ว่าด้วยเรื่องหน่วง
เคยป่าว? ทำแต่งาน...
เคยป่าว? ชีวิตไม่มีเวลาว่าง...
เคยป่าว? สมองคิดแต่เรื่องงาน ต่อไปจะทำอะไรต่อดี...
เคยป่าว? สมองมันคิดจนไม่พูดไม่จา...
เคยป่าว? ไม่มีเวลานอน...
เคย...หน่วง หรือป่าว?ซึ่งผมในตอนนี้ "หน่วง" กับชีวิตที่มีหลาย ๆ สิ่งเข้ามาโดยแบกรับโดยลำพัง
ซึ่งผมในตอนนี้ "เครียด" กับชีวิตที่กำลังจะเกิดขึ้นในวันพรุ้งนี้
ซึ่งผมในตอนนี้ "Time Out" กับชีวิตที่ทำหลาย ๆ อย่างในเพลาเดียวกัน ทุกๆ วัน จนคิดว่าวันพรุ้งนี้ไม่มีเเล้วสำหรับผม...

อีก 1 สัปดาห์สอบ มิดเทอม เรียนมากถึงตอนนนี้ไม่ได้ทบทวน ไม่ได้ทำไรทัั้งสิน ทำไม?

ปีหน้าไปสหกิจศึกษาหรือที่เรียกว่าฝึกงาน ผม...ในตอนนี้ไม่มีความพร้อมอะไรเลยในสายงานที่ศึกษาซึ่งนั้น ! เป็นเรื่องธรรมดาอยู่เเล้ว ภายในหัวมันสะดุดความคิดที่สาวจุฬา ได้กล่าวไว้ว่า
ฉันซิ่วตัวเองในตอนปี 3 เทอม 2 สาขาแพทยศาสตร์ มาเรียนสาขาบัญชี
เพราะมันใช่สำหรับฉัน ฉันชอบที่จะคิดเลขและเขียนลงไปในกระดาษมากกว่าเรียน แพทย์ 
บทความนี้ครั้งแรกที่อ่าน โง่ ที่ออกมาเรียนใหม่อีกไม่กี่วันก็จบแล้ว ใช่... ตอนนี้กลับเกิดขึ้นภายตัวผมเอง

ผมเลยเข้าคลอสจิตวิทยาภายในภาควิชาที่เรียนผลที่ได้ "ผมป๋็นนักคิดที่คิดทุกๆ วินาทีที่รู้สึกได้ ซึ่งเป็นคนที่แปลกและควรหาความรู้รอบตัวเพื่อเสริมความคิดเหล่านั้น" แล้วทำไมผมถึงบอกคุณ ผมเป็นนักคิด!!

-คิดตลอดเวลา หยุดไม่ได้
-คิดทุกเรื่องที่ตาเห็นและได้ยินเสียง
-คิดถึงตารางเวลาที่จะเกิดขึ้นในวันนี้และพรุ้งนี้
-คิดผมกระทบที่เกิดหากมีคนมาแทรกเวลาที่จัดไว้
-คิดว่าทำไมต้องเป็นแบบนั้น แบบนี้ แบบนุ้น
-คิดแต่ได้ตั้งคำถามว่า "WHY" and "HOW" 
-คิดแม้แต่ตอนนอน...
คิดมาก
แล้วผมจะไม่ หน่วง ได้อย่างไร

ชีวิตก็เหมือน PC ที่ต้องการ Shut Down

201160
ชายกลัวดอกพิกุล
SHARE
Written in this book
ว่าด้วยเรื่อง
ทุกสิ่งที่คิดได้ ภายในเพลาที่มี "ชีวิต"
Writer
Linlijian
Software Engineering
No thing No life No code

Comments