ความคิดที่อยากจะฆ่าคน
     ผมคือคนโง่คนหนึ่ง ที่ไม่ชอบการที่โดนใครพูดจาไม่ดีใส่ 
ผมเกลียดการด่าทอ การตะคอก
ผมเกลียดการดูถูก การถูกตัดสิน
ผมเป็นคนที่สมองช้า เรียนรู้ช้า 
ผมไม่มีไหวพริบ ผมขาดการไต่ตรองที่ดี
ผมใจร้อน ผมรีบร้อน 
ผมรู้ตัวดี 
แต่เวลาที่ผมโดนใช้งานอย่างต่อเนื่องทั้งที่หอบหายใจเกือบไม่ออก แล้วก็โดนตำหนิจนทำให้ตัวเองรู้สึกโง่มาก ทำผิดอีกแล้ว ความคิดก็มักจะผุดออกมาเหมือนว่ามันอยากจะระบายให้คนได้รับรู้ว่าผมกำลังอดทนอยู่นะ ผมเหนื่อยนะ ผมอยากพักซักหน่อย แต่ผมก็ตั้งใจทำงานนะ ผมเองก็พยายามพัฒนาตัวเองอยู่นะ. อาจจะไม่ดั่งใจใครหลายๆคน ผมคิดในใจว่าโดนรถตักเหยียบให้พิการไปเลย โดนมีดบาดให้เลือดใหลเยอะๆ ผมอยากตะโกนว่า "อย่ามายุ่งกะกู" "มาต่อยกับกูสิ" "กูกล้าแทง และปาดคอพวกมึงนะ" "กูเอาจริง" ผมอยากทำงานนี้ให้หนักๆให้สะใจไปเลย ให้ช็อกแดดตายไปเลย ไม่ก็ช็อคความจำเสื่อมสมองพิการไปเลย เป็นง่อยไป
ผมทำงานเป็น "กรรมกร" มา 8 วันแล้ว 
ผมรู้สึกเหนื่อยล้าและได้เข้าใจหัวออกคนที่ทำงานแบบนี้บ้างแล้วไม่มากก็น้อย
บ่อยครั้งที่ผมโดนตำหนิและใช้งานหนักอย่างต่อเนื่อง แต่คนอื่นๆก็บอกว่านี่ยังเบาะๆสมัยก่อนเคยหนักกว่านี้ ผมก็ฟังแล้วพยายามฝึกความอดทนต่อไป

    ผมพยายามลดความเร็วลง ยิ่งผมเร็วมากเท่าไหร่ผมก็ยิ่งโง่มากเท่านั้น เพราะสมองอันโง่เง่าและเชื่องช้าของผมไม่ได้แปรผันตรงตามร่างกายที่คล่องแคล่วว่องไวของผม ผมต้องหายใจเข้าลึกๆ ผมต้องพ่นลมออกจากปากยาวๆ ผมต้องดื่มน้ำเย็นๆ ผมยังไม่ผ่านแบบทดสอบนี้ตราบใดที่ยังมีความคิดโง่ๆและเห็นแก่ตัวแบบนี้ แต่โชคยังดีที่สุดท้ายผมก็คิดได้ว่า เดี๋ยวนะ อย่าโทษคนอื่น เราเอง เราเอง เรายังเลเวลต่ำอยู่ 
  
   ผมควรอดทนให้้มากขึ้น
ผมควรทำให้ช้าลง ค่อยๆเป็นค่อยๆไป 
ผมควรคิดก่อนทำ
ผมควรไตร่ตรอง
ผมควรแก้ไข
ผมควรยอมรับ
ผมควรใจเย็นลง
ผมควรมีสติ 
ผมจะต้องพัฒนาต่อไป...

 
SHARE

Comments