ฉันขอเพียงไม่ต้องหายไปเพราะความซึมเศร้า
หญิงสาวในกล่องกำลังกรีดร้อง
คุณได้ยินไหมคะ?
เธอไม่ได้คร่ำครวญหรอก
เพียงแต่จมลงไปเหมือนดวงตะวันที่กำลังตกน้ำ

หญิงสาวคนนั้นเข้มแข็ง
(ยิ่งกว่าที่คุณรู้)
(ยิ่งกว่าที่เธอรู้)
(ยิ่งกว่าที่ใครรู้)

เขาว่าเธอเป็นคนประหลาด
เธอก็รู้
คุณก็รู้
ใครก็รู้

น่าดีใจที่เธอก็รักในความแตกต่าง
แม้บางครั้งต้องอยู่ลำพัง
แม้บางครั้งจะต้องเดียวดาย
โธ่เอ๋ยเด็กน้อย...
อย่าโทษตัวเองไปเลย
อย่าโทษสภาพอากาศ
อย่าโทษน้ำฝนที่หล่น แปะ.. แปะ..
เธอคงชอบขนมหวาน
ร่างกายอาจต้องการน้ำตาล
ยาในถุงนั้นก็ออกจะสวย
สีเหลือง สีขาว สีชมพู
แม้มันอาจไม่หวานหอม
แต่จงกัดกินเหมือนมันแสนหวาน
ยาเม็ดเคลือบน้ำตาล...

อย่าได้กังวล
จงก้าวเดินออกจากแท่นแห่งความมืดดำ
สองเท้าสัมผัสผืนอากาศว่างเปล่า
ร่วงหล่นสู่อ้อมกอดแห่งความเดียงสา
นอนเสียและจงฝันหวาน
ที่นี่เธอปลอดภัย
ได้โปรดอย่าเอาแต่สะอื้นไห้
ลองยิ้มเสียหน่อยเด็กสาว
แล้วทุกอย่างจะผ่านไป
ผ่านไป
ผ่านไป.

SHARE
Writer
podjamild
นักเรียนการละคร
ig : podjamild เพราะที่นี่มีเพียงตัวอักษร

Comments