หยุดดีไหม? พอดีกว่าไหม?
มันอาจเป็นคำถามที่ไม่เคยเฝ้าถามตัวเราเอง
ในวันที่เราพยายามสุดๆ แต่ไม่ได้เป็นดั่งฝัน
ในวันที่เรารู้สึกแพ้ราบคาบทั้งกายและใจ 
เราอาจได้แต่โทษฟ้า โทษชะตา หรือโทษใครๆ 
หากแต่เราไม่อาจโทษตัวเราเองได้ 
เพราะลึกๆแล้วเราก็ยังรู้สึกว่าเราไม่ได้ผิดอะไร เราไม่ได้ทำเต็มที่

แต่หากจริงแล้ว.. 
เราอาจจะผ่านจุดทีี่สุดของเรามาแล้ว 
ทำให้รู้สึกว่า ถ้าเราจะพยายามต่อไปก็คงไร้ผล
ถ้าเราจะพยายามต่อไปก็คงเจ็บอยู่ดี

หยุดไหม? พอดีกว่าไหม?
จุดที่เรายืนอยู่ คือจุดที่เราเรียกว่า 'ลังเล' 
ลังเลที่จะทำต่อไป หรือลังเลที่หยุดแล้วพอ
นั่นล่ะ..  มันคงมีหลายเหตุผลที่บอกตัวเองว่า ทำต่อไปสิ พยายามต่อไปสิ 
และก็คงมีหลายเหตุผลอีก ที่บอกว่า พอเหอะ เลิกเหอะ หยุดได้แล้ว 



ความรู้สึกของเราตอนนี้ล่ะเป็นยังไง? 
เดินต่อไปก็คงปวดร้าว 
หรือเราจะเลิกเดิน เพื่อจะได้ไม่รู้สึกเจ็บปวด 
ไม่ว่าทางไหน... เราก็คงต้องเลือกได้เพียงอย่างเดียว

จะเลือกพอ... หรือควรจะเดินต่อไป




SHARE
Writer
Feeldownwithme
Other
นี่คือเรื่องราวเศร้าๆหม่นๆ ของคนๆหนึ่ง

Comments