บันทึกจากป่า (วันหนึ่งฉันเดินเข้าป่า)
สวัสดี...วันนี้เราได้มาเดินป่า เป็นครั้งแรกในชีวิตของเราเลยล่ะที่ต้องมากางเต็นท์เดินป่า ใกล้ๆที่เราอยู่นี่มีช้างป่าอาศัยอยู่เยอะมากเลยล่ะ🐘 ก่อนอื่นขอให้เครดิตสถานที่เล็กน้อยเป็นอุทยานแห่งหนึ่งในภาคตะวันตก เราได้มานอนที่นี่เป็นเวลาสี่วันสามคืน และคืนนี้เป็นคืนที่สองของเราเอง ทีแรกเราคิดว่าจะไม่มีอินเตอร์เน็ตไว้ใช้ซะแล้วนะเนี่ย แต่นับเป็นความโชคร้ายในความโชคดีนี้ ฝนตกทั้งคืนเลยทำให้คืนที่สองของเรารั้นต้องย้ายมานอนในห้องพัก คืนแรกนอนรู้สึกสบายนอนในถุงนอนอากาศดีมากอุณหภูมิ 19 องศา แต่มีฝนตกทั้งคืนดีที่น้ำไม่เข้าเต็นท์เรา แต่คืนที่สองตกหนักมากทำให้ต้องย้ายมานอนในห้องพัก...สบาย แต่ขาดฟิลด์นอนเต็นท์ไป ย้อนไปวันแรก เราออกเดินทางแต่เช้า ถึงสถานที่แรกมีป่าชายเลนด้วยละ แฮปปี้ที่ได้เดินดูในส่วนต่างๆ เจอตาตุ่มทะเล ตะบูนดำ โปรงแดง โปรงขาว(เท้าแสนปม) โกงกาง ลำพู แสม นี่เป็นต้นไม้หลักๆนะ เจอกุ้งดีดขัน หอยเจดีย์ เยอะแยะไปหมดเลยชอบ สำหรับวันที่สองมาอีกสถานที่นึงแต่อยู่ในจังหวัดเดียวกัน ตื่นมาจากเต็นท์เตรียมตัวเดินป่า วันนี้เราเดินรวมๆแล้วก็ร่วมไปสิบกิโลเลยละ เป็นครั้งแรกที่เราได้เดินป่าแบบนี้ เมื่อยนะแต่รู้สึกสนุกและชอบ เจอป่าข่อยเยอะมากหนามนี่บานเลย เดินไปเรื่อยๆก็เจอสมุนไพรต่างๆที่ธรรมชาติสร้างมาให้มันรู้สึกสมดุลนี่แหล่ะ...ความลับของธรรมชาติบางครั้งอย่างที่เค้าบอกอ่า...ธรรมชาติจะช่วยเยียวยาทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นธรรมชาติเองหรือว่าใจคน เราเข้าไปในป่าเรารู้สึกว่าเราคือเรา เราไม่ใช่ใครที่จะต้องพยายามทำให้คนอื่นรักหรือถูกใจ เป็นธรรมชาติจริงๆที่ไม่ต้องคอยปั้นหน้าตาเวลามองหาใคร บางครั้งความลำบากอาจจะทำให้เราเห็นเนื้อแท้ของคนแต่ละคนมากขึ้น ตอนสบายอะไรอะไรก็ดีไปหมดเพราะเกิดการหวังประโยชน์กัน แต่พอเราอยู่กับธรรมชาติมันเป็นอารมณ์ที่ไม่ต้องการอะไรแล้วนอกจาก...อิสระ การเดินออกมาจากกรอบอาจทำให้ใครมองเราแตกต่าง แต่ถ้ามันไม่ได้ผิดอะไรก็อย่ายืนในกรอบเดิมๆที่คนอื่นสร้างไว้ให้เราเลย เพราะสุดท้ายแล้วคนทุกคนก็เลือกทางที่จะเดินเป็นของตัวเอง มีชีวิตเป็นของตัวเอง 
กาลเวลาก็หมุนไปเรื่อยทำไมนะมนุษย์ส่วนใหญ่ชอบที่จะจบอยู่กับสิ่งที่เรียกว่าอดีต
มันอาจจะมีความจำดีดีแฝงอยู่ไงคนเราเลยไม่รู้วิธีเลือกที่จะลืม...บันทึกจากป่า


SHARE

Comments