โลก-ซึม-เศร้า
ถึงแม้จะมีอะไรดีๆเข้ามา
อะไรแย่ๆก็ยังคงอยู่
ลบมันยังไง
กลับไปแก้ไขอะไรก็ไม่ได้
ใช้ชีวิต อยู่กับความรู้สึกแบบนี้
นอนมองแพดานห้องตัวเอง
ปล่อยให้เวลาผ่านไป วินาที นาที ชั่วโมง
จนเช้าของอีกวัน
ก็ยังเหมือนเดิม
จะกิน
จะเดิน
จะเจอใคร
พอกลับมาบ้าน ก็เหมือนเดิม
เปิดเบียร์ขึ้นมาดื่ม
เอาไวน์ขึ้นมาจิบ
บุหรี่อีกซักสองมวน
ทำร้ายตัวเองทีละนิด ทีละหน่อย
พยายามให้ตัวเอง ตายไวที่สุด
ทีละนิด ทีละหน่อย
"Fucking Depress!"
It's what i said to my friend.
Drowning to the deepest place in my mind...
keep thinking again and again and again.
What am i doing here?
Can i just... disappear?
What is the best way to stop breathing?
นี่ไม่ใช่การเรียกร้องความสนใจ
มันคือการระบายอย่างหนึ่ง
พูดกับตัวเอง จนจะเป็นคนบ้าอยู่แล้ว
พูดกับคนอื่น ก็จะเจอคำว่า
"เห้ย อย่าไปคิดมากดิ"
เออ
พูดมันก็ง่ายดีนะ
"อย่าไปคิด อย่าไปเศร้าดิวะ"
ไอสัส
หยุดพูดเถอะ เบื่อฟัง
กูเป็นโรคซึมเศร้า
มันเป็นของมันแบบนี้
กูแก้ไม่ได้
กูอยากไปหาหมออยู่เหมือนกัน
แต่กูมันขี้ขลาด แถมไม่มีตังค์
เลยไม่หายซักที
เบื่อ
เบื่อหว่ะ
เบื่อโว้ยยยยย
ถึงชีวิตจะพัง
แต่พรุ่งนี้ ก็ต้องตื่นไปทำงาน
แล้วก็วนลูปเดิม
Fuck Life.......
This is not The End of the story.
-------------- ปลาหมอ --------------
SHARE

Comments