หมดพลัง
หลังๆมานี้ไม่มี 'พลังใจ' ในการทำอะไรเลย 
เหมือนใช้ชีวิตล่องลอยไปวันๆ 
ไม่มีอะไรเป็นแรงขับเคลื่อนในชีวิต
หดหู่...
เฉยชา...
เรื่อยเปื่อย... 
สิ่งที่เคยทำกลับกลายเป็นสิ่งที่ไม่อยากทำ

ปิดเทอมนี้ได้กลับมารื้อไดอารี่เล่มเก่าที่บ้าน 
เมื่อสองสามปีก่อนโคตรมีความสุขกับการเขียนไดอารี่ มีความสุขกับการค้นหาสิ่งที่ชอบ ค้นหาตัวตน ทุกสิ่งทุกอย่างอัดแน่นอยู่ในไดอารี่เล่มเล็กๆ มันเต็มไปด้วยความฝันลมๆแล้งๆ ไม่รู้หรอกว่ามันจะเป็นไปได้มากน้อยแค่ไหนแต่ก็มีความสุขที่จะได้ฝัน 
มีหนึ่งอย่างที่ตั้งใจและใฝ่ฝันเอาไว้จนตอนนี้มันก็เป็นจริงแล้ว...
"ได้เรียนคณะที่อยากเรียนและอยู่ในมหาวิทยาลัยที่ชื่นชอบเป็นอันดับต้นๆ"

โคตรชอบความรู้สึกตอนนั้นเลย มีพลังใจจะทำอะไรเยอะแยะไปหมด 
มีความสุขกับอะไรง่ายๆ เมื่อไหร่ที่ทุกข์ก็สลัดมันออกไปง่ายๆเช่นเดียวกัน
ผิดกับตอนนี้ ที่เฉยชากับทุกสิ่งทุกอย่าง

ฉันไม่ชอบตัวเองที่เป็นแบบนี้เลย 
พยายามพาตัวเองออกจากวงจรชีวิตบ้าๆนี้แต่สุดท้ายก็กลับมาซุกซ่อนอยู่ที่เดิม
ถ้า Delete ความรู้สึกแย่ๆในตอนนี้ให้หายไป แล้ว Copy ความรู้สึกเมื่อสองสามปีก่อนมา pasteไว้แทน มันคงจะดีมาก  
.
.
.
แต่ทุกอย่างก็ย่อมเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ยิ่งโตก็ยิ่งเหนื่อย ยิ่งโตก็ยิ่งต้องเข้มแข็ง
.
.
.
พลังใจไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ 
เวลาที่เกิดขึ้นแล้วถ้าไม่ลงมือทำมันก็ศูนย์เปล่า

ทุกสิ้นปีเห็นใครๆก็ตั้ง new year resolution
เมื่อปีที่แล้วฉันก็ตั้งเป้าอะไรไว้มากมาย ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง 
ส่วนปีนี้ ไม่ได้ตั้งเป้าอะไรที่ยิ่งใหญ่ ไม่ได้คาดหวังมากมาย
แค่อยากกลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง กลับมาอ่อนโยน สดใส มีพลังใจ ใช้ชีวิตให้สนุก 

...และเลิกคิดมากสักที!!
SHARE
Writer
N-I-C-H-A
My diary...
บันทึกเรื่องราว ความรู้สึกที่สัมผัสได้ในแต่ละวัน บางความรู้สึกอาจจะเกิดขึ้นและกลายเป็นอดีตไปแล้ว...

Comments