คลื่นนิ่ง

นั่งข้างธาร มองสายน้ำ ที่ไหลริน
 ไหลระพิน ล่องล่อง สว่างใส
แสงกระทบ ตกสะท้อน ระยิบไว
ดูใกล้ใกล้ เห็นแสงไฟ ในดวงตา

คลื่นเล็กเล็ก จะสะท้อน ได้หลายแบบ
บ้างก็แสบ ดูฉงน ให้ศึกษา
ใจในอก ตกประวิง ไม่นิ่งพา
เหมือนเวลา คลื่นกระแทก แสกเข้าคัน

ใจมันวิ่ง นิ่งให้ตาย ก็ไม่สิ้น
เหมือนน้ำดิ้น ด้วยแรงลม หรือกังหัน
ดูระลอก ของคลื่น กระทบกัน
 เหมือนใจมัน ยืนบนเชือก เลือกทางใด

ล่องลอยไป ไม่อยู่เน้ือ ไม่อยู่ตัว
หลงเมามัว อยู่ที่อื่น  ฝืนไม่ไหว
จะเสาะหา วางไว้ ที่ไกลไกล
แต่ว่าใคร จะรับได้ ใจเราพอ

ถ้าสดับ สยบใจ ให้สงบ
กลับได้พบ ประสบทาง ที่สงสัย
คลื่นในน้ำ กลายนิ่งงัน พลันเรียบไป
มองที่ใด เห็นแต่เงา ที่เราเคย

คลื่นสงบ ใจเสงี่ยม ไม่ร้อนรน
ก็เห็นตน บนเงาน้ำ ที่เปิดเผย
ใจอยู่ได้ ที่ตัวเรา เอาเปรียบเปรย
ใช่ใครเลย ก็นิ่งได้ ที่ตัวเรา


ziiinvn
02.07 am.
12/24/2017





SHARE
Written in this book
กลอนแปดของข้า
แต่งกลอนแปด สุภาพบ้าง ไม่สุภาพบ้าง

Comments