Dad, Don't worry I do the best to take care our family.
ทุกวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี
หลายคนได้อยู่กับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตากันอย่างมีความสุข
ได้พาไปทำบุญ แผ่บุญกุศลหรือ 
พาไปเที่ยวเพื่อเป็นศรีแก่ความสุขของครอบครัวหนึ่ง

และอีกหลายคนก็ไม่ได้อยู่พร้อมกับ
Dad หรือคุณพ่อ เช่นเดียวกับฉัน
เขาจากไปตั้งแต่ฉันยังอยู่ป.5 
เกิดสาเหตุเนื่องจากเครียดกับการงาน
หนักจนเกินไป จนเส้นเลือด
ในสมองแตก ไม่มีสติ ... 

และชะตากรรมมีจริง 
ปะป๊าได้จากไปอย่างสงบ
เหลือเพียงไว้แค่สองแม่ลูก
กับหมาตัวแรกที่เป็นของขวัญในชีวิต
ป๊าไม่ต้องห่วงทางนี้นะคะ
หนูตอนนี้จบปริญญาตรีล้ะ
มีการงานทำแล้ว 
หาเลี้ยงดูตัวเองและครอบครัวได้แล้ว

ป๊ามองหนูอยู่บนสวรรค์
ได้อย่างสบายใจแล้วนะคะ 

ตอนนี้หนูทำความฝันได้แล้วนร้า
ถึงจะนอกเส้นทางไปบ้างก็เถอะ 
ฮ่า ๆ ๆ แต่ก็เป็นไปตามที่วางแพลนไว้
อยู่นาา หลังจากที่หนูดิ่งมากๆ แล้ว
ฮึดสู้เพื่อชีวิตตัวของหนูเอง 

หนูประสบความสำเร็จหลายอย่างมากเลย ไม่ได้เป็นแบบครึ่งๆกลาง อย่างที่เคยคิดเอาไว้  

1. 
ได้สอบติดเข้ามหาวิทยาลัยมหิดล
ที่คนในครอบครัวใหญ่ไม่เคยได้ไปเรียน
ด้วยความสามารถพิเศษของตัวเองล้วนๆ


2.
หนูได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันประกวด
ร้องเพลงนักร้องคอรัสประสานเสียง 
กลุ่มตัวแทนของประเทศไทย ที่ไปสร้าง
ชื่อเสียงกลับมา คว้าเหรียญทอง 
ชนะการประกวดทั้งสองที่ ; ลิทัวเนีย และโปแลนด์ 


3.
ได้มีส่วนร่วมในการเป็นส่วนหนึ่งของ
การทำงานเบื้องหลังภาพยนตร์ไทย
ในระหว่างฝึกงาน 3 เดือน


4. 
เรียนจบปริญญาตรีด้วยความภาคภูมิใจ
และมีงานทำตั้งแต่สมัยเรียนอยู่ปีที่ 2 
จนถึงปัจจุบัน มีค่าครองชีพเป็นของตัวเอง (สังคีตศิลป์ใบแรก)

5.
ในวันที่หูดับ อนาคตมืดมัว
แต่ก็ยังมีแสงสว่างในความเปลี่ยนแปลง
ชีวิตและการเรียนรู้ใหม่ๆ ก็ได้ค้นพบว่า
ตัวเองยังเหลือ อีก 2 วิชา ที่สามารถต่อยอดอนาคตของตัวเองได้อยู่ 

5.1 วิชาภาษาอังกฤษ
เป็นวิชาที่ชอบตั้งแต่เด็ก ป๊าคงจะรู้ดีกว่าตัวหนูแน่นอน ก็ป๊าเล่นเคี่ยวซะขนาดนั้น จนเกิดเป็นความชอบมากกว่าวิชาอื่นๆอีกนะ ป๊ารู้ป่าว ฮ่า ๆ 


5.2  การอ่านหนังสือ Bookaholic
ตั้งแต่จำความได้ก็เป็นคนชอบซื้อหนังสือ
มากกว่าไปช้อปปิ้งเสื้อผ้าเหมือนเด็กผู้หญิงคนอื่นๆ หลากหลายแนวมาก
เริ่มต้นด้วย ประวัติศาสตร์โลกฉบับการ์ตูน (หนังสือของจินจิน) การ์ตูน
หลายๆเรื่อง รวมทั้งงานวรรณกรรมแปล 
อังกฤษ อเมริกัน ฝรั่งเศส อิตาลี ญี่ปุ่น

จนเกิดความฝันอีกรูปแบบหนึ่งขึ้นมา
ที่รวมความชอบสองอย่างนี้รวมกัน
บวกกับไปเจอในคณะที่น้อยคนที่จะรู้ว่า
มีอยู่ในไทยด้วยหรอ? 


'วรรณศิลป์'
English & American Literature
เอกวรรณคดีอังกฤษ 
สำหรับหนูที่ไม่ได้เลือกเรียนภาษาศาสตร์ต่ออีกใบเพราะว่า ในตัววรรณกรรมเนี่ย
มันมีภาษา ถ้อยคำ การวิเคราะห์ผลงานการเขียนได้ต่างกว่า มันดูน่าท้าทายมากกว่า 

หนูตัดสินใจในตอนที่ ฟื้นฟูตัวเอง 
ตั้งความหวังให้กับชีวิตใหม่ 
เรียนปริญญาตรีสองใบ ก็ไม่เสียหายไรหรอก ถ้าเพื่ออนาคตตัวเองที่ดีสำหรับตัวหนูเอง เนอะ ^^ 


เห็นมั้ยล่ะ ลูกเก่งป้ะ 
พยายามด้วยตัวเองล้วนๆ 
แม้ในวันที่ดิ่งมากๆ เจอเรื่องกดดันมาก
อุปสรรคมากแค่ไหน ลูกก็ไม่เคยท้อถอย
คิดถึงป๊าอยู่เสมอ เมื่อก่อนเคยอิจฉาคนอื่นนะ ว่าคนรอบข้าง สามารถได้อยู่กับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา พ่อแม่ลูก
แต่ตอนนี้ไม่อิจแล้วแหละ เพราะลูกรู้
ว่ายังมีใครอีกหลายคนก็ไม่ได้อยู่แบบลูก
หรือต่างจากลูก อีกเยอะ 

แค่ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ 
ก็สุขใจแล้วแหละค่ะ 

ด้วยรักและคิดถึงป๊าที่สุดในหัวใจ
คอยดูชีวิตหนูกะแม่อยู่บนฟ้าได้อย่าง
สบายใจต่อไปเรื่อยๆเลยนะคะ 😇
ไม่ต้องเป็นห่วงนร้าแม่กะหนูนะ ♥️


ขอบคุณปะป๊าและแม่ที่ดูแลลูกมาตลอดเรื่อยๆมาจนเติบใหญ่ ทำให้ลูกบินบนท้องฟ้า ปีกกล้าขาแข็งขึ้นเยอะจนมาถึงวันนี้ได้ ขอบคุณมากๆ ที่ให้ลูกเกิดมา 
รักป๊ามากนะคะ 


สารภาพว่าเขียนหรือพูดเรื่องป๊าทีไร 
น้ำตาไหลทุกที ร้องไห้ทุกที ;-; 
เราเชื่อว่า เรื่องสมาชิกคนในครอบครัว
เป็นเรื่อง Sensitive กันทุกคน 

อยากให้มองในมุมๆหนึ่ง
ว่าการที่เด็กไร้ญาติ หรือพ่อหรือแม่ไม่ได้อยู่ด้วย ไม่ได้เป็นเด็กมีปัญหาเสมอไป 
อย่าไปกล่าวหานู่นนี่ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้ความเป็นจริงใดๆ อย่าไปตัดโอกาสในชีวิตเขา
ในหลายๆเรื่อง ไม่มีใครหรอกที่อยากให้พ่อหรือแม่จากชีวิตพวกเขาไปด้วยโรคร้าย 
หรือจากการหย่าร้างใดๆ ก็ตาม  

รักพ่อแม่ของพวกคุณให้มากๆ 
ดูแลพวกเขาในยามแก่เฒ่าให้ดี 
คุณยังมีโอกาส โชคดี ได้อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตากับพวกเขาอยู่นะ ^^ 
SHARE
Writer
Mizolynz
Piano Teacher, Writer
เพราะว่ามีความรู้สึกถึงได้เขียนเล่าเรื่องราวผ่านตัวหนังสือ

Comments