อดีตคือแรงผลักดัน
ส่วนหนึ่งที่เป็นแบบนี้ในตอนนี้ คงเป็นผลของอดีตที่เต็มไปด้วยเรื่องราวต่างๆ บ้างก็สุข บ้างก็ทุกข์ บ้างก็เจ็บปวด บ้างก็ปวดร้าว 

ช่วงใหญ่ๆ ที่ร้องไห้แทบทุกเดือน 
โทษตัวเองสารพัด กับความอ่อนแอที่เกิดขึ้นในใจ
เหตุจากความผิดหวังที่คาดหวังสูงเกินไป 
คิดลบแทบทุกสิ่งทุกอย่าง จนไม่อยากก้าวเดิน
แต่เพราะความอ่อนแอ ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นความเฉยชา และเข้มแข็งในที่สุด

หลายเรื่องที่เคยเกิดขึ้นในอดีต
ยังคงวนเวียนในความรู้สึก บ้างก็คิดถึง บ้างก็คนึงหา บ้างก็คิดไปต่างๆนาๆ จนกลายเป็นคนที่จมปลักในอดีต 
อดีตมันไม่มีทางหวนคืน หากแต่บทเรียนในอดีตจะช่วยให้เราเข้มแข็งขึ้นในทุกวัน

ทำไมจะต้องร้องไห้? ทำไมจะต้องทุกข์?
อยู่กับทุกวันและจดจ่ออะไรสักอย่าง
ที่ทำให้ความคิดไปเอนเอียงหรือออกนอกลู่นอกทางไป 

แม้จะถูกบอกว่า คิดถึงแต่คนอื่น แต่ลืมตัวเราเองรึเปล่า? ก็ช่างมัน .. เพราะถ้าต้องอยู่กับตัวเรา คิดถึงแต่ตัวเรา ท้ายสุดก็จมดิ่งในความรู้สึกเดิมๆ ความรู้สึกแย่ๆเหมือนเดิม 
ช่างมันปะไร เพราะคิดถึงคนอื่น ยังคงเป็นเหมือนเช่นทุกวันที่ผ่านมา หากจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว ก็อยากทำให้เพื่อคนอื่นมากกว่า.. เพราะอย่างน้อย เรายังพอมีค่าสำหรับคนอื่น หากแต่ตัวเราเองที่ไม่อาจให้ค่าตัวเราได้ 
ทุกวันนี้ก็เป็นเช่นนั้น.. 

โลกใบนี้ อาจจะเหวี่ยงให้เราได้เจอกันแค่ครั้งเดียว 
หรืออาจจะเหวี่ยงให้เราเจอกันอีก ก็ไม่มีทางรู้
หากต้องคลาดกันไป ก็เพียงคิดแค่ว่า 
เราทำบุญกันมาเท่านี้ เราก็คงได้แค่นี้ 
แต่หากต้องเจอกันอีก บาดหมางกันอีก
ก็คงต้องบาทหมางกันต่อไปเรื่อยๆไม่จบไม่สิ้น 
หนำซ้ำเกิดคราวหน้าก็ยังต้องบาดหมางกันเรื่อยไป
อาจไม่มีใครรู้ว่าเราทำดีมากเท่าไหร่ 
คงมีแต่ตัวเราที่รู้ และบุญกรรมที่สะสมกันไป 

ตอนนี้ ก็อยากยืนให้มั่นคง 
ใช้ชีวิตเหมือนมีแค่วันนี้และพรุ่งนี้ 
อดีตที่เคยเกิดขึ้น ก็เป็นดั่งบทเรียนให้ตัวเองเข้มแข็งขึ้นให้ได้ เก่งขึ้นให้ได้ และยืนให้ได้ 
หากต้องล้ม ก็จงลุกให้เร็วและยืนอย่างมั่นคงอีกครั้ง 

SHARE
Writer
Feeldownwithme
Other
นี่คือเรื่องราวเศร้าๆหม่นๆ ของคนๆหนึ่ง

Comments