เมื่อความสัมพันกลายเป็นระบบสุริยะ
ถ้าเปรียบความสัมพันเป็นวงโคจรของดาวบนฟ้า ที่มีเป็นล้านๆดวง มันก็คงจะแปลกดี แต่ความสัมพันมันเป็นแบบนั้นจริงๆ บางความสัมพันก็เหมือนดาวบริวารที่ไม่รู้ว่าจะแยกจากกันตอนไหน บางความสัมพันก็เหมือนดาวหางที่เจอกันเพียงครั้งเดียว หรือบางครั้งก็เหมือนกับดาวเคราะห์ในระบบสุริยจักรวาล ที่บางครั้งก็มาบรรจบกันและก็แยกกันแล้วรอเวลาที่วงโคจรจะพาพวกเขามาพบกันอีก ทุกอย่างบนโลกก็เหมือนระบบสุริยะเล็กๆ ความสัมพันที่หลากหลาย ความซับซ้อนของความสัมพัน เราอาจจะแปลกใจในความสัมพันต่างๆที่เราเห็น แต่เพราะความหลากหลายมันถึงสร้างระบบสุริยะขึ้นมาได้ หากโลกไม่หมุนรอบดวงอาทิตย์ก็คงไม่มีฤดูกาลให้เราชื่นชม หากไม่มีดาวหาง ก็คงไม่มีดาวตกให้เราอธิษฐาน หากไม่มีวงโคจรของดาวอื่นก็เหมือนนักเดินเรือที่ไม่มีดาวเหนือนำทาง บางครั้งเราอาจรู้สึกสับสนในความสัมพัน ของตัวเอง หรือของคนอื่น มันยากที่จะทำความเข้าใจ บางครั้งเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะปล่อยบางอย่างไป บางครั้งเราไม่สามารถให้ดาวหางวนกลับมาหาเราได้ อะไรที่เกินกำลังเรามีแต่จะทำให้เราเสียเวลาและเจ็บปวดปล่าวๆ การเดินต่อไปอาจเป็นหนทางเดียวที่เราทำได้ อย่าหยุดฤดูกาลไว้เพียงเพื่อรั้งดาวหางไว้เลย บางความสัมพันก็ควร....
ปล่อยมันไป
SHARE

Comments