3ปีกับโรคซึมเศร้า(Three years with Depression)
ปิดเทอมปีใหม่ปีที่แล้วๆ 
เราผ่านช่วงนี้ไปได้ยังไงนะ?
ทำไมปีนี้มันดาวน์ๆมาก 
ภาพเมื่อ3ปีที่แล้วมันกลับมาตอกย้ำหนักจัง 
ตอนที่เราเริ่มมีอาการซึมเศร้า
เริ่มเอื่อยเฉื่อยชาและไม่สนใจโลก

พอว่างไม่มีอะไรทำ ก็เวิ่นเว้อมาก
ช่วงนี้เจอปัญหาที่บอกใครไม่ถูกอีก


ความสับสนที่ว่า
"เราเลือกเรียนในสิ่งที่ชอบและใช่จริงๆเหรอ"
มันกลับมาอีกแล้ว 

แต่เราไม่อยากซิ่วแล้ว ถ้าซิ่วอีกก้ไม่รู้จะไปไหนอะ 
เพราะยังไม่เจอสิ่งที่เหมาะสมกับเราจริงๆ 
(ตอนนั้นที่ซิ่วเพียงเพราะรู้ว่าตัวเองเรียนไม่ไหว
และไม่โอเคกับสังคมไฮโซที่เจออยู่)

ตอนนี้ก็ทนๆเรียนไปละกัน
เพราะสภาพสังคมที่อยู่มันโอเคแล้ว 
กลับมาเรียนแถวบ้าน 
กับบรรยากาศที่คุ้นเคยมากว่า20ปี


เดินมาเกินครึ่งทางละ 
ไม่อยากเริ่มใหม่ 
ไม่รู้เว้ยยยย 
สับสน.


ประเด็นเรื่องเรียนนี่ก็คุยกับแม่ละ 
แม่บอกว่าถ้าเจอสิ่งที่ชอบจริงๆ
ค่อยเรียนเพิ่มเอา
เราก็โอเค 
แต่ปัญหาคือ ไม่เจอสักทีไง


มันเคว้งๆดีนะ 
มันไม่ได้รู้สึกเศร้า 
แต่ทำไมอยากดราม่าจังวะ?



ครบรอบ3ปี 
เหมือนเป็นตัวตอกย้ำความเจ็บปวด
ปมภายในใจหลายเรื่องที่สะสมฝังลึกไว้

งงมาก ว่าตอนครบรอบ1ปี กับ2ปี 
ทำไมไม่มีความรู้สึกนี้นะ? 
(หรือมี แต่ไม่ได้บันทึกไว้ในความทรงจำ?)


ปีใหม่ก่อนเปิดเทอม เราต้องไปเจอหมออีกครั้ง
คงต้องเล่าให้หมอฟังแบบละเอียด 
เผื่อหมอจะหาทางออกได้ 
(แต่เอาจริงๆนะ หมอคนนี้ดูไม่ค่อยใส่ใจอะไรเท่าคนก่อนอะ แต่หมอคนก่อนไม่ลงคลินิกนอกเวลาแล้ว หมอคงมองว่าเคสของเราไม่ได้หนักมาก แค่เคยคิดฆ่าตัวตาย แต่ไม่เคยทำร้ายตัวเอง
เราจึงถูกเปลี่ยนหมอแบบไม่เต็มใจ)



แค่รู้สึกว่าการไม่ได้ทำอะไรเลย
มันยิ่งทำให้เราดาวน์มากกว่า
การที่เรายุ่งวุ่นวายอยู่กับกิจกรรมหรือการเรียน

ทำไมคนอื่นไม่เห็นเจอปัญหาแบบนี้นะ?
เหมือนเรียกร้องความสนใจเลยว่ะ
แค่ต้องการพื้นที่เล็กๆระบายความขมขื่นในชีวิต


เดี๋ยวมันก็ผ่านพ้นไปเองแหละเนอะ.
#Depression #MDD
SHARE
Written in this book
Depression
Writer
Primrose
Dreamer
INFJ ชอบภาษา ร้องเพลงบ้างตามอารมณ์🎵 ซึมเศร้าแต่พยายามจะคิดบวก ลองขอบคุณสิ่งเล็กๆในชีวิตดูนะคุณ😊

Comments