ฉั น แ ล ะ เ ข า
นานเเล้วที่ฉันปล่อยให้เขาเข้ามา 
เขาทำลายกำแพงต่างๆ ของฉันเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
เขาใส่ใจ เขาทำให้ฉันยิ้มได้ หัวเราะได้
แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ทำให้ฉันมีน้ำตาและกังวลเกี่ยวกับตัวเขา

เราทั้งสองคนเเตกต่างกันทั้งอายุ การศึกษา และหน้าที่การงาน
เขาอ่อนโยน ในขณะที่ฉันเป็นคนเเข็งๆ ปากเเข็งไม่ตรงใจ
เขาใสใจฉันทุกอย่าง ในขณะที่ฉันไม่ใส่ใจอะไรเลย

คำถามที่เกิดขึ้นมาตลอดคือ เราจะไปกันได้จริงๆ หรือในเมื่อเราต่างกันขนาดนี้
แต่เมื่อเราคุยกันไปเรื่อยๆ คำถามต่างๆ เหล่านี้ก็เลือนหายไป
เเค่อยากใช้ช่วงเวลาที่ได้คุยกันตอนนี้ให้มีความสุข 

เวลาที่ฉันโมโหหรืออารมณ์เสีย ก็เป็นเขาที่ยอมรับฟังและไม่ไปไหน
กำแพงของฉันมันเริ่มพังทลายลงเรื่อยๆ
ช่วงที่เขาเข้ามาฉันกำลังเผชิญปัญหาทางครอบครัวหลายๆ อย่าง
ฉันลองเล่าให้เขาฟังในบางเรื่อง
อยากรู้ว่าสำหรับเขาแล้วเขามีทัศนคติต่อเรื่องราวของฉันอย่างไร
ฉันรับฟังข้อเสนอแนะต่างๆ ของเขา และเก็บเกี่ยวกำลังใจที่เขาส่งมาให้
เราเริ่มแลกเปลี่ยนเรื่องส่วนตัวให้กันและกันฟัง

มีหลายอย่างที่ฉันไม่ชอบเกี่ยวกับตัวเขา และฉันก็บอกเขาตรงๆ
เขาพยายามที่จะเปลี่ยนแปลงมัน และบอกให้ฉันเข้าใจเขาในสิ่งที่เขาเป็น
ในขณะที่ฉันบอกข้อเสียของเขา แต่เขากลับไม่ยอมบอกข้อเสียหรือสิ่งที่ไม่ชอบในตัวฉันเลย

ไม่มีใครสมบูรณ์แบบฉันรู้ดี ทุกคนต่างมีทั้งข้อดีและข้อเสีย

เข็มนาฬิกาเดินต่อไปเรื่อยๆ เราต่างเเลกเปลี่ยนความคิด ความฝัน การดำเนินชีวิตต่างๆ 
เราเข้าใจนิสัยของกันและกันมากขึ้น
เขาทำให้ฉันได้เรียนรู้ความอ่อนโยน และความอบอุ่นจากเรื่องเล่าต่างๆ ของเขา
และฉันก็มักบอกเขาเสมอว่าฉันไม่เข้าใจ ฉันไม่ใช่คนอ่อนโยน
กลับกันฉันคิดว่าตัวเองคือหุ่นยนต์ที่ไม่มีความรู้สึกด้วยซ้ำ
แต่เขากลับเชื่อว่าฉันมีความรู้สึกเพียงเเต่มันอยู่ลึกเกินไปที่จะดึงออกมา

เขาเป็นคนที่ดีคนหนึ่งในสายตาฉัน แต่เขามักตัดพ้อเสมอว่าเขาเป็นคนไม่ดี
สำหรับฉันแล้วเขาขยัน คิดไกล และมีความรับผิดชอบ
สิ่งต่างๆ ที่เขาทำมันยิ่งใหญ่ และมีคุณค่า แต่เขาอาจจะละเลยที่จะมองเห็นมัน
ข้อเสียเพียง 2 อย่างของเขาที่ฉันยากจะยอมรับคือ เขากินเหล้าและสูบบุหรี่

เขาเคยถามฉัน...
ถ้าให้เลือกเก็บสิ่งหนึ่งไว้จะเลือกอะไร
ฉันอยากให้เขาทิ้งทั้งสองอย่าง แต่เมื่อต้องเลือกฉันจึงเลือกที่จะเก็บบุหรี่ไว้
ฉันไม่ชอบคนกินเหล้า 
มันเป็นประสบการณ์แย่ๆ ในอดีตที่ฉันไม่อยากพบเจออีกในอนาคต
เขารับฟัง....
และฉันก็หวัง...หวังว่าเขาจะทิ้งมันไปจริงๆ

และเเล้วในคืนวันหนึ่งเขาก็ทำให้ฉันแปลกใจ กับการเปลี่ยนไปของเขา
เขาโทรหาฉันทางไลน์ซึ่งเป็นปกติของทุกวันอยู่แล้ว
เขามีเรื่องไม่สบายใจมาปรึกษาฉัน แต่ตอนนั้นฉันยุ่งมากจึงไม่ได้ให้คำปรึกษาที่ดีนัก
เขาพูดคำบางคำ ที่เขาไม่เคยพูด เขาบอกในสิ่งที่เขาคิดและสังเกตฉันมาตลอด
ข้อเสียของฉันที่ฉันเคยถามแต่เขาไม่ยอมบอก ในวันนั้นเขาบอกทุกอย่างที่คิด
เขาเมา...
และสูบบุหรี่ต่อหน้าฉัน...
ฉันเสียใจ....
และตัดสินใจในวินาทีนั้นว่าเราควรหยุดที่จะเรียนรู้กันเเค่นี้ไหม
เขาก็ให้ฉันเป็นคนตัดสินใจ...

เราหยุดคุยกันแค่นี้เถอะค่ะ

มันควรจบลงที่ตรงนั้นถ้าฉันเข้มแข็งพอ
เเต่เปล่าเลย ฉันยังอยากที่จะให้โอกาสเขา

ฉันปรารถนาจะให้เขาเป็นคนที่ดีขึ้น 
อยากเป็นกำลังใจให้กับเขาเหมือนกับที่เขาให้กำลังใจฉัน
แต่ฉันก็กลัวอนาคต

ตอนนี้ฉันกลัว...


ขอบคุณรูปภาพ : pixabay.com
SHARE
Written in this book
ความรัก
Writer
MsJ
writer
no comment

Comments