กลับกลาย/สูญเสีย
I tried so hard and got so far. But in the end, it doesn't even matterเราต่างเดินทาง ล่องลอย หาตัวตน ลองผิด ลองถูก 
เราต่างกลับกลาย/สูญเสีย ตัวตนไปได้ง่าย ๆ
ชีวิตไม่อาจเลือกเหตุการณ์ที่เข้ามาได้เลย
ขอเพียงค้นหาคำตอบที่พอจะอธิบายเหตุการณ์ที่กำลังพบเจอ

—  1 ความสัมพันธ์
ถ้าลองมองย้อนกลับไป ความสัมพันธ์อันแสนบิดเบี้ยวที่เราเคยมองว่ามัน "ใช่" 
ไม่ว่าจะ แฟน คู่นอน ONS เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ หรืออะไรก็แล้วแต่ 
ช่างมันเถอะ อย่าไปให้หาวิธีระบุมันมากนักเลย

เราต่างพบเจอ ลุ่มหลง ร้อนแรง แผดเผา และมอดไหม้ไปในที่สุด
เมื่อเดินทางมาสักระยะหนึ่งแล้ว เรากลับเห็นตัวเองเป็น Sexual object ไปแล้ว
ปริมาณการใช้งานทั้งในด้านของความรู้สึกและร่างกาย เปลืองไปกับใครหลาย ๆ คนที่เข้ามานั้น
วันนี้มันกลับถูกมองว่า เป็นเราเองที่เคารพตัวเองน้อยไป คุณค่าต่ำไป
ซึ่งมันไม่ถูก ไม่ควรจะเป็นแบบนั้นด้วยซ้ำ

—  2 ร่างกายที่ดำรงอยู่
เราเปรียบเหมือนผีดิบเดินได้อย่างไรอย่างนั้น 
เรามีร่างกายที่อุ่นพอที่ทุกคนจะรับรู้ว่าเรายังมีชีวิต
เรายังสูดออกซิเจนและยังปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์อยู่

แท้จริงแล้วด้านในได้ตายไปแล้ว ทั้งในแง่ของความรู้สึกนึกคิดและตัวตน
เราต่างสูญเสียสิ่งที่เราเคยเป็น เคยอยากเป็น เคยปรารถนา ให้กับสังคมรอบข้าง
กลายเป็นเพียงหุ่นเชิดโง่ ๆ ตัวหนึ่ง ที่ใช้ชีวิตไปวันต่อวัน

—  3 เสียงนั้น
เมื่อร่างกายและจิตใจ ไม่สามารถเดินตามทางที่เราหรือใครต่อใครกำหนดต่อไปได้แล้ว
การไม่มีอยู่/การหายไป อาจจะเป็นเสียงที่ดังขึ้นมาในหัวโล่ง ๆ ที่เป็นอยู่
หรืออาจจะมาในรูปแบบของเสียงใครสักคน 
กระซิบที่ข้างหูด้วยน้ำเสียงที่เย็นเฉียบตอนคุณยืนสูบบุหรี่ตรงระเบียงของชั้น 19 ในค่ำคืนที่อุณหภูมิลดลงต่ำจากคำบอกของพยากรณ์อากาศวันนั้น
กระโดดลงไปซิ ไม่กี่วินาที มันก็จบลงแล้วสิ่งที่เรียกว่า "สติ" อาจจะเป็นสิ่งที่เราเรียกหามากที่สุด ถึงแม้ว่ามันจะไม่อยู่แล้วก็ตามที
ขอให้มันยังอยู่ ยังมีอยู่ ก่อนที่จะทำอะไรลงไปอย่างที่ต้องมาเสียใจทีหลัง

—  4 อย่าเอาอะไรมาใส่ที่ผมได้ไหม
ไม่มีใครชอบการโดนคาดหวังจากใครต่อใครหรอก
มนุษย์เพียงคนหนึ่งที่จิตใจอ่อนล้าขนาดนี้ ต้องมาแบกรับอะไรจากใครอีกหรือ
มนุษย์เพียงคนหนึ่งที่กลัวจะต้องทำให้ใครผิดหวัง เพราะรู้ตัวเองดีว่า เราไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น
มนุษย์เพียงคนหนึ่งที่แค่อยากทำอะไร ๆ ตามที่ตัวเองชอบ แม้มันจะไม่ถูกใจใครก็ตามที

อย่าคาดหวังอะไรกับเราเลย เราทำให้ไม่ได้หรอก แต่ถ้าเราทำได้นั้นถือเป็นโชคดี
การที่เราทำใคร ๆ ผิดหวังนั้น เราเองก็แทบไปต่อไม่ไหวเหมือนกัน

—  5 การเดินทางที่สูญเปล่า
การออกเดินทางเพื่อออกหาตัวตน จะเรียกว่าแรงบันดาลใจก็ไม่ถูกนัก 
เพราะอาจจะแค่อยากไปอยู่ในที่ ๆ เราไม่มีตัวตน ไม่ต้องเจอผู้คนที่คอยจับตามอง

แต่เราอาจจะลืมอะไรที่สำคัญไปหรือเปล่า
การเดินทางด้วยหัวใจที่บอบช้ำนั้น 
ยาก....ยากเหลือเกิน ใจเจ้ากรรมไม่อินกับอะไรตรงหน้าเลย
ขอให้หายไวไว ไม่ต้องรีบก็ได้ แต่แค่คิดว่าซักวันคงดีกว่านี้

การบอกกล่าวในระบบการสนทนาในกลุ่มคนดื่มเบียร์ ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์อาจจะทำให้อารมณ์เราระเบิด ความรู้สึกแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ จากการเน้นยำเพื่อกลั่นกลองเป็นถ้อยคำบอกกล่าวคนตรงหน้า

แต่ที่ระเบียงห้องตอนตีสาม ทุกอย่างกลับวันนี้กลับมาที่เดิม จุดเดิม อาจจะแย่กว่าเก่าด้วยซ้ำไปหาหมอไหมจากเหตุการณ์ทั้งหมดในครึ่งปีแรกของ 2018 
ก็พอรู้ตัวว่าเราไม่เหมือนเดิมแล้ว ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
(กระบวนการคิด วิถีการมองโลก การเสพศิลปะแขนงต่าง ๆ)

ขอให้เราได้ทบทวนมันทั้งหมด ทุกความรู้สึก อะไรทุก ๆ อย่างจากการดิ่งลงเหวทางความรู้สึกนี้ก่อน
ว่า 
เราต่างเดินทาง ล่องลอย หาตัวตน ลองผิด ลองถูก
เราต่างกลับกลาย/สูญเสีย ตัวตนไปได้ง่าย ๆ
ชีวิตไม่อาจเลือกเหตุการณ์ที่เข้ามาได้เลย

เราจะไม่เป็นไร เราจะผ่านมันไปได้ เราเชื่อแบบนั้น

—  ระเบียงชั้นเจ็ด กับ L&M Red 7.1 ที่เข้มได้ใจเลย
—  แด่ชีวิตคน ๆ หนึ่งที่สูญเสียให้ไปกับสถานที่ที่หนึ่ง
—  ใครอ่านจบ ปรบมือให้ตัวเองคนละ 3 ครั้งครับ
SHARE
Writer
zxcvzxcv
none
cigaret/relationship/life/depress

Comments