wanted

ภายนอก / เขา เธอ / กลางวัน

ป้ายกระกาศแมวหาย

"เธอว่าเราเข้าใจยากปะ" เสียงของเขาโพล่งขึ้นมา เขาถามเธอที่นั่งบนม้านั่งข้างกัน ก่อนจะกลับไปจ้องกำแพงสีส้มอ่อนฝั่งตรงข้าม หันซ้าย ขวา เพื่อเช็คดูว่ามีใครเดินมาหรือไม่

"ก็ นิดนึงนะเราว่า" เธอจ้องหน้าเขา มีแมวสีส้มตัวอ้วนพีเดินผ่านไป ม้านั่งที่ทั้งสองคนนั่งเป็นเพียงไม้กระดานแผ่นหนึ่งวางทิ้งไว้

"เราว่าเราเข้าใจง่ายนะเว้ย แบบ เรารู้สึกเหี้ยไรก็บอกเธอหมด เออแต่ก็คงเข้าใจยากจริง เราแม่งเป็นคนคิดแล้วคิดอีก คิดเยอะแยะไปหมดจนมันเหมือนประดิษฐ์ปะ" ภาพใบประกาศแมวหาย เขายกข้อมือขึ้นเพื่อดูเวลา อีกสิบนาทีสิบโมง หยิบกล้องฟิล์มขึ้นมา เปิดห้องฟิล์มแล้วดึงม้วนฟิล์มมาไว้ในมือ หันซ้ายขวา เหมือนรอให้มีคนมา

"มันเป็นช่วงๆอะ เราว่าเธอเข้าใจง่ายเวลาเธอมีอารมณ์กับคำพูด งงมะ"

"ไม่อะ ก็คงงั้นแหละ คือ ขอเวลาคิดแป้บ" เขาก้มหน้ามองพื้น เข็มนาฬิกาบอกเวลาสิบโมง เขาลุกขึ้นเดินไปเคาะประตูบ้านตรงหน้า แล้วหายเข้าไป ปล่อยเธอนั่งค้างเติ่งรอคำตอบที่เขาทิ้งไว้ เวลาเดินไปเรื่อยๆ แมวอ้วนตัวเดิมเดินผ่านหน้าเธอไปอีกครั้ง เธอจ้องมองประกาศแมวหาย เนิ่นนาน

ภายใน / เขา พนักงาน / กลางวัน

"หวัดดีครับพี่วา" เขาเดินดุ่มเข้าไปทักทายพี่เจ้าของร้านล้างฟิล์ม

" เป็นไง รอบนี้กี่ม้วน" พี่พนักงานมองหน้าเขาก่อนกลับไปจัดการกับฟิล์มเนกาทีฟที่อยู่บนโต๊ะ

" หลายม้วนครับพี่ พอดีเพิ่งไปเที่ยวมา แดดฮ่องกงนี่ได้ดั่งใจเลย ม้วนนี่น่าจะมันๆ อยู่"

" ได้ๆ ล้างแสกนเหมือนเดิมเนาะ โหตัวนี้คอนทราสต์จัดมากเลยนะ ชอบใช่ป่าว เพราะแม่งโคตรฮาร์ดคอร์อะ" พนักงานหยิบม้วนฟิล์ม JCH Streetpan ขึ้นมามอง ก่อนหันไปพูดกับเขา

"จริงดิพี่ คือผมซื้อมาแล้วดองไว้นานมากอะ ไม่ได้ใช้สักทีรอบที่ไปฮ่องกงมาเลยคิดว่าต้องจัดหน่อย"

"เออเดี๋ยวล้างเสร็จก็เห็นแหละ ไอม้วนนี้ก็จัดพอกัน" พนักงานหยิบฟิล์มอีกม้วนขึ้นมาดู มองหน้าเขาอีกครั้ง ก่อนจะนำฟิล์มทั้งหมดใส่ซองพลาสติก เขียนชื่อลูกค้า แล้วก็เก็บเข้าลิ้นชัก

" เออ พี่จะมีโปรเจ็กท์ทดลองล้างฟิล์มขาวดำแบบสไลด์ สนใจมาลองกับพี่มั้ย สักม้วนนึงก็ได้ ให้ลูกค้าประจำ" 

" เดี๋ยวผมบอกนะพี่วา แต่สนใจมากพี่ แต่ที่ไปฮ่องกงขอแบบธรรมดาก่อน "

" อ้อ โอเค อาทิตย์นึงเหมือนเดิมนะ แล้วก็โอนมาก็ได้"

" ได้ครับพี่ สรุปพี่เจอแมวยังอะ ผมเห็นติดนานแล้วนะ​" ผมถามเพราะติดใจ เดินผ่านมากี่ครั้งก็เห็นว่าป้ายประกาศยังอยู่มาเรื่อย ๆ

"ยังเลยหวะ จู่ๆมันก็หายไปเลยไม่ทันได้เตรียมใจอะ พี่กับแฟนก็เสียใจเหมือนกัน แต่ทำไงได้เนาะ" พนักงานมองผ่านเขาไป แววตาเศร้าและรำพึงเล็กน้อย

"เดี๋ยวมันก็กลับมาพี่ ผมเชื่ออย่างงั้น เดี๋ยวผมไปก่อนนะครับ เพื่อนรออยู่หน้าร้าน" จังหวะร่ำลาระหว่างเขาและพนักงานนั้นกระอักกระอ่วนเล็กน้อย

"เออได้ เดี๋ยวเสร็จแล้วจะติดต่อไปนะ" พนักงานเดินมาเปิดประตูร้านให้

ภายนอก / เขา เธอ /

เขาเดินออกมาหันหลังกลับไปไหว้ใครสักคน

"พี่เค้าชวนให้ลองเอาฟิล์มสไลด์มาล้างอะ น่าลองมะ แบบขาวดำธรรมดาให้เป็นขาวดำสไลด์" เขาหันมองหน้าเธอ เธอมองหน้าเขากลับ

"อือ เอาดิ"

"เป็นไร"

"จะตอบไม่ตอบอะ รออยู่"

แมวส้มเดินผ่านกลับมาอีกที ป้วนเปี้ยนอยู่ตรงม้านั่งของทั้งคู่ เขาดึงแขนเธอลุกขึ้น "แม่งซับซ้อนอะความรู้สึก เธอเป็นปะ" เขาหันมองเธออีกครั้ง กุมมือของกันและกัน เดินกันช้าๆ ค่อยๆ 

"มาก"

"เนาะ ทำไมความสัมพันธ์เดี๋ยวนี้แม่งยากจังวะ แบบเมื่อก่อนก็จีบ แล้วเป็นแฟนเลย มารงมารอค้างเติ่งห่าเหวไรทำไม คนคุยอะไรของพวกเรา ไม่เข้าใจ" เขาหัวเราะ เธอมองหน้าเขาแบบไม่พอใจเล็กน้อย

"เหมือนเดี๋ยวนี้อะไรมันก็เร็วไง คนเรามันก็อยากมีความแน่นอนในชีวิต อยากอยู่ยาวๆ"

"ไม่อะ ทำไมต้องเป็นงั้นวะ คือชอบ ใช่ ก็คบ จบ คิดไรวุ่นวาย แม่งเยอะอะ"

"เธอแค่คิดตื้นๆป่าว"

"เราก็ยังยืนยันหวะว่ารู้สึกก็รู้สึกอะ ไปกินไรกันดีวันนี้"

เขากับเธอเดินต่อไปเรื่อยๆ

ภายนอก / เขา /

ป้ายประกาศแมวหายหายไป เขาเดินมาคนเดียวใส่ชุดเหมือนอยู่บ้าน สภาพโทรมๆ พี่วาเปิดประตูบ้านออกมาพอดี

"พี่วาหวัดดีพี่ เจอแมวแล้วเหรอครับ" เขาถาม

"ไม่เลยหวะ แต่มันนานเกินไปแล้วอะ พวกพี่่ทำใจแล้วหละ"

"อ่าว น่าจะสู้ต่อนะพี่ เผื่อมันจะได้กลับมา"

"พี่สู้อยู่คนเดียวให้ทำไง มาๆ เอาฟิล์มใช่มะ เพื่อนไปไหนอะวันนี้"

"เขาคงไม่มาละพี่"

"เหมือนแมวเนาะ"

แมวสีส้มตัวอ้วนเดินผ่านไป



SHARE
Writer
ThanwaLJN
Photographer
ช่างภาพจบใหม่ชอบถ่ายชอบเขียนชอบทำอะไรไปเรื่อย

Comments