ผู้คุมวิญญาณ
คนเราทุกคนมักเกิดมาพร้อมกับการเจอเรื่องมากมาย ประสบการ์ณมักเกิดขึ้นเพื่อถ่ายทอดสิ่งที่เป็นความทรงจำที่ดี แต่บางประสบการ์ณก็กลับให้ผลที่แย่และทิ้งไว้เพียงร่องรอยความเจ็บปวดที่บาดลึกลงไปในใจ บ้างก็กัดกินจิตใจจนไร้ซึ่งกำลัง หมดหวัง และพ่ายแพ้ลง แต่บางครั้งมันก็สร้างเข้มแข็งให้เกิดขึ้นกับชีวิตคนๆนั้น ...เรื่องที่สามารถสร้างความเจ็บปวดให้คนได้มากที่สุด  มักจะหนีไม่พ้นเรื่องที่มันสามารถสร้างความสุขที่สุดให้แก้คนได้  เรื่องราวความคิดถึง ความทรงจำ และความรักที่ถูกทิ้งรกร้างเอาไว้ไร้การรื้อถอน แต่ความเป็นธรรมชาติภายใต้จิตใจของคน  จะสร้างสิ่งๆหนึ่งขึ้นมาเพื่อรักษาหัวใจบางส่วนที่ยังคงเหลือไว้  ไม่ให้ถูกกัดกินไปด้วยกำแพงชีวิตพิเศษ  ซึ่งก็แปลกดีที่กำแพงนี้กลับมีฟังก์ชั่นการทำงานเพียงอย่างเดียว  นั่นคือป้องกันแต่ไม่ได้คัดกรอง  คนที่เคยผ่านเรื่องราวที่เคล้าน้ำตากับเรื่องดราม่าในความรักจึงมักจะเจอกับปรากฏการ์ณนี้  ปรากฏการ์ณที่จะต้องค่อยๆอยู่กับอวัยวะพิเศษชิ้นใหม่  และต้องพยายามเพิ่มพังก์ชั่นแห่งการคัดกรองแก่มันลงไป  เรื่องที่จะยกให้ฟังเกี่ยวกับการทำงานของหัวใจ ความรู้สึก และการต่อต้าน จะประกอบไปด้วยตัวละครสมมุติ 3 ตัว นั่นคือ ผู้คุมวิญญาณ  นักโทษในเขตกักกันพิเศษ และแสงอาทิตย์แห่งความอบอุ่น..

........กลางมหาสมุทรอันกว้างใหญ่สุดสายตา มีปราสาทสูงใหญ่พร้อมกำแพงหนาลอยเหนือผิวน้ำท่ามกลางเกลียวคลื่นที่ซัดสาดกระทบกำแพงดังน่ากลัว  มีพลังงานคล้ายผ้าขี้ริ้วผืนใหญ่เคลื่อนไหวฉวัดเฉวียนเวียนวนไปมาอย่างฮาร์โมนิกอยู่เหนือปราสาท  ว่ากันว่าในปราสาทมีนักโทษผู้สิ้นหวังถูกจองจำ  มีความสุขหลับไหลในห้วงแห่งความทรงจำเท่านั้นถึงจากถูกดูดกลืนความสุขออกไป  ด้วยกำแพงที่ล้อมรอบตัวปราสาทเท่านั้นที่จะปกป้องเหล่านักโทษจากการถูกส่งมอบความหนาวเหน็บของหัวใจ  แต่ในทางเดียวกันพระอาทิตย์ที่รอจะมอบความอบอุ่นหัวใจให้กับเหล่านักโทษก็กลับต้องรอจังหวะที่กำแพงจะถูกคลื่นซัดให้พังทลายลง  ....เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นถ้าหากกำแพงถูกพังลงก็จะสามารถรับไออุ่นได้..แต่ทว่าในพื้นที่ของหัวใจอันหนาวสั่นยังไม่มีความเชื่อมั่นที่แข็งแกร่งพอจะต่อสู้ เขาเพียงมีชีวิตไปด้วยการสิ้นหวังสร้างหวังอยู่ซ้ำๆ เป็นภาพสวยงามที่ถูกสร้างในมโนจิตและถูกดับด้วยการเพ่งพิศใบหน้าของคนชั่วร้าย...หากเพียงแค่จะมองนาฬิกาแล้วบอกว่ายามนี้คือตีสอง แต่เเหงนหน้ามองอีกครั้งในอีก 24 ชั่วโมงต่อมามันอาจจะเป็นคาบเวลาในวันใหม่...ที่อยู่ในมุมมอง...เดิม..
SHARE

Comments