When introvert meets introvert 🍃
Introvert มักจะคู่กับ extrovert

     ข้อความข้างต้นนี้ ฉันไม่เถียง
เมื่อมีคนพูด ก็ต้องมีคนฟัง
พระเจ้าสร้างสิ่งนี้มาเพื่อให้เกิดความสมดุล
แต่จะเกิดอะไรขึ้นหากคนประเภทเดียวกันได้มาพบเจอกัน...

“พรุ่งนี้เล่นแบตกันมั้ย”
บทสนทนาเดิมๆเริ่มขึ้น

“ได้ๆ”
คำตอบเดิมๆที่ตามมา

.
.
.

คุยกันแค่นี้เหรอ? ใช่ เพราะพวกเราเป็น introvert ด้วยกันทั้งคู่ 

     จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆในความสัมพันธ์ของพวกเราเลยหากฉันไม่ถามคำถามต่อไป

 “เป็นอะไรรึเปล่า”

ข้อความที่ฉันส่งไปพร้อมกับภาพแคปหน้าจอ เป็นภาพที่คุณแชร์บทความๆหนึ่ง อาจจะดูเหมือนไม่มีอะไร แต่ฉันก็สัมผัสได้ถึงความเหงาและโดดเดี่ยว

“ก็เราเข้ากับคนอื่นไม่ค่อยได้อ่ะ”

คำตอบนี้เหนือความคาดหมายของฉันมาก ฉันคิดว่าคุณจะตอบว่า ไม่มีอะไร หรือ ไม่เป็นอะไร ที่คนทั่วไปมักจะตอบเพื่อปกปิดความลับของตน

“...”

“ทำได้ แต่ทุกๆครั้งที่ทำมันเหนื่อยมาก”

ฉันไม่ได้ตอบอะไรไป ได้แต่นั่งอ่านเงียบๆและเรียบเรียงความคิดในหัว 
     คุณบอกฉันว่าคุณเป็น introvert
คุณเป็นคนที่แตกต่างจากที่ฉันคิดเอาไว้มาก ตอนที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันคิดว่าคุณจะเป็นคนร่าเริง สดใส เข้ากับคนอื่นได้ง่าย แต่หลังจากที่ได้รู้จักกับคุณ ฉันก็ต้องเปลี่ยนความคิด คุณเป็นคนขยัน และไม่ค่อยสุงสิงกับใคร แต่มีความคิดที่ล้ำลึก
     บทสนทนาในวันนั้นยาวต่อเนื่องอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

 “เราอยากให้แกสบายใจ ถึงเราจะไม่ใช่คนให้คำปรึกษาที่ดีมากนัก แต่เราก็พร้อมจะรับฟังแกเสมอ” 

ฉันไม่รู้ว่าเสียงและคำพูดของฉันจะส่งไปถึงคุณได้หรือไม่ หรือจะจางหายไปกับสายลม แต่ฉันอยากให้คุณรู้ไว้ ว่าฉันจะคอยคุณอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน ฉันจะเป็นเทียนไขที่คอยให้แสงสว่าง ฉันจะเป็นเก้าอี้ไว้ให้คุณพัก ฉันจะเป็นทุกอย่างให้คุณเอง...

     เรามาเจอกันตามเวลาที่นัดเอาไว้ เล่นแบตด้วยกันเหมือนทุกๆครั้ง แต่มีสิ่งหนึ่งที่ต่างออกไปในครั้งนี้...ช่วงเวลาของการพัก เรานั่งใกล้ๆกัน ปล่อยให้ความเงียบได้คุยกันดังเช่นปกติ

“เมื่อวานขอบคุณมากนะ”

เสียงที่คุ้นเคย แต่ยากที่จะได้ยิน ถูกเปล่งออกมา ฉันยิ้มตอบ บทสนทนาของเราไม่ได้มากมายนัก แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับเราสองคน

22:08

“พรุ่งนี้เล่นแบตกันมั้ยๆ”

ฉันถามด้วยบทสนทนาเดิมๆ
และคำตอบเดิมๆก็ตามมา

“ได้ๆ”

แต่ครั้งนี้ คุณเป็นฝ่ายเข้ามาเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์ของพวกเรา

“พรุ่งนี้มีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะเลย ขอบ่นเยอะหน่อยนะ555”

เป็นคำพูดที่แสนธรรมดาแต่มากพอที่จะทำให้หัวใจของฉันพองโต 

11:00
เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น กิจวัตรเดิมๆดังเช่นทุกวัน อาบน้ำ แต่งตัว และลงไปรับประทานอาหาร พระเจ้าคงจะเล่นตลกกับจิตใจของฉัน พวกเราเจอกันตรงทางเดิน เราจึงไปกินข้าวด้วยกัน
คุณเล่าเรื่องต่างๆมากมาย ฉันเองก็เล่าเรื่องราวของฉันให้คุณฟังเช่นกัน พวกเราแลกเปลี่ยนความคิด แต่เป็นที่แน่นอนว่า เมื่อintrovertเจอintrovert สิ่งที่จะตามมาก็คือ dead air 

“ในโรงอาหารไม่มีใครอยู่เลยเนอะ”

“แกเป็น introvert ประเภทไหน”

เป็นคำพูดที่พวกเราเปล่งออกมาเพื่อที่จะพยายามทำลายบรรยากาศแห่งความเงียบนี้ แต่ก็ไม่วายมีที่จะมี dead air ขึ้นมาอีกครา แต่ครั้งสุดท้ายนี้ พวกเราเลือกที่จะนิ่งและปล่อยให้ความเงียบของพวกเราคุยกัน

     เมื่อเราทานข้าวเสร็จ เราก็ไปนั่งทำการบ้านที่ห้องสมุด และไปเล่นแบตมินตัน วันนั้นพวกเราได้ใช้เวลาร่วมกันนานมาก กลางดึกคืนนั้น ฉันบังเอิญไปเห็นสเตตัสไลน์ของคุณที่เปลี่ยนไป
มีความสุขชะมัด 😇ข้อความสั้นๆแต่กลับทำให้ฉันหน้าแดงก่ำ ฉันเคยคิดเอาไว้ว่าฉันจะต้องระมัดระวัง ไม่ให้ความห่วงใยของฉันไปทำร้ายคุณหรือทำให้คุณหวั่นไหว แต่ฉันคงคิดผิด คงเป็นฉันเองที่ต้องระวังหัวใจเอาไว้ ไม่ให้หวั่นไหวไปรักคุณ 🍃










SHARE
Writer
larieberry
Larieberry
I’m introvert 🤕 I’m student.

Comments