ในวันที่เราใกล้กัน กลับเป็นวันที่ใจเราถอยออกไป
ในตอนนี้ ตอนที่เราได้อยู่ใกล้กันมากยิ่งขึ้น กลับเป็นตอนที่หัวใจเราถอยห่างออกไปไกลกว่าเดิม


ในตอนแรกที่เราเห็นเธอ เราไม่เคยคุยกัน แต่เราว่าเธอก็น่าจะยังจำหน้าเราได้นะ เพราะทุกตอนเย็นเราไปที่เดียวกับที่เธอไป ทุกวัน


เราฝันถึงวันที่เธอจะมาคุยกับเรา เราเจอเฟสบุ๊คของเธอ แต่ในตอนนั้นเราไม่กล้าแอดไป ไม่รู้สิ เราว่ามันออกจะแปลกๆหน่อยที่เราจะแอดเธอ ทั้งที่เราไม่รู้จักกัน


จะว่าไป จริงๆใช้คำว่าเราไม่รู้จักกันก็ไม่ถูกนะ เพราะเรารู้จักเธอ เพียงแต่เธอไม่รู้จักเรา...ก็แค่นั้นเอง


แต่แล้ววันที่เรารอคอยก็มาถึง เรามีโอกาสได้คุยกับเธอ ได้ใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงในแต่ละวันกับเธอ 


ใช่แล้วความสัมพันธ์เราขยับมาใกล้กันมากขึ้น จากคนแปลกหน้า กลายเป็นคนรู้จัก


เรากดแอดเธอไป เธอทักเรามา เราคุยกับเธอหลายชั่วโมงในแต่ละคืน


ยิ่งนานวัน เรายิ่งสนิทกันมากขึ้น มากเกินกว่าที่เราเคยจินตนาการไว้อีก น่าแปลกใช่ไหมหละ


แต่รู้อะไรไหม



 ยิ่งเราสนิทกับเธอมากเท่าไร เรายิ่งรู้สึกไกลจากหัวใจเธอมากเท่านั้น





ไม่รู้สิ ภาพที่เราเคยจินตนาการไว้ว่าจะได้เดินจับมือกับเธอ มันยิ่งเลือนลางมากขึ้น.. มากขึ้น


เราไม่ได้เกลียดเธอ เรามีความสุขทุกครั้งที่ได้คุยกับเธอ 


แต่ทำไมภาพความสัมพันธ์ของหนุ่มสาวระหว่างเรากับเธอถึงค่อยๆเลือนหายไปนะ


จนมาถึงวันนี้ วันที่ความสัมพันธ์ของเราได้ใกล้ชิดกันอีกระดับ


มันทำให้เรารู้ว่า  ทำไมเราสนิทกันมากขึ้น แต่หัวใจเรากลับไกลกันออกไป


รู้ไหม เพราะอะไร


เพราะเรากับเธอเดินมาในเส้นทางของคำว่าพี่น้อง ไม่ใช่เส้นทางคู่รัก ยังไงหละ


ต่อให้ใกล้กันแค่ไหน แต่หัวใจของเราจะไม่มีวันผูกกัน

จำไว้


แด่ เธอผู้นั่งตรงข้ามเราในวันนี้
SHARE
Writer
Apisaraa
The youngest sister
LIVING ON MY PLUTO

Comments