วิญญาณ
วิญญาณ

เส้นทางดำมืดทอดยาวไปไม่รู้จุดจบ สองข้างทางรกครึ้มด้วยต้นไม้ที่ไร้ซึ่งการดูแล สองเท้าที่ก้าวเดินบนทางที่แสนคุ้นเคยหยุดชะหงัก มือน้อยๆประคองโทรศัพท์มือถือไว้แน่น ใช้แรงทั้งหมดบีบกำมันไว้ หลังจากอ่านข่าวจบร่างกายก็ไร้เรี่ยวแรง ชาไปทั้งตัว บรรยายความรู้สึกออกมาไม่ได้ ภาพตรงหน้าพร่าเลือน รู้ตัวอีกทีน้ำตาสองสามหยดก็ล่วงหล่นจากดวงตาที่ยังแสดงอาการตระหนก 

เขาจากไปแล้ว เขาที่น่าสงสาร ร่างกายของเขาที่ต้องตรากตรำทำงานหนักตลอดหลายปี จิตใจของเขาที่ต้องรองรับความหวังและคำพูดของผู้คน สารเคมีในตัวเขาที่ผิดปกติจนต้องเข้ารับการรักษา ทั้งหมดคือเหตุผลในการจากไปของเขา เขาจากไปแล้ว...อย่างตั้งใจ

เพราะฉันหรือเปล่า ที่ยังสนับสนุนเขาได้ไม่มากพอ อาจจะเป็นเพราะฉันที่ลืมเขาไปชั่วขณะ หรือว่าเพราะฉันไม่ได้ติดตามผลงานของเขามาสักพักแล้ว ฉันหรือเปล่านะที่ทำให้เขารู้สึกว่าสิ่งที่ได้รับไม่คุ้มค่ากับความเหนื่อยหนักของเขา 

เขาที่น่าสงสาร... ทิ้งทุกอย่างไว้อย่างน่าเสียดาย แต่แสงสว่างของเขายังคงอยู่ แสงสว่างจากการพยายามทั้งหมด แสงสว่างที่ทุกคนเรียกมันว่า “ความรัก”

เขาจากไปแล้ว เหลือไว้เพียงความตั้งใจที่อยู่ในผลงานของเขา 

เขาจากไปแล้ว เหลือไว้เพียงคราบน้ำตาของคนที่รักเขา

เขาจากไปแล้ว เหลือไว้เพียงแค่ความน่าเสียดายจากการมีอยู่ของเขา

เขาจากไปแล้ว แต่ทิ้งอะไรไว้มากมาย มากมายเหลือเกิน 

จากบทเพลงแสนไพเราะหากเศร้าจับใจของเขา ทำให้ได้รู้ว่า ไม่ใช่แค่ฉันที่สู้กับมัน ไม่ใช่แค่ฉันที่คิดว่าอยู่ตัวคนเดียว ไม่ใช่แค่ฉันที่ทรมาน หากมีอีกมากมายที่กำลังพยายาม และก็มากมายอีกเช่นกันที่จากไปอย่างตั้งใจ...

เหนื่อยเหลือเกิน วันนี้แย่เหลือเกิน พรุ่งนี้จะแย่อีกแค่ไหน ตายไปเลยคงดีกว่า ดีกว่าที่จะต้องตื่นมาเจอความรู้สึกแย่ๆเช่นนี้ทุกวัน 

ไม่หรอก สู้อีกนิดสิ เดี๋ยวก็หายแล้ว ทุกอย่างกำลังจะดีขึ้น...

ต่อสู้กับตัวเอง...จนตอนนี้ ฉันก็ยังไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เลือกอยู่ตอนนี้เป็นเส้นทางที่ถูกต้องจริงหรือไม่ 

แล้วเส้นทางที่เขาเลือกล่ะ? อยากถามเขาจัง ว่าเขาสบายดีใช่มั้ย หากย้อนเวลากลับไปเขาจะยังเลือกเหมือนเดิมหรือเปล่า 

การตัดสินใจไม่ง่ายเลย ไม่ว่าจะอยู่ หรือจะไป

สุดท้ายนี้ ฉันคิดถึงคุณ คิดถึงมากๆ...
SHARE
Writer
00AM
เป็นเด็กเลี้ยงแกะ (หาที่ฝึกงานยังไม่ได้)
ที่ไม่ได้พูดแต่เรื่องโกหก

Comments