ผู้หญิงคนนี้โชคร้ายที่สุดในโลก


มันไม่มีเหตุผลไรเลยที่เราจะคิดถึงคุณ
ถ้าไม่ใช่เพราะรัก ทุกครั้งที่คิดถึงเราก็ทำได้เพียงมองความเคลื่อนไหวของเธอผ่านจุดสีเขียว
เราว่ามันเจ็บปวดมากนะ กับการที่เราคิดถึงใครสักคนแต่มันไปไม่ถึง
    ถ้าจะมีใครสักคนที่โชคร้ายที่สุดในโลกในเรื่องความรัก คนคนนั้นก็คงจะเป็นเรา
ตั้งแต่โตมา ทุกครั้งที่เราเริ่มรักใคร ต้องมีเหตุให้เราเจ็บปวดเสียทุกครั้ง ไม่รู้ว่าจะโทษโชคชะตาได้หรือเปล่า
หรือควรโทษตัวเราเองดี
   เราเคยมีความรักครั้งแรกตอนอายุ17อย่าเรียกมันว่ารักเลย ตอนนั้นเราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ารักคืออะไร ก็จบไปแบบ งงๆ เป็นรักครั้งแรกที่ไม่น่าประทับใจสักเท่าไหร่ เหมือนเราโดนหลอกซะมากกว่า
  ครั้งต่อมาก็เกิดจากความไม่ตั้งใจ 
เคยเตาะใครเล่นๆแล้วเผลอชอบจริงมั้ย
อารมณ์นี้เลย เราแกล้งรุ่นน้องที่รร. จนเผลอไปตกหลุมนั้นเอง ตอนนั้นจำได้ว่าเป็นการลงทุนครั้งยิ่งใหญ่ ถ้าเทียบกับนักธุรกิจก็คงเปิดงบลงทุนเป็นพันล้าน เล่นใหญ่เวอร์
ถักผ้าพันคอให้ ซื้อช็อกโกแลตให้ตอนที่น้องขึ้นไปเล่นดนตรีในงานอะไรสักอย่างของโรงเรียน เราได้ดอกกุหลาบจากน้องกลับมาดอกนึง อารมณ์ตอนนั้นฟินไป10ปี แต่สุดท้ายก็พังไม่เป็นท่า ทุกวันนี้ยังนึกละก็ขำตัวเองไม่หาย ทำแบบนั้นไปได้ไงวะ

  ครั้งถัดมานี่ก็เจ็บหน่อยเป็นผู้ชายคนแรกที่เราไปกินข้าวด้วย นี่เกิดมาเพิ่งเคยกินข้าวกับผู้ชายสองต่อสองตอน22ขวบ ฮ่าๆ แต่หลังจากนั้นเค้าก็มาบอกลาด้วยเหตุผลว่าตัวเค้าเองไม่ดีพอ และอยากปรับปรุงตัว งง ม้ะ เรางง มากอ่ะตอนนั้น เจ็บมาก ไม่หลับไม่นอนติดต่อกัน3คืน จนร่างกายไม่ไหว เราสัญญากับตัวเองเลยว่าจะไม่ปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบนี้อีกแล้ว
 
    ระยะเวลาผ่านมาให้พอทำใจได้ เราลองเปิดใจรับคนใหม่เข้ามา คนนี้อยู่ใกล้กัน ไปกินข้าว ไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อย แต่เราว่าสไตล์มันต่างกัน เราเป็นผู้หญิงลุยๆแต่งตัวง่ายๆเสื้อยืดเกงยีนส์รองเท้าผ้าใบสะพายกระเป๋าผ้า แต่เขาเป็นผู้ชายที่ชอบผู้หญิงแต่งตัวหวานๆแบบผู้ญิ๊งผู้หญิง ซึ่งหาในตัวเราไม่ได้เลย
คุยกันได้2เดือนกว่า ละเหมือนมันไม่จูล เค้าเลือกที่จะหายไปพร้อมกับเหตุผลว่าไม่พร้อมจะดูแลใคร อยากอยู่คนเดียว ผ่านไปอาทิตย์นึงเปิดตัวแฟน จ้าาา!!เหมือนโดนตบด้วยไม้หน้า3หน้านี่ชาหมดเล่อะ แต่เราไม่ได้เสียใจอะไรมากมาย แค่เสียเวลามากกว่า
  จนล่าสุดนี่ก็คงเป็นครั้งที่5และเราไม่คิดว่าโชคชะตาจะเล่นตลกกับเรา เค้าคงจะส่งใครสักคนที่รักเราที่เราเป็นเราจริงๆมาให้เรา เราตัดสินใจนานมากกว่าจะเปิดใจคุยกับเค้า เพราะกลัวว่าต้องเสียใจ เพราะกลัวว่าจะต้องผิดหวัง แต่เค้าก็เหมือนพยายามให้เราเห็นว่าเค้าจริงจัง เราก็โอเคลองอีกสักครั้งก็คงไม่เสียหาย
ครั้งนี้เป็นอีกครั้งที่เราทุ่มสุดตัว รักหมดใจ ข้อเสียของเราคือเวลารักใครจะรักทีละคน ทุ่มจนลืมเจ็บ
เราว่าคนนี้เราคุยละเราคลิ๊กสุด ทุกอย่างของเรากับเขาคล้ายๆกันเราเลยสามารถคุยกับเค้าได้ทุกเรื่อง
มันเสียตรงที่ว่าเรามีระยะทางเป็นอุปสรรคเค้าอยู่ฝั่งตะวันตกของประเทศ ส่วนเราอยู่ฝั่งตะวันออก การเจอกันจึงไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
แต่เราก็ซื่อสัตย์กับเค้ามาตลอดนะ แม้จะเป็นแค่คนคุย แต่เราก็คุยกับเค้าคนเดียวมาตลอด
แต่ด้วยระยะทาง ความห่างไกลเราว่ามันก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับความรักนะ เราเชื่อใจเค้ามาตลอด
จนวันนึงเค้าเริ่มเปลี่ยนไป เราไม่รู้ถึงสาเหตุของการเปลี่ยนไป แต่ทุกอย่างเอื้ออำนวยให้เราคิด ว่าเค้าคงจะไม่จริงจังกับเราหรอก
เราเป็นผู้หญิงธรรมดา หุ่นไม่ดี ไม่สวย ไม่น่ารัก แถมขี้งอน เค้าคงไม่ชอบเราจริงหรอก
เค้าเริ่มเหินห่าง จากที่เคยตอบแชทเราตลอด หลังๆเริ่มอ่านไม่ตอบ ไม่อ่านไม่ตอบ หายไปเลยสองสามวัน ณ ตอนนั้นเราไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไรทำไมถึงไม่ตอบ บวกกับข่าวที่ไปสืบมาตามวิถีโคนันอย่างเรา ทราบข่าวมาก็เลือกที่จะตัดสินเขาเลย โดยไม่ได้กรอง คิดว่าเราต้องตัดเขาออกไปจากชีวิตให้เร็วที่สุด
เราคงไม่ใจดีพอที่จะอวยพรให้เค้ากับคนอื่นรักกันอย่างมีความสุข ( งานนี้โคนันทำงานพลาด โคนันเลยต้องเจ็บเอง) เราเลือกที่จะบล็อคทุกช่องทางการติดต่อ โดยที่ไม่ถามความจริงจากปากเขา ตลอดเวลาที่หายไปเราเหมือนเป็นคนบ้า จมอยู่กับความทุกข์ เศร้า ร้องไห้คือทางออกที่ดีที่สุด เราปล่อยให้ตัวเองร้องไห้จนไม่มีน้ำตา ละค่อยๆกลับมาคิดทบทวน แต่มันจะมีประโยชน์อะไรเมื่อมารู้ความจริงในวันที่สายไป เรากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้เลย ทุกวันนี้ก็ได้แต่โทษตัวเอง
มันเหมือนเป็นตราบาปที่ฝังอยู่ในใจ ทำไมเราต้องทำคนที่เรารักเสียใจ เราอยากกลับไปแก้ไขอะไรหลายๆอย่างนะ แต่มันสายไปแล้ว ตอนนี้เราต้องรับผลกรรมที่ตามมาและรับมือกับความเจ็บปวดที่ตัวเองได้ก่อไว้
จริงๆก็สมน้ำหน้าตัวเองเหมือนกันนะ
แต่เราก็ทำดีที่สุดแล้ว รักเท่าที่รักได้ รักเค้ามากกว่ารักตัวเอง ในวันที่ทุกอย่างสายเกินไปเราอยากบอก “รัก”เธออีกสักครั้งเราจะเก็บเธอไว้ในกล่องความทรงใจ ตลอดไป...
ส่วนเราก็คงหายไปจากความทรงจำเธอแล้วสิ่นะ
เราหายไปจากโลกของเธอโดยบริบูรณ์ เสมือนว่าคนไม่เคยรู้จักกัน

เราชอบความรู้สึกที่ได้รักใครสักคนนะ ใครสักคนที่เค้าเป็นทุกอย่างสำหรับเรา
ทุกครั้งที่ได้รักใครเราจะทุ่มเทสุดใจ
 จนลืมคิดถึงวันที่ต้องเจ็บปวด

สุดท้ายความในใจที่อยากบอกครั้งสุดท้าย เรารักเธอมากนะ รักแม้รู้ว่ารักไม่ได้ก็ตาม

.
.
.
  ถ้าจะมีใครสักคนที่โชคร้ายที่สุดในโลกในเรื่องความรัก คนคนนั้นก็คงจะเป็นฉัน



SHARE
Writer
forfair
Reader
“ฉันเข้าใจความรู้สึกของคนไม่ถูกรักเป็นอย่างดี”

Comments

Mist14
2 years ago
พีคตรงกินข้าวกับ ผช สองต่อสองครั้งแรกตอน 22 นี่แหละ
เหมือนกันเล้ยยย 555 สู้ๆนะคะ หัวอกเดียวกัน
ขอบคุณด้วยที่ทำให้รู้ว่า ที่เค้าบอกว่าอยากอยู่คนเดียวคือ เค้ามีคนอื่น 😂 โง่ตั้งนาน
Reply