Be‘lie’ve = เชื่อ (?)
     แสงแดดในยามเช้าที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาพร้อมกับเสียงนกน้อยเจื้อยแจ้วและกลิ่นหอมของข้าวโพด เหมือนเป็นสัญญาณบอกฉันว่าให้ตื่นได้แล้ว ฉันค่อยๆมองหาที่มาของกลิ่นหอมอันเย้ายวนนี้ และก็ต้องพบกับซุปข้าวโพดและขนมปังกรอบ เสิร์ฟพร้อมนมสดอุ่นๆ วางอยู่ข้างเตียงของฉัน เชฟคนนี้คงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากสามีสุดที่รักของฉันเอง 

     วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์ สามีของฉันก็ช่างเอาอกเอาใจฉันเหลือเกิน ทำอาหารเช้าแสนโปรดของฉันมาให้ทาน แถมยังเสิร์ฟถึงที่นอนอีก พวกเราแต่งงานกันมาเข้าสู่ปีที่3แล้ว ยังไม่นับรวมช่วงเวลาก่อนแต่งงานที่คบกันมาถึง4ปีอีก เขาเป็นคนดีมาก ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยนอกใจเลยสักครั้ง พวกเรายึดมั่นในความซื่อสัตย์และไว้ใจกันและกันมาก ยิ่งเวลาล่วงเลยผ่านไปนานเท่าไร ความเชื่อมั่นและความไว้ใจก็จะเพิ่มมากขึ้นเท่านั้นราวกับเป็นสมการคณิตศาสตร์ที่แปรผันตรงซึ่งกันและกัน

     กลีบดอกไม้ที่ร่วงโรยจากแจกัน ดอกไม้ที่เคยสีสดใสบัดนี้กลับเหี่ยวเฉา คงถึงเวลาแล้วล่ะที่จะต้องเปลี่ยนช่อใหม่เสีย “ทุกสิ่งล้วนมีวันดับไป” ฉันเห็นด้วยกับความคิดนี้ มันเป็นความจริงของโลก ทำให้ฉันเองก็อดที่จะสงสัยไม่ได้ว่า แล้วความรักของพวกเราจะมีวันหมดไปรึเปล่านะ? ฉันเชื่อว่าไม่มีวัน...และฉันก็จะยังคงเชื่ออย่างนี้ต่อไป 🍃
     เวลาล่วงเลยมาจนถึงเดือนตุลาคม อากาศหนาวเย็น❄️แต่หัวใจยังคงอบอุ่น ฉันวางแผนร่วมกับเพื่อนบ้านแสนสนิท,แมรี่,จะฉลองเซอร์ไพรส์ครบรอบ7ปีของฉันกับสามีที่จะเกิดขึ้นในอีก5วันข้างหน้านี้ ฉันบอกสามี,เลน,ของฉันว่าฉันจะไม่อยู่บ้านในวันครบรอบ มีธุระที่ต่างจังหวัดและคาดว่าคงจะกลับมาไม่ทัน แผนของฉันเป็นไปได้ด้วยดี แมรี่ก็จะให้ความร่วมมือฉันด้วย เธอจะแจ้งให้ทราบทันทีที่สามีของฉันปิดไฟเตรียมเข้านอน ถ้าถามว่าทำไมฉันถึงไว้ใจแมรี่มากขนาดนี้ ก็เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนสนิทของฉันตั้งแต่มัธยมปลาย ฉันหวังว่าแผนของฉันคงจะราบรื่นและทำให้เลนประหลาดใจอยู่ไม่น้อย บางทีเขาอาจจะซึ้งจนน้ำตาไหลก็เป็นได้

     และแล้ววันที่ฉันรอคอยก็มาถึง สามทุ่มเศษๆฉันโทรหาเลนและบอกฝันดีตามปกติ หลังจากที่สายตัดไป ฉันก็ได้แต่นั่งและเฝ้าดูหน้าจอโทรศัพท์มือถือว่าเมื่อใดแมรี่จะส่งข้อความมาหาฉัน ฉันตื่นเต้นจนแทบจะอดใจรอไม่ไหว 

“ติ๊ง”    📲

ทันทีที่เสียงข้อความเข้า ฉันรีบวางถ้วยน้ำชาอย่างเร็วจี๋และหันไปคว้าโทรศัพท์

“จากธนาคารxxx เลขบัญชี 790-657-yyyy คุณมียอดค้างชำระ 2000.00 บาท กรุณมาชำระภายในสิ้นเดือนนี้”

... “บ้าเอ๊ย!!”    ฉันตะโกนลั่นในใจ

     ฉันไม่แน่ใจว่าเวลาล่วงเลยไปนานเท่าไร รู้ตัวอีกทีก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงข้อความเข้าของแมรี่ เธอบอกว่าเขาปิดไฟแล้ว ให้ฉันมาได้เลย ฉันรีบวิ่งออกไปสตาร์ทรถโดยที่ยังไม่ได้เช็ดทำความสะอาดคราบน้ำลายบนโต๊ะที่ฉันเผลอหลับไปเลย ใช้เวลาไม่นานนักก็ถึงบ้าน บ้านทั้งหลังมืดสนิทไร้แสงไฟ มีเพียงโคมไฟเล็กๆที่เปิดไว้ในห้องนอน คงจะเป็นฝีมือของสามีฉันเป็นแน่ รอบๆเงียบสงัดราวกับป่าช้า ก็แหงล่ะ บ้านนี้เราอยู่กันแค่2คนสามีภรรยานิ ฉันไม่รอช้าค่อยๆเปิดประตูและย่างกรายเข้าไปในบ้าน มือของฉันเปียกโชกไปด้วยเหงือที่โชลมทั่วฝ่ามือประดุจเพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ฉันเดินอย่างแผ่วเบาราวกับเป็นหัวขโมยขึ้นปล้นบ้าน เมื่อถึงประตูห้องนอน ฉันเปิดประตูอย่างรวดเร็วพร้อมกับตะโกนว่า “เซอร์ไพรส์!! สุขสันต์ครบรอบ...” ยังไม่ทันจะพูดหมดประโยค สามีของฉันก็ลุกขึ้นมาจากเตียงและดูท่าทางจะตกใจมิใช่น้อย แผนฉันคงจะสำเร็จจริงๆที่ทำให้เขาประหลาดใจได้ แต่คนที่น่าจะรู้สึกเซอร์ไพรส์มากสุดคงจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากฉัน ... แผนของฉันล้มเหลวไปเล็กน้อย คนที่น้ำตาไหลไม่ใช่เลน แต่กลับเป็นฉันเอง ฉันพ่ายแพ้ให้กับภาพที่ปรากฏตรงหน้า ภาพที่เลนกำลังลอบมีชู้กับแมรี่ แมรี่จงใจบอกให้ฉันมาช่วงเวลานี้เพราะต้องการจะเปิดเผยความลับระหว่างเธอกับเลน ฉันรีบวิ่งออกมาจากบ้านและขับรถออกไปโดยไม่ได้ฟังคำอธิบายใดๆของเลน ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดขึ้นกับฉัน? ทำไมกัน! ฉันสูญเสียทั้งสามีและเพื่อนสนิท ทำไมพวกเขาถึงหักหลังฉัน หัวใจของฉันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆเมื่อรู้ว่าคนใกล้ตัวกลับกลายเป็นคนที่ร้ายที่สุด ความไว้ใจ ความเชื่อใจทั้งหมดที่เคยมีมากลับสูญสลายหายไปกับลมหนาวที่กำลังจะจากไปตอนสิ้นเดือน ทิ้งไว้เพียงรอยแผลเป็นที่ไม่วันจางหายและความว่างเปล่า ฉันอยากจะหายไปจากโลกนี้เสียเหลือเกิน เผื่อว่าคำตอบที่ฉันอยากรู้อาจจะอยู่ในโลกหลังความตายก็เป็นได้...
“เอี๊ยดดดดดด!”
“ปึง!!!”
“มีคนบาดเจ็บ! รีบตามรถพยาบาลมาเร็ว!!”
ตอนนี้ฉันรู้คำตอบแล้ว ...

บางทีอาจจะเป็นเพราะว่า believe ที่แปลว่า เชื่อ กลับมีคำว่า lie ที่แปลว่า โกหกซ่อนอยู่



12_12 ขอให้เป็นวันที่ดี 🙂





SHARE

Comments

KSdees
2 years ago
แอบเดาได้แฮะ.....
Reply
larieberry
2 years ago
เราเสียใจ55555
KSdees
2 years ago
5555