Lost star บางทีเราต่างก็เป็นดาวหลงทาง
 

  ฉันเคยนั่งดูหนังเรื่องนึง begin again ก็ตามมาจากเพลง lost star นี่แหละ พอดูครั้งแรกก็ประทับใจ แต่ก็ยังไม่ได้คิดอะไรมาก จนมีครั้งต่อๆมา ต่อๆมา แล้วพอฉันเริ่มมีปัญหา เครียดติดต่อกันมา 2 สัปดาห์ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าอะไรให้คิดมากมายขนาดนั้น มันอาจจะเป็นปัญหาเล็กๆสำหรับใครหลายคน แต่คนที่เพิ่งเคยเจอหลายๆเรื่องมาประดังเข้าตัวในชีวิตวัยรุ่นนี่ ตั้งตัวไม่ทันจริงๆ พอนึกถึงเพลง lost star ท่อนนึงเข้ามาในหัว


But are we all lost stars, trying to light up the dark?

    ตั้งแต่เรื่อง อกหัก ทรงผมโดนร้านสั้นตัดเด๋อยังกับมารุโกะ เงินไม่พอใช้มา 2 สัปดาห์ เกรงใจพ่อแม่ ยันเรื่องสอบเข้ามหาลัย แอบเลี้ยงสัตว์ในหอพัก และลองดื่มเบียร์ครั้งแรก ฉันรู้สึกว่า ใช้ชีวิตได้โลดโผนมากใน 2 สัปดาห์นี้  ซึ่งมันดูไม่ใช่ฉันเลย เพราะ เรามายืนในจุดที่ไม่มีความสุข กังวลอะไรต่างๆ ซึ่งก็ไม่รู้ทำไม ไม่ใช่เพราะความรักเป็นพลังงานที่รุนแรง แต่เป็นความกังวล รู้สึกแย่ เครียด ต่างหากที่กำลังกัดกินหัวใจของเรา จนฉันก็ไม่รู้ว่า เมื่อไหร่ฉันจะเป็นคนเดิมที่ยิ้มได้จากใจไม่ใช่เฟคๆ ฉันอาจจะคิดถึงทรงผมเก่าที่จากแย่สุดๆมาดี ค่อยๆยาว จนมาน่ารักใสๆ และกลับไปแย่อีกครั้ง เรียนไม่ทัน อกหักรอบที่ 3  เงินไม่พอใช้ติดกัน 2 สัปดาห์กับอะไรที่ไม่เป็นประโยชน์ อ่านหนังสือไม่เข้าใจ รู้สึกเหมือนตัวเองห่วยสุดๆ แย่มากๆ และทีแย่กว่านั้นคือ ฉันแกล้งมีความสุขกับเพื่อนสนิท ทั้งๆที่ไม่มีเลย  และฉันรู้สึกว่า ฉันกำลังเหมือนดาวหลงทาง ในหนังเรื่อง begin again ฉันรู้สึกเหมือนตัวเอง คือ โปรดิวซ์เซอร์คนนั้น  ที่กำลังสับสน วุ่นวายและหวาดกลัวทุกๆอย่าง 


  และในจุดๆนี้ฉันก็กำลังพยายามก้าวข้ามผ่านมันไป ถึงมันจะดูยาก แต่เราก็ต้องกลับมายิ้มได้อีกครั้ง

   จากดาว ช่วงชีวิต วัยรุ่นและในวันข้างหน้า ฉันอาจจะเป็นดาวหลงทางอีกหลายๆครั้ง แต่มันก็ต้องมีประโยคที่ว่า...
         Turn the page maybe we’ll find a brand new ending  
  และตอนนี้ฉันก็ยังหวังเช่นนั้น... 



SHARE
Writer
GALIREO_RIN
Teen writer,life of teen
เพราะความรักทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น...

Comments