที่รายล้อม
แต่กลับทำให้พระจันทร์รู้สึกเหงาเหลือเกิน


'พระจันทร์'

เสียงกระซิบแผ่วเบาลอยมาตามสายลมยามดึก
ให้ตายสิ..
คนนี้อีกแล้ว


'พรุ่งนี้ผมจะไปบอกความรู้สึกไปแล้วล่ะ เธอจะว่ายังไงกันนะ'

'ผมแอบรักเธอมานานมากเลยล่ะ เธอน่ะโดดเด่นเหมือนพระจันทร์เลยนะ'


แต่คงไม่โดดเดี่ยวสินะ..


'ถ้าหากว่าผมสมหวังแล้วล่ะก็ คุณพระจันทร์คงไม่ต้องมาฟังผมเพ้อถึงแล้วล่ะมั้ง'

'พรุ่งนี้ก็เอาใจช่วยผมด้วยนะครับ'


เสียงบ่นของชายหนุ่มที่คุ้นเคยได้หายไปแล้ว
เหลือเพียงความว่่่่างเปล่าปกคลุม


ถ้าเพียงแต่มีคนที่รักบ้าง
จะมีความสุขหรือไม่

ถ้าเพียงแต่มีคนเคียงข้างด้วยใจจริง
ความอ้างว้างจะหายไปไหม


อะไรทำให้ผู้คนคิดว่าการเป็นพระจันทร์ที่ส่องสว่างนั้นมีความสุข


ไม่มีใครเลยอยู่เคียงข้างยามเมื่อต้องการ
ดวงดาวมากมายรายล้อมเพียงเพราะชื่นชมในแสงจันทร์
ไม่ใช่เพราะตัวพระจันทร์เอง


ความโดดเดี่ยวที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ใครเล่าจะเข้าใจ


SHARE
Written in this book
sad moment
sadness
Writer
moonflower
vanilla night
เราเป็นทานตะวันที่ดันไปหลงรักคุณพระจันทร์

Comments