Better one
15.11.2017

ผมรู้สึกว่าเราเจอกันบ่อยเหลือเกิน (หัวเราะ)

ผมพยายามเขียนให้ได้มากที่สุด เพราะกลัวว่าความทรงจำหลายๆอย่างจะตกหล่นลงไป ก่อนที่ผมจะรู้สึกตัวเสียอีก

ผมมีนัดทำวิจัยเกี่ยวกับความเที่ยงตรงในการวัดเครื่องมือของผม ตอนเย็นผมต้องไปรับยา และนัดทานข้าวเย็นกับคุณ

ผมย้อนกลับไปเจอคุณที่ MBK ผมแอบหลับเสาทำให้คุณหาไม่เจอ แต่จริงๆคือผมกำลังรวบรวมความกล้า กับความประหม่าในใจของตัวเองลงก่อน

พวกเราเข้าร้าน Coco Ichibanya ก่อนจะออกจากร้าน เพราะมีลูกค้าจำนวนมาก จากงานจตุรมิตร สุดท้ายเราก็เข้าร้าน Bonchon

คุณขอนั่งข้างๆผม ที่เป็นโซฟา ตอนแรกผมตกใจมาก เพราะไม่เคยนั่งรูปแบบนี้มาก่อน แม้แต่ผมทานข้าวกับเพื่อนยังนั่งตรงกันข้าม

ผมพยักหน้า ก่อนจะทำตัวไม่ถูกเมื่อแขนของผมกับคุณสัมผัสกัน

คุณจับปลายผมของผมที่เกะกะใบหน้า เข้าทัดที่ใบหู ปลายนิ้วของคุณช่างอบอุ่น แม้ว่าพวกเราทั้งคู่จะหนาว

พวกเราคุยกัน คุณตักไก่ให้ผมเป็นคนแรก ผมเองก็เช่นกันๆ

ผมลอบมองใบหน้าด้านข้างของคุณด้วยความเขินอาย และวินาทีนั้น ผมรับรู้ได้ว่า ผมต้องหายจากโรคที่เป็นอยู่ให้ได้ คุณควรจะได้อยู่กับคนที่ดีกว่านี้

ผมกลับบ้านดึกวันนั้น

แม้จะได้รับคำบ่นนิดหน่อยจากคุณแม่ แต่ผมรู้สึกวันนี้เป็นอีกหนึ่งวันที่ดีเลยหล่ะ

ผมตัดสินใจกินยาในคืนวันนั้น พร้อมกับกำลังใจรอบข้าง
SHARE
Written in this book
Soft cake between us
Since October 2nd, 2017
Writer
Asharch
Marionette
🌱 1996, I'm just a little ash in this dirty world

Comments